67

Bazen ne diyeceğini bilemez insan.

Aslında bilir bilmesine de içinden bir his kelimelerin ya da cümlelerin, kalpten gelse de hiçbir sözün hissettiklerini ifade etmeye yetmeyeceğini söyler.

Yetmez çünkü…

Ses titrer, eller nerede kavuşacağını bilemez, gözler dolar.

Ve nihayet gözyaşları her şeyi anlatır.

Öğretirken öğrenmek denen bir şey varmış..

Hep insanların birbirine öğreteceği çok şey olduğuna inandım. Hep her öğrencimden bir şeyler öğrendiğimi iddia ettim ama bu inancımın kendini bu kadar ispat ettiği olmamıştı!

Öğreten Öğrencilerim…

Daha doğrusu Öğreten Dostlarım!

Son dönemde hayatımın en ilginç ve yoğun deneyimlerinden birini yaşıyorum. Bir gün öncesinde birbirini tanımayan 27 kişi bir araya gelip bir anda bana can oldu.

Etrafımda candan bir duvar, yoğun bir destek, gönülden bir ilgi…

İlk andan itibaren gülen gözler, el veren kalpler.

Bazen gerçekten ne diyeceğini bilemiyor insan!

Bu öyle bir konfor alanı yaratıyor ki sonsuz güven duygusu sarıyor insanı.

Dersini hep iyi çalışan biri olarak hem çok keyifli hem de şaşkınım bu bilmediğim sınav karşısında :)

Sesler var kulağımda…

Nasılsınız Şahap Bey?

Canınız mı sıkkın hadi bir kahve içelim…

Akşam programınız var mı?

Pizza söyledik katılır mısınız?

Özledik sizi…

Yürüyüşe çıkalım hadi :)

Yorgunsunuz dinlenin biraz.

Size bir video gönderiyorum seyredin lütfen iyi hissedeceksiniz..

Burada da bir eviniz var biliyorsunuz değil mi?

Şahap Bey’de bizden oldu ekip dağılın: D

Bir telefonunuzla ilk uçağa bineriz biliyorsunuz değil mi?

Vakit ayırdınız teşekkürler…

Şahap Bey bu gece çiğ köfte var ;))

İzin günümüzde bize katılın hadi…

Millet aramızda kurumsal bir kişilik var ;)

Bu sefer yemekte bizim masadasınız..

Ya fal bakarken ilk defa kızıyorum böyle neden siz kendinizi üzüyorsunuz yahu?

Hep böyle Şahap Bey bu yoldan şaşmayın doğru yapıyorsunuz?

Bu gece sohbet bizim odada hadi gelin…

Yalnız kalmadınız değil mi?

Siz Şahap Bey’siniz hep öyle kalacaksınız!

Evleniyorum sizi de beklerim :)

Tatilde ekip bizde programınızı ayarlayın sizde gelin.

Öyle olsa ne olur 67’de orada olacak Şahap Bey!

Görüşelim…

Bu sefer tam olduk vallahi :D

Bu kadeh size

Sizi unutmayız sizde bizi unutmayın olur mu?

İlk sizinle paylaşmak istedim…

Çok hakkınız var bizde sağolun

Telefonu mu kaydettiniz mi?

Seviyoruz sizi… Gerçekten hepimiz… :))

Sonra

Ses titrer, eller nerede kavuşacağını bilemez, gözler dolar.

Öğreten Öğrencilerim, Öğreten Dostlarım…

Can olmayı, saf olmayı, sevmeyi, takdir etmeyi, teşekkürü…

Gönülden destek olmayı, zor anda nefes olmayı

Yalnız bırakmamak için emek vermeyi,

Gözde gülümseme, kalpte ferahlık olmayı

Kardeşliği, arkadaşlığı, yakın olmayı

Ruha hem enerji hem de dinginlik vermeyi bilen dostlarım,

Yurdun bambaşka hikayelerinden gelip bana Can olan yakınlarım,

Benim hikayeme şahit olan, ortak olan güzel kalpler,

Bir an yalnız bırakmayan ve arayan gözler,

Hayatımda ilk defa bana “ihtiyaç anında ilk kurtarılacaklar” muamelesi yapan öğrencilerim ;)

Çak bir selam Şahap Başkan diyenlerim…

Gönülden teşekkür ediyorum; varlığınızdan, kattıklarınızdan, desteğinizden, samimiyet ve içtenliğinizden, gerçek oluşunuzdan, bütün bu değerleri en baştan ve en içten hali ile öğrettiğinizden dolayı teşekkür ediyorum.

Ve tabi ki göz yaşı oluşunuzdan dolayı..

Çünkü dedimya;

Yetmez çünkü…

Ses titrer, eller nerede kavuşacağını bilemez, gözler dolar.

Ve nihayet gözyaşları her şeyi anlatır.

Hep var olun, hep siz olun…

#67candır