sıfır
sıfır
Jul 29, 2017 · 1 min read

tekrarlandıkça anlamsızlaşan kelimeler hatırına: dönüyor. dönüyor. dönüyor. dönüyor. dönüyor. dönüyor. dönüyor. dönüyor. dönüyor. dönüyor. dönüyor. dönüyor. Görüyor musun?

Her hatama 'senin yüzünden' diyebileceğim bir fail bulabilirim, bu korkaklıktır. Ben korkak değilim.
Her hatasını kabullenebilmek cesur insanların işi.
Yalnızca kendimi suçlayacak kadar bir başıma, kimin ne istediğini işitemeyecek kadar kalabalığın içindeyim;
Korkuyorum çünkü hayattayım. Hayattayım çünkü nefes almak yeterli dediler. Ciğerlerim yıllarca kin, nefret, öfke ve hırsla kirlenmiş bir havayı soludu. Artık ben de yürüme mesafesinde nefret ediyorum tebrikler!

Yürüyorum ve yollar bir yere varmıyor. Cümlenin sonuna bir bağlaç ekleyince herkes dinliyor gibi. Özlemek en uzun cümle sayılırken vazgeçmek bir ömür aslında kimse kabul etmiyor. Eve varıyorum. Her zaman.

Duvarların içinden gelen ve terk edemediğimiz bu yalnızlık.

Sabah uyanıp fırına ekmek almaya giden orta yaş üstü erkekler,
bütün hayat temiz çamaşırlar, sıcak ve taze yemeğin önemi var eden kadınlar.

Susmayı, sessiz kalmayı vakur bir ifade niyetine boynunda taşımayı öğütleyen babalar,
sevmeyi öğretirken kendinden nefret ettiğini gizleyemeyen anneler.
Var olduğunu ispatlarcasına, boğazında ağrıyla uyandıracak çığlıklara sahip çocuklar. Yeniden başlıyor herşey, bu basit bir imla kuralı. Hayat bir çok şeyi ayrı yaşatır.

    sıfır

    Written by

    sıfır

    Welcome to a place where words matter. On Medium, smart voices and original ideas take center stage - with no ads in sight. Watch
    Follow all the topics you care about, and we’ll deliver the best stories for you to your homepage and inbox. Explore
    Get unlimited access to the best stories on Medium — and support writers while you’re at it. Just $5/month. Upgrade