อย่าตีความหมายแต่ข้อเดียวสิครับ
ถาม: การตีความหรือแปลพระคัมภีร์ ถ้าหากยกมาแค่ข้อเดียวไม่ได้ยกมาทั้งบริบท แล้วเราจะเข้าใจแก่นหลักของพระคัมภีร์ข้อนั้นได้อย่างไรคะ… หรือถ้าจะให้มั่นใจว่า การตีความหรือแปลข้อพระคัมภีร์นั้นถูกต้องไหม จำเป็นที่จะต้องมีข้อพระคัมภีร์อื่นๆ มาสนับสนุนอีกไหมคะ
ตอบ: ที่จริง การแปลข้อเดียวที่ว่านี้ จะต้องไม่ขัดแย้งกับข้ออื่นๆ เราจึงสามารรถแปลได้
สมมุติว่า อฟ. 2:8–9 …เรารอดโดยทางพระคุณทางความเชื่อเท่านั้น ไม่เกี่ยวอะไรกับการกระทำดี พระเจ้าให้เป็นของขวัญ เพื่อไม่ให้ใครอวดได้
แต่ข้อที่ 10 กลับบอกว่า เราถูกสร้างขึ้นมาใหม่เพื่อการดี
ส่วนมากผมยกแต่ข้อ 8–9 บ่อย แต่ไม่เคยพูดถึงข้อที่ 10
พี่น้องบางคนคัดค้านว่า ดูสิ เชื่อไม่พอถ้าเราดูข้อที่ 10
ผมตอบว่า ข้อที่ 10 คือผลของการเชื่อในข้อที่ 8–9
เมื่อเราเชื่อจริงๆ เราก็ได้บังเกิดใหม่ และคนที่บังเกิดใหม่ จะไม่ทำดีไม่ได้ แต่เขาจะแสวงหาการเปลี่ยนแปลง และผลชีวิตใหม่จะตามมาแน่นอนไม่มากก็น้อย
แต่การทำดีนี้ไม่ใช่เพื่อให้รอด แต่เพื่อยืนยันว่าเขาเชื่อพระเยซู เชื่อถูก และบังเกิดใหม่จริงๆ
สรุปก็คือ… เราแปลข้อใดข้อหนึ่งไม่แปลทั้งหมดได้ แต่ต้องไม่ขัดแย้งกับข้ออื่นๆ ครับ
ในยากอบ 2:20 เชื่อที่ไม่มีการกระทำ ก็คือความเชื่อที่ตายแล้ว ถูกครับ ตรงกับ อฟ. 2:10
อย่าลืมว่า คนที่เชื่อทุกคนที่บังเกิดใหม่จริงๆ ย่อมแสวงหาการเปลี่ยนใหม่ และเขาจะเริ่มเกิดผลไม่มากก็น้อย ไม่ใช่เชื่อแล้วไม่อ่าน ไม่อธิษฐาน ไม่นมัสการร่วมกับพี่น้อง ไม่อยากบอกใครเรื่องพระเยซู หรือไม่มีอาการอะไรเลย เพราะนี่คือความเชื่อที่ตายแล้วใน ยก. 2:20 และ อฟ. 2:10
หลักการแห่งความรอดคือเชื่อเท่านั้น แต่ความเชื่อที่เกิดใหม่จะต้องเกิดผลไม่มากก็น้อย
และถ้าหากเรามาถึงการเกิดผลแห่งชีวิตพระคริสต์ทำแทน เราจะทำได้หมดและร่วมครอบครองกับพระเยซูมีตำแหน่ง อันนี้เป็นคนละเรื่องกับรอดในวันสุดท้ายครับ
