Hayata Sırlar

Koşuyor mu Hayat senden önde ?

Evet..

Bir an olsun duraksadığında derin bir nefes ihtiyacı duyuyor mu İnsan ?

Evet..

Ve her an yada bazen kısacık bir an farkındalığın arttığında şaşırıyor musun olanlara ?

Ah evet..

İşte tamda kalbinin “Heeyy ben burdayım !” dediği an burası .. Ve “Ben burdayım” diyen kalp sadece hayattaki değerlerine tutunur insanın.

Bu dönem hep bunu düşünüyorum, belki yaşayan yada yaşamış milyarlarca can’ın zaman zaman düşündüğü gibi. Hayattaki Gerçek değer nedir ? Evet nedir beni “ben” yapan ? Yada geçmişteki ben ile şimdiki ben arasında değişmeyen ve hatta gelecekteki ben’e kendimi hazırlayan.. Hayatın koşuşturmasında unutulan, örselenen, tozlanan, paslanan ama değerini hiç kaybetmeyen..

İnsan ilk gülümsemesini yada ilk göz yaşını hatırlayamıyor ama ilk karnı ağrıtan kahkaha, gözleri şişiren hüzün, çocukluğa döndüren o miss anne keki kokusu, ilk heyecan, aşk, canını yakan caresiz kaldığın her ne ise o an, korkun, teleşın, neşen, mutluluğun ve en önemlisi umudun ?

Yıllar geçti, dedemi son gördüğüm an gözlerimin önünde,

2,5 yaşındaki bir ufaklık olarak Dayımı siyah dalgıç elbisesi ile görüp korktuğumdaki heyecan halen yüreğimde,

Anneme sarılıp ağlamam..

Abim’den baba kıvamında aldığım ilk nasihat,

Deha’nın en zor anımda Temel Reis gibi yanımda bitip gülümsemesi,

Gerçek aşkı hissettiğimi zannettiğim o gün..

Geziyorum hafızamda gözler kapalı belki ama ruhum açık. Bir kere gezmeye başladımı insan kendi değerlerini buluyor belki.

Belkide büyümenin, kendini tanımanın gerçek ifadesi budur.. Yada hayatı anlamanın, kendi cevabını bulmaya giden yol budur..

Kim bilir arkadaş?

Geçtiğimiz günlerde öğrencilerimle daha doğrusu bilgi paylaşımı yaptığım arkadaşlarımla küçük bir sohbet yaptık o an çok önemsedikleri bir sınav öncesi. Her şeyimle inanarak ve o an ne kadar önemseneceğini düşünmeden şaşkın ve ilk anda şüphe ile bakan gözlere karşı..

Arkadaşlarıma Hayattaki gerçek değerin sınav, iş, kariyer, para, kıdem, mal,  mülk, zenginlik vs olmadığını, Başarı dediğimiz ilizyonun bambaşka bir şey olduğunu anlattım.

Tabi o an hayret içerindeki şaşkın bakışları görünce duraksamadım değil açıkcası ;)

Evet koşuyor Hayat benden önde, yoğun ve tutkulu bir derin nefes alma ihtiyacı içerisine giriyor yürek ve evet şaşkın bir çocuk kıvamında gözlemliyorum çevremde dönen evreni..

Dur..

Bir an düşündüğümde geçmişi, kendi Hayat Değerlerimi ve kendi cevabımı buluyorum heyecanla ama pekde şaşırmadan.

Küçük bir mucize gibi yada saçtaki ilk beyaz teli görüp anlam verememek gibi.. Yürümeye başlayan bir bebeğin yaptığı şeyin ne olduğunu merak etmesi kendi macerasını yaşaması gibi..

Benim hayattaki tek değerim kalp ve kalbe girenler..

Hafıza kitabımı açtığımda karşıma çıkan güzel insanlar, anısı olan, can olan, iz bırakan, gülümsemesi kalan, nasihatı kalan, bazen tek bir bakışı kalan özel insanlar..

İlk hatırladığım gök kuşağı, ilk zayıfımdaki hüznüm,

Umutlarım,

Kararlarım,

Canım ailem,

Dostlar, arkadaşlar,

Can olanlar, yoldaş olanlar,

En Derin Nefesim..

Sevdiğim..

Ne olursa olsun Hayatta kalp “Ben Burdayım” dediğinde beni tutan değerler. Benim değerlerim.

Evet heskes kendi değerlerini yaşıyor elbette!

Ama bilmeliki insan..

“Hayat” dediğin ne istediğinden ibarettir.. İste !

İstediğini ise yanlızca Değerlerin belirler..

Mutluluğun ve Umudun tek kaynağı budur.

İşte salt ve net benim Sırrım :)