Editor
Editor
Mar 21, 2017 · 1 min read

Առավոտն այնքան կրակոտ էր,
Իսկ մտքերս, ավաղ, իմպոտենտ,
Գիշերվա քաշած քթախոտը
Խառնվել էր օդի հոտի հետ:

Շշում էր անտեր գլխացավը,
Իսկ շշում մի կաթիլ էլ չկար,
Առաստաղի հայելու մեջ
Ինձ ժպտում էր մի ծաղրանկար:

Խշշոցներ էի լսում անդադար,
Քամինե՞ր են, գուցե, շրջում տանը,
Կիսաքուն մեկի մեջքն էի ծածկում,
Չմրսի` էգուց քննության է:

Դօրիան

ժամանակակից հայ գրող

Editor

Written by

Editor

of dorian.am

Դօրիան

ժամանակակից հայ գրող

Welcome to a place where words matter. On Medium, smart voices and original ideas take center stage - with no ads in sight. Watch
Follow all the topics you care about, and we’ll deliver the best stories for you to your homepage and inbox. Explore
Get unlimited access to the best stories on Medium — and support writers while you’re at it. Just $5/month. Upgrade