The Greek Issue

Οδηγός επιτυχίας για εύρεση εργασίας στο εξωτερικό (Part 1/4)

Πριν ακριβώς ένα χρόνο βρισκόμουν σε πτήση από Θεσσαλονίκη για Δουβλίνο. Δεν είμαι γεννημένος ποιητής, αλλά ακόμη θυμάμαι πως στο αεροπλάνο σκεφτόμουν πως αν αυτό το ταξίδι αποτύχει, σίγουρα θα γινόμουν. Ήταν ένα ταξίδι που σίγουρα δεν έγινε από επιλογή, αλλά αν τότε μπορούσα να δω καθαρά, θα το είχα επιλέξει από καιρό.

Μέσα από αυτή την εμπειρία και έχοντας ήδη ένα χρόνο στο εξωτερικό, έμαθα κάποια πράγματα που αποφάσισα να μοιραστώ αρχικά με τον εαυτό μου και έπειτα με όσους τύχει να διαβάσουν το blog μου και τη σειρά αυτή με τα 4 posts.

Πράγματα στα οποία θα αναφερθώ:

  1. προετοιμασία πριν φύγεις
  2. τι κάνεις μόλις φτάσεις
  3. βιογραφικό
  4. συνέντευξη

1. Πως ξεκίνησε η δική μου ιστορία / Προετοιμασία πριν φύγεις

Όπως φαντάζομαι και για πολλούς από εσάς, έφτασε η στιγμή που συνειδητοποίησα πως ο τόπος δεν με χωρούσε και παρότι ήμουν από τους “τυχερούς” που είχα δουλειά, καθόλου τυχερός δεν αισθανόμουν. Πήρα την απόφαση πως η επιλογή μου ήταν μόνο μια, “να την κάνω”. Ήξερα πως η αποτυχία του “σχεδίου ένα” θα είχε ως συνέπεια να γυρίσω στο χωριό με τους γονείς και τη γιαγιά μου και για το λόγο αυτό δεν θα άφηνα περιθώρια αποτυχίας…

Κάθισα κάτω και έκανα ένα πλάνο για το πώς θα μπορούσα 6 μήνες μετά να πετάξω για Βόρεια Ευρώπη. Οι λέξεις κλειδιά του πλάνου μου ήταν: αποταμίευση, βιογραφικό, skills που χρειαζόμουν και σχέδια, πολλά σχέδια.

Το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να θυμηθώ τους φίλους που έχω σε χώρες-προορισμούς και να δω τι μπορώ να «πάρω» από αυτούς. Το Facebook βοήθησε πολύ σε αυτό. Αναζήτησα “friends in London, Berlin, Amsterdam, Brussels, Dublin” και κανόνισα με όλους Skype call. Σε μερικά μέρη δεν είχα γνωστούς και γι’ αυτό αναζητούσα friends of “friends in London, Berlin, Paris κλπ”. Έτσι, μέσω φίλων βρήκα 10 άτομα στο εξωτερικό με τα οποία επί 2 εβδομάδες έκανα συναντήσεις, γύρω στις 10 με 11 το βράδυ, μετά τη δουλειά σε Ευρωπαϊκή ώρα και τότε που ο εγκέφαλος μου έπαιρνε φωτιά σε ώρα Ελλάδας. Από όλους κάτι εμαθα, το κυριότερο όμως ήταν πως οι πιο πολλοί που βρέθηκαν στο εξωτερικό για αναζήτηση δουλειάς έκαναν 5–7 μήνες για να πετύχουν το σκοπό τους. Με τα χρήματα που είχα θα μπορούσα να επιβιώσω στο Λονδίνο μόλις 2 εβδομάδες, αλλά μετά από ένα βράδυ εσωτερικής φρίκης σκέφτηκα πως χρειάζομαι ωραίες ιστορίες για να λέω όταν γεράσω κι έτσι συνέχισα τα σχέδια.

Οι πιο πολλοί μου έλεγαν πράγματα όπως: Να μην με νοιάζει πόσο καλή είναι η πρώτη δουλειά, πως είναι δύσκολο το βιογραφικό μου να είναι καλό εξαρχής και θέλει προετοιμασία, πως πρέπει να βρω τρόπο να έχω τοπικό λογαριασμό τραπέζης,πως για να έχω λογαριασμό τραπέζης θα πρέπει να έχω social security number/PPS number/ΑΦΜ η όπως λέγεται σε κάθε χώρα, πως πρέπει να έχω τοπικό τηλέφωνο, μονάδες για τηλέφωνο, κτλ. Ό,τι μου έλεγαν ανέβαζε το μπάτζετ και γιαυτό έκανα μια λίστα με τα προβλήματα και 10 λίστες με τις λύσεις.

Συμβουλή αναγνώστη (Κωστής Ζουπάνος)
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνει μια μικρή οικονομική βοήθεια σε όσους αναζητούν εργασία στο εξωτερικό και μετακινούνται για συνέντευξη. Μάθε περισσότερες πληροφορίες.

Πρόβλημα 1: Στις πιο πολλές δουλειές είναι δύσκολο να σε προσλάβουν αν μένεις σε άλλη χώρα (οι λόγοι είναι πολλοί). Λύση 1: Skype. Το Skype σου δίνει την ικανότητα να αγοράσεις νούμερο που να μοιάζει με σταθερό όποιας χώρας του κόσμου θέλεις. Έτσι κι εγώ αγόρασα τηλέφωνο που έμοιαζε με σταθερό Λονδίνου, έβαλα 10 ευρώ credits και προώθηση στο κινητό μου. Έτσι όταν δεν ήμουν σπίτι, η κλήση προωθούνταν όπου κι αν ήμουν. Πάντα έλεγα πως μένω στο Λονδίνο σε συγγενείς μου εδώ και μισό χρόνο και πως τώρα ξεκίνησα να ψάχνω δουλειά. Ζητούσα να κάνω πρώτη συνέντευξη μέσω τηλεφώνου και έλεγα «όποτε χρειαστεί, κλείνω εισιτήρια και ανεβαίνω». Λόγος που είμαι στην Ελλάδα; «Ηolidays to see my family and routine medical exams».

Σημαντικό Πρόβλημα 2. Έλλειψη προϋπηρεσίας στη χώρα-προορισμό.
Η έλλειψη προϋπηρεσίας στη χώρα- προορισμό μπορεί να σταθεί σημαντικό εμπόδιο στο να βρεις δουλειά και γι’ αυτό αποφάσισα να το παίξω έξυπνα. Μπήκα στο LinkedIn, έψαξα μικρές εταιρίες στη χώρα-προορισμό και προσέφερα τις υπηρεσίες μου με όποιο τρόπο μπορούσα από απόσταση, με αντάλλαγμα σε 6 μήνες να μου δώσουν συστατική επιστολή και να πουν ότι αμειβόμουν με συγκεκριμένα χρήματα !Τα χρήματα που αμειβόσουν στην προηγούμενη δουλειά σου είναι ό,τι πιο σημαντικό, γιατί βάση αυτού μάλλον θα καθοριστεί ο καινούργιος σου μισθός. Δεν χρειάστηκε να ψάξω πολύ, βρήκα ένα start-up, που στο τέλος των 6 μηνών μου έδωσε λίγα χρήματα και μια «ολόχρυση» συστατική επιστολή. Έλεγαν μάλιστα πως κάλυπτα μια εργαζόμενη που ήταν σε άδεια μητρότητας, πράγμα που εξηγούσε και το ότι έφυγα.

Πρόβλημα 3. Έλλειψη εικόνας της εκεί πραγματικότητας (ή της διαφορετικής αγοράς εργασίας).
Πάντα στην αναζήτηση εργασίας χρειάζεσαι λίγο χρόνο για να μάθεις πώς κινείται και τι ζητάει η συγκεκριμένη αγορά. Το σημαντικό για αυτόν που διαθέτει μικρό budget είναι αυτό να το έχει μάθει από πριν. Με ποιον τρόπο; Με πράξεις. Έφτιαξα, λοιπόν, βιογραφικό και άρχισα να το στέλνω. Όταν έτρωγα αρνήσεις, ζητούσα feedback και από το feedback μάθαινα τι πρέπει να αλλάξω. Έψαχνα σε εφημερίδες για τα επαγγελματικά trends, έβρισκα groups στο Facebook με Έλληνες και Κύπριους στη χώρα-προορισμό, τους ζητούσα feedback σχετικά με το βιογραφικό μου, πληροφορίες για το πώς θα βρω τα πιο φθηνά εισιτήρια, πού μπορώ να μείνω, πώς πρέπει να προετοιμαστώ κλπ και φυσικά να με έχουν στο μυαλό τους αν ακούσουν κάτι. Πάντα υπάρχει κόσμος που θέλει να βοηθήσει και πάντα υπάρχει χώρος για να μάθουμε περισσότερα.

Έτσι οι μέρες περνούσαν, τα πρώτα τηλέφωνα χτύπησαν, έχασα 2 συνεντεύξεις επειδή ζητούσαν άτομο άμεσα και έτσι αποφάσισα πως ήρθε η ώρα να πάω για 2 εβδομάδες στη χώρα-προορισμό, να κλείσω όσο πιο πολλές συνεντεύξεις μπορέσω για εκείνες τις ημέρες και “να πέσω με τα μούτρα στην εμπειρία”…

Έχεις ερώτηση; Άφησε το σχόλιό σου.