53.Gün — Keyifli Cumartesi

Bu sabah üniversiteden dostum Cemal ve eşi Derya’nın daveti üzerine geç kahvaltıya katıldık. Sabah ılık limonlu ve bir kaşık ballı suyumu içtim ve öyle gittim ki en azından biraz olsun kendimi tutabileyim. Cemal de sağ olsun bana özel yağsız, leziz bir lor peynirli omlet hazırlamıştı ve masadaki güzel lezzetlerle göz temasına girmeden önce omleti mideme indirdim ve aksiyon başarıyla tamamlandı! Artık kendime hakim olmak için eksiğim kalmamıştı :) Cumartesi’nin hatrına iki üç adet sosisi, çeyrek simit ve tulum peyniri yiyerek ve de öğlen öğünümü atlayarak güzel ve başarılı bir sosyalleşme yaşamış oldum.

Günün geri kalanını kahve ve de Wasa sandwich ile tamamladım! Havadan mı, yoksa yoğun geçen haftadan mı bilmiyorum migrenim yine tutmaya başladı bugün de oldukça yoğun bir ağrı ile başbaşaydım. Buna rağmen öğleden sonra saat 19:00'a geliyordu ki spora attım kendimi. 40 dk 120–130 nabız yürüyüş yaptıktan sonra kendime güvenimde bana katkısı çok olan omuz ve biceps antrenmanlarımı yaptım, 250 kalorimi yaktım ve eve öyle geldim :)

Spora gitmenin bir güzel tarafı da vicdanını rahatlatması. İnsan kendini zinde ve de çok daha kendine güvenli hissediyor.

Her gün tartılmaya başladığımı fark ettim ve tam da tartılmayı bırakma nedenim meydana gelmeye başladı. Eyvah kilo vermemişim/almışım modu ve kaçırmaya meğillilik! O yüzden hemen karar aldım ve haftada bir kez doktorda tartılacağım.

Şimdiden koruma ya da bundan sonraki modumu da planlamaya başlıyorum. Tartı lafı geçmişken, 180 günden sonra da sadece Cuma ve Pazartesi’leri tartılmayı düşünüyorum. Pazartesi, hafta sonu ne kadar ağır geçmiş onu görüp, Cuma bundan kurtulabilmiş miyim ona anlamak için :) Bu kısımda daha tecrübeli olan arkadaşlardan her tür öneriye açığım!

Bu arada pek before/after çekimi yapmasam da kendi adıma baktığımda oldukça fazla bir fark görünüyor aynada :) Bu da daha bir havaya girmeme ve dik yürümeme sebep oluyor!

Yarın görüşmek üzere.

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Cenk Kıran’s story.