SOMA

Nefes almaktan daha büyük umut var mı arkadaş ?

Ee geçiyordu işte hayat;

İş, güç, günlük koşuşturmalar, dertler, stresler, küçüklü büyüklü hastalanmalar iyileşmeler,

Kalp Yarası, emekler, mücadeleler,

Aaa birde gelecek planları !

Olur mu, olmaz mı ?

Ev, araba, mal, mülk…

Seviyor mu abi ya ?

Arkadaş sohbetleri, eğlenmeler, dertleşmeler,

Gerçekten yapabilir miyim ben bu işi?

Yüzde gülümseme, gözde göz yaşı olanlar..

Güçlü dur, olumlu düşün, derin bir nefeess ooohh..

Sonra ?

Sonra mı? Biri geldi ve dediki;

“Çizmelerimi çıkarayım mı abi ? Sedye Kirlenmesin..”

..

Koldaki saat, yüzdeki kara göz yaşı, ekranda oğlunu gören baba,

Tekmeler, korumalar, 1800’ler, fıtratlar !

İş Kazası, alınan önlemler, takım elbisesi kirlenmesinler..

Sönen ışıklar, ömürler,

Karbonmonoksitler, en tatlı ölümler !

Oooff bu ne demek böyle arkadaş !!

Bir avuç kömür,

Kader!

Kömürle bir daha asla ısınamayacak yürekler,

Ee tabi kardeşim bak demekki o kömür bedava değilmiş ?

Hükümeti, muhalefeti..

Yaşı 15’mi ?

Abi dur ! Mahmut çıkmadı abi, onu al onun çocuğu olacak … Ben bekarım abi!

Geri kalmışlık..

!!!

Dur…

Aynı Soru..

“Çizmeleri mi çıkarayım mı abi ?”

..

Hayatın sessiz olduğu anlar vardır arkadaş.. En yoğun gürültünün içerisinde sessiz olduğu o anlar..

Sen dur çocuk !

Çizmelerini Çıkarma Ben Ömrümü Çıkarayım

Geriye birtek nefes kalsın..

Çamurlanmış ayaklarından öperim çocuk..

#soma

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.