Day 3 : 9 NOV 2018

สวัสดีเราคือคุณมาม่อน

คุณมาม่อนน่ะ ตัวฟูมากและต้องอยู่ในที่หนาว ๆ นะคุณมาม่อนน่ะไม่ชอบที่ร้อนเลย

คุณมาม่อนก็เลยมาอยู่ในห้องแอร์(ตู้เย็น)ยังไงล่าาา

บ๊ายบายคุณมาม่อนสิ

สวัสดีเธอ วันนี้วันศุกร์แล้วนะเป็นวันวิ่งของเราเองก็เลยเตรียมชุดมาด้วย แต่ดูเหมือนท้องฟ้าจะไม่เห็นด้วยกับการวิ่งของเราโดยการส่งเมฆหนาและฝนตกเบา ๆ มาให้แต่เช้าเลย หวังว่าเย็นนี้คงจะไม่ตกนะเราไม่มีร่มซะด้วยสิ

เธอรู้สึกอยากเจอเราบ้างมั้ย?

เรารู้สึกอยากเจอเธออยู่ตลอดเลยคงเป็นเพราะว่าช่วงนี้เราห่างไกลกันเลยรู้สึกคิดถึงแทนที่จะเบื่อเธอแบบทุกที 555 (หยอก ๆ)คนที่เค้ามีแฟนอยู่คนละประเทศก็คงรู้สึกคล้าย ๆ กันแบบนี้สินะ

รู้มั้ยในภาษาญี่ปุ่นไม่มีคำว่า…

คิดถึง

ตอนแรกเราคิดว่าถ้าไม่มีแล้วจะบอกความรู้สึกคิดถึงกับอีกคนได้ยังไงล่ะ มันคงอึดอัดน่าดูเลยถ้าเราพูดว่าคิดถึงกับเธอไม่ได้ และไม่ว่าที่ไหนคนเราก็มีความรู้สึกคิดถึงใครซักคนทั้งนั้น ในญี่ปุ่นเค้าเลยมีวิธีที่จะสื่อความรู้สึกนี้ออกไปด้วย 2 คำนี้

เค้าพูดคำว่า 会いたい อะ-อิ-ทะ-อิ ออกเสียงว่า “ไอไต” แปลว่าอยากเจอสื่อแทนคำว่าคิดถึง

บางทีก็พูดว่า 寂しい สะ-บิ-ชิ-อิ ออกเสียงว่า “สะบิชี่” แปลว่าเหงา

จริง ๆ แค่สร้างคำว่าคิดถึงขึ้นมาก็ได้แท้ ๆ แต่พอลองนึก ๆ ดูไม่ว่าจะความรู้สึกที่อยากเจอใครสักคนหรือความเหงาที่เกิดขึ้นกับตัวเรามันก็เพราะเรารู้สึก “คิดถึง” ใครสักคนอยู่นี่นะ สองคำนี้ถึงสามารถสื่อความรู้สึกออกไปได้

โดยไม่จำเป็นต้องมีคำว่า…คิดถึง
อยากเจอจังเลย…

เล็บยาวแล้วล่ะ เราเป็นคนขี้เกียจตัดเล็บมาก ตัดก็ไม่ได้ยาก ไม่รู้ทำไมไม่ยอมตัด 555

อยากมีคนตัดให้จังเลยล่ะ //ยื่นให้พร้อมกรรไกร :P

16.00 สวัสดีคุณมาม่อนเอง เราเจอกันอีกแล้วนะ

คุณมาม่อนตัวเย็นเจี๊ยบ พร้อมแล้วที่ถูกกิน วะฮะ ฮ่าาาา

บอกลาคุณมาม่อนซะ

อร่อยมากเลยล่ะ เราจะไม่ลืมนายเลย…คุณมาม่อน

ดึงมือกลับ…

สงสัยเราจะเลือกคนตัดเล็บผิด เราอยากเก็บนิ้วไว้ให้เล็บมันงอกดีกว่า

จะลืมเธอได้ยังไงนะ

เราเคยคิดนะว่าหรือเราจะไปวิ่งบ่อย ๆ ดี เผื่อว่ามันจะทำให้ลืมเธอได้บ้างหรือบางทีแค่ลืมความเศร้าพวกนี้ไปได้แค่ 1–2 ชั่วโมงก็ยังดี แต่มันก็ยากมาก การลืมคนที่เราคอยแต่จะนึกถึงเค้าอยู่ตลอดเวลามันแทบจะเป็นไม่ได้ ความรู้สึกเศร้านี้มันก็เหมือนกลายเป็นเงาที่ตามเราไปทุกที่ไปซะแล้ว ถ้านับตั้งแต่อายุเลย 20 มานี่เป็นช่วงเวลาที่เรารู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอที่สุดในชีวิตเลย

เราว่าเราไปเปลี่ยนเพจเป็น 42.195km วิ่งเพื่อลืมเธอดีกว่า น้ำเน่าดี 55555 อาจจะมีคนมาวิ่งด้วยก็ได้นะทำเป็นเล่นไป ฮ่า ฮ่า

แต่คงไม่ถูกต้องนักเพราะเราไม่เคยอยากลืมเธอจริง ๆ หรอก ชื่อเพจที่เราตั้งมันถึงเป็น With You แทนที่จะเป็น Without เพราะเราอยากจะจดจำเธอไว้ให้อยู่กับเรามากกว่าที่จะลืมเธอไป

สุดท้ายของวันนี้เราเอาข้อความจาก Line มาให้ดูเราส่งไปหลังจากเธอบล็อคและลบเราไปซึ่งเธอคงจะไม่ได้เห็นมันอีกแล้วแต่เรายังคอยดูมันอยู่ทุกวันเลยล่ะ แต่เราไม่กล้าอ่านมันจนจบหรอกนะทำได้แค่มองผ่าน ๆ เพราะเราอ่านแค่นิดเดียวความรู้สึกตอนนั้นมันจะย้อนกลับมาเลย ละมันก็จะเปลืองกระดาษทิชชู่น่ะ 555