Επιστροφή στη Λατινική Αμερική

Αφιέρωμα στο Μεξικό

Κάποια στιγμή τον περασμένο χειμώνα σας είχα μιλήσει για έναν μικρό παράδεισο της Κεντρικής Αμερικής, τη Γουατεμάλα, την οποία είχα επισκεφτεί προ δεκαετίας σχεδόν, τον Ιανουάριο του 2007. Δεν σας είχα πει όμως, ότι μαζί με τη Γουατεμάλα είχαμε “πεταχτεί” για λίγο και στο Μεξικό, με το οποίο άλλωστε και συνορεύει. Με το χειμώνα λοιπόν να πλησιάζει, και τα μέρη αυτά με το θερινό τους αυτή την εποχή κλίμα να γίνονται οι απόλυτα ελκυστικοί προορισμοί, αποφάσισα να σας γυρίσω πίσω στους “Λατίνους” για κάτι το οποίο αξίζει να προσμένετε! Καθώς η επίσκεψή μας ήταν αστραπιαία σε σχέση με αυτά που έχει να προσφέρει η χώρα είμαι σίγουρη πως όσοι την έχετε επισκεφτεί θα έχετε άπειρα να προσθέσετε και όσοι θα την επισκεφτείτε στο μέλλον θα καταφέρετε να δείτε περισσότερα.

Θα ξεκινήσω λοιπόν από το Mexico City, την πρωτεύουσα του Μεξικού, η οποία “παντρεύει” με πολύ επιτυχία το σύγχρονο με το μοντέρνο στοιχείο, προκαλώντας σε πρώτη φάση ανάμεικτα συναισθήματα. Η φτώχεια, η εγκληματικότητα και η έντονη ρύπανση πρωτοστατούν και δημιουργούν κακή εντύπωση, αλλά μια βόλτα ανάμεσα στα πανέμορφα αποικιακά κτίρια και τους διασκορπισμένους θησαυρούς τέχνης σε κάνουν αμέσως να ξεχνάς την όποια δυσαρέσκεια σου έχει προκληθεί.

Η πόλη του Μεξικού βρίσκεται στην ομώνυμη κοιλάδα και είναι χωρισμένη σε 16 περιφέρειες, οι οποίες αποτελούνται από εκατοντάδες συνοικίες, καθεμία με ξεχωριστά χαρακτηριστικά: επισκεφθείτε το ιστορικό κέντρο (Centro Historico, Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO) με τα εμβληματικά αποικιακά κτίρια και τα ιστορικά μνημεία, τις συνοικίες Condesa (σύγχρονη περιοχή με art deco αρχιτεκτονική), Roma (από τις παλιότερες συνοικίες της πόλης), Polanco (εμπορικό και οικονομικό κέντρο με μεγάλη εβραϊκή κοινότητα) και μη παραλείψετε τις συνοικίες Tepito και La Lagunilla, με τις μεγάλες υπαίθριες αγορές. Τα αξιοθέατα της πόλης είναι αμέτρητα — δεν θα ήθελα να σας κουράσω, οπότε μπορείτε να βρείτε μερικά από τα must-see εδώ.

Το αγαπημένο μου μουσείο ήταν με διαφορά το σπίτι της Frida Kahlo, (Museo Frida Kahlo — La Casa Azul), το οποίο μέσω των προσωπικών αντικειμένων της και της όλης διακόσμησης καταφέρνει με επιτυχία να σε ταξιδέψει στο χρόνο και να σε βάλει όσο περισσότερο γίνεται στην καθημερινότητα της ιδιόρρυθμης προσωπικότητας της Frida, καθώς και του συζύγου της Diego Rivera.

Αφήνοντας πίσω την πόλη του Μεξικού, κατευθυνθήκαμε προς τη χερσόνησο Γιουκατάν και συγκεκριμένα προς την πρωτεύουσά της, τη Μέριδα η οποία ιδρύθηκε το 1542, στη θέση της πόλης των Μάγια Θο, με έντονες Γαλλικές, Αγγλικές και σε μικρότερο βαθμό Ολλανδικές επιρροές. Μια πολύ γραφική πόλη, με έντονη πολιτιστική κίνηση, η Μέριδα προσφέρει πολλές ξεκούραστες βόλτες στα όμορφα δρομάκια της, καθώς και μια ευκαιρία για λίγο τουριστικό shopping. Αν και μου άρεσε πολύ σαν πόλη δεν σας κρύβω ότι για τον περισσότερο κόσμο η Μέριδα αποτελεί κυρίως ένα stop-over με απώτερο σκοπό την επίσκεψη στο σημαντικότερο ίσως αξιοθέατο του Μεξικού, την Chichén Itzá.

Μία από τις μεγαλύτερες πόλεις των Μάγια, η Chichén Itzá βρίσκεται στο βόρειο κέντρο της χερσονήσου Γιουκατάν. Περιλαμβάνει άφθονα πέτρινα κτίρια, χαρακτηριστικά της αρχιτεκτονικής των Μάγια, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με ένα σύστημα λιθόστρωτων μονοπατιών ονόματι sacbeob. Οι αρχαιολόγοι έχουν εντοπίσει περισσότερα από 80 τέτοια μονοπάτια, που εκτείνονται προς κάθε κατεύθυνση της αρχαίας πόλης, η οποία από διάφορα στοιχεία πυρκαγιάς που έχουν παρατηρηθεί από αρχαιολόγους δείχνει να κατέρρευσε βίαια.

Ο ναός του Kukulkan, της θεότητας του φτερωτού φιδιού, γνωστός και ως “Κάστρο” δεσπόζει στο κέντρο του αρχαιολογικού χώρου καθώς και στην πλειοψηφία των τουριστικών φωτογραφιών! Χτισμένος μεταξύ του 9ου και 12ου αιώνα π.Χ. αποτελείται από μια σειρά σκαλοπατιών στις τέσσερις πλευρές του, που οδηγούν στην κορυφή. Κάθε πλευρά έχει 91 σκαλοπάτια, τα οποία, όταν προστεθούν μαζί και με την τελική πλατφόρμα στην κορυφή του ναού, κάνουν άθροισμα 365, όσες είναι οι μέρες του ημερολογίου Haab των Μάγια. Γλυπτά του φτερωτού φιδιού υπάρχουν κατά μήκος των πλευρών του βόρειου κιγκλιδώματος. Η δομή έχει ύψος 24 μέτρα, συν άλλα 6 μέτρα που είναι το ύψος του ναού. Το πλάτος της τετράγωνης βάσης είναι 55,3 μέτρα. Κατά τη διάρκεια των ισημεριών της άνοιξης και του φθινοπώρου, καθώς ο απογευματινός ήλιος χτυπά την βορειοδυτική γωνία της πυραμίδας μια σειρά τριγωνικών σκιών δημιουργούν την ψευδαίσθηση ενός φτερωτού φιδιού.

Μετά από αυτή την πλήρως εκπαιδευτική περιήγηση στην αρχαία πόλη των Μάγια, ένα τουριστικό θέρετρο για την απόλυτη χαλάρωση αποτέλεσε μονόδρομο! Αυτό δεν ήταν άλλο από το Κανκούν, μία παραλιακή πόλη στη βορειοανατολική ακτή της χερσονήσου Γιουκατάν, της οποίας η τουριστική ζώνη είναι χτισμένη πάνω σε νησί, μέρος του δεύτερου μεγαλύτερου κοραλλιογενή υφάλου! Όπως καταλαβαίνετε, το snorkeling επιβάλλεται, με προσοχή πάντα τους κινδύνους που κρύβει η Καραϊβική! Παρομοίως επιβάλλεται ένα δυνατό spa session, καθώς και άπειρη tequila! Δυστυχώς το Κανκούν ήταν η τελευταία μας στάση στο Μεξικό, εάν όμως διαθέτετε περισσότερο χρόνο, ένα από τα μέρη που έχω ακούσει πως επίσης αξίζει ιδιαιτέρως είναι το Ακαπούλκο.


Αν αυτό το άρθρο σας φάνηκε ενδιαφέρον και δεν έχετε γίνει ακόμα συνδρομητής της αθηΝΕΑς, γραφτείτε δωρεάν στο newsletter μας εδώ.

* Της Ειρήνης Συνεφιά. Η Ειρήνη εργάζεται ως δικηγόρος στο χώρο της ναυτιλίας. Ως γνήσια λάτρης των εξορμήσεων, μας ταξιδεύει κάθε εβδομάδα σε έναν νέο προορισμό που αξίζει να επισκεφθούμε.