อธิบายหนังสือกาลาเทีย: บทที่ 6

C. I.
C. I.
Aug 9, 2017 · 2 min read

สรุปบทที่ 6 ข้อ 1–10

  1. เราช่วยพี่น้องคริสเตียนที่ผิดบาป ด้วยความรักอ่อนสุภาพ ไม่ใช่ไปตัดสินเขา
  2. เราบุตรพระเจ้าไม่ควรถือตัวว่าสำคัญ ถึงแม้ว่า พระเจ้าจะยกเราบางคนขึ้นเป็นคนสำคัญก็ตาม
  3. เรามนุษย์วิญญาณใส่ใจในการสำรวจตนเองว่า เดินไปกับพระเยซูในแต่ละวัน และไม่เปรียบกับผู้อื่น
  4. ภาระของเราในแต่ละวัน คือ สนิท บอกรัก พูดคุยกับพระเยซู เพื่อที่จะเลิกทำบาปได้
  5. การหว่านในย่านเนื้อหนัง และหว่านในย่านพระวิญญาณ
  6. เราบุตรพระเจ้าไม่ควรเมื่อยล้า ท้อแท้ ถดถอยในการทำดีรับใช้พระบิดา เพราะว่าพระองค์ทรงเฝ้าดูอยู่ และเห็นทุกสิ่งที่เรากระทำ อย่ามองที่ปัญหาหรือมนุษย์ มันอาจทำให้เราหวั่นไหวและท้อแท้ได้
  7. การทำดีช่วยเหลือ เราควรทำกับพี่น้องผู้เชื่อก่อน จากนั้นก็คนที่ไม่เชื่อ

6:1 พี่น้องทั้งหลาย ถ้าผู้ใดถูกครอบงำอยู่ในความผิดบาป ท่านซึ่งอยู่ฝ่ายพระวิญญาณ จงช่วยผู้นั้นด้วยใจอ่อนสุภาพให้เขากลับตั้งตัวใหม่ โดยคิดถึงตัวเอง เกรงว่า ท่านจะถูกชักจูงให้หลงไปด้วย

  • ถูกครอบงำอยู่ในความผิดบาป หรือตกอยู่ในชีวิตที่ผิดบาป
  • ท่านซึ่งอยู่ฝ่ายพระวิญญาณ คือผู้ที่เป็นผู้ชนะ หรือเข้าสู่กระบวนการการเปลี่ยน และรู้วิธีเดินในพระวิญญาณแล้ว — เดินในพระวิญญาณ หรือให้พระวิญญาณนำในชีวิตแล้ว ตรงกับ กท. 5:25
  • จงช่วยผู้นั้นด้วยใจอ่อนสุภาพ ภาษากรีก คือด้วยใจที่ไม่ตอบโต้ โต้ตอบด้วยการร้ายหรือด้านลบ

จงช่วยรับภาระซึ่งกันและกัน

6:2 จงช่วยรับภาระของกันและกัน ท่านจึงทำให้พระบัญญัติของพระคริสต์สำเร็จ

  • การรับภาระ ข้อนี้เน้นที่การช่วยเหลือพี่น้องที่อยู่ในการบาป
  • การรับภาระกันและกัน คือการรักอะกะเป คือการรักษาพระบัญญัติใหม่ของพระเยซูได้สำเร็จ

6:3 เพราะว่าถ้าผู้ใดถือตัวว่าเป็นคนสำคัญ ทั้งๆ ที่เขาไม่สำคัญอะไรเลย ผู้นั้นก็หลอกตัวเอง

  • คนที่ถือว่าตัวเองสำคัญ มักจะไม่ใส่ใจ หรือรับภาระของผู้อื่น
  • เราจะเห็นผู้เชื่อมากมายที่ถือตัวว่าสำคัญ ทั้งๆ ที่เราไม่ได้สำคัญเลย แต่เราหลงเพราะว่าเราเห็นว่า พระเจ้าทำงาน หรือตอบคำอธิษฐานของเรา หรือใช้เราในงานบางอย่าง เราจึงพองตัวขึ้น หลายครั้งเราอาจเป็นแบบนี้ แต่เราไม่รู้ตัว

6:4 แต่ให้ทุกคนสำรวจกิจการของตนเอง จึงจะมีอะไรๆ ที่จะอวดได้ในตนเองผู้เดียว ไม่ใช่เปรียบกับผู้อื่น

  • กิจการของตนเอง คือการฝึกในการดำเนินชีวิตใหม่
  • การฝึกชีวิตตนเองไม่ควรเปรียบกับใคร เป็นเรื่องระหว่างเราเดินไปกับพระเจ้าในแต่ละวัน

6:5 เพราะว่าทุกคนต้องแบกภาระของตนเอง

  • แบกภาระในที่นี้ คือการฝึกเดินเพื่อเลิกทำบาปได้

6:6 ส่วนผู้ที่รับคำสอนในพระวจนะแล้ว จงแบ่งสิ่งที่ดีทุกอย่างให้แก่ผู้ที่สอนตนเถิด

  • คือการแบ่งปันสิ่งที่ต้องใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น อาหาร เสื้อผ้า หรืออะไรก็ได้ตามที่เราเห็นควรที่จะให้เขา
  • คำสอนในพระวจนะ ในที่นี้คือคำสอนที่เป็นข่าวประเสริฐเรื่องพระเยซูคริสต์ และความรอดที่ได้มาโดยทางความเชื่อเท่านั้น

6:7 อย่าหลงเลย ท่านจะหลอกลวงพระเจ้าไม่ได้ เพราะว่าผู้ใดหว่านอะไรลง ก็จะเกี่ยวเก็บสิ่งนั้น

  • คือการตำหนิพี่น้องคริสเตียนชาวยิว ที่หว่านข่าวประเสริฐและคำสอนที่ผิด หรือบิดเบือน พวกเขาหว่านคำสอนที่ผิด ก็จะต้องได้รับโทษ

6:8 ผู้ที่หว่านในย่านเนื้อหนังของตน ก็จะเกี่ยวเก็บความเปื่อยเน่าจากเนื้อหนังนั้น แต่ผู้ที่หว่านในย่านพระวิญญาณ ก็จะเกี่ยวเก็บชีวิตนิรันดร์จากพระวิญญาณนั้น

  • หว่านในเนื้อหนัง (1) คือความรู้คำสอนที่ได้มาจากเนื้อหนัง และนำไปสอนผู้อื่นต่อ และเรื่องหลักก็คือเชื่อไม่พอ ต้องรักษาพระบัญญัติ หรือต้องเชื่อฟังด้วยจึงจะรอด (2) คือการทำทุกสิ่งด้วยสติปัญญา กำลัง และความสามารถที่ได้มาจากอาดัม ไม่ใช่พระคริสต์เป็นคนทำในเรา
  • หว่านในย่านพระวิญญาณ (1) คือการหว่านข่าวประเสริฐที่มาจากพระวิญญาณ คือเชื่อเท่านั้นก็รอด ไม่เกี่ยวกับศาสนายิว และ (2) คือการให้พระคริสต์ทำแทนในทุกเรื่องในแต่ละวันของเรา

6:9 อย่าให้เราเมื่อยล้าในการทำดี เพราะว่าถ้าเราไม่ท้อใจแล้ว เราก็จะเกี่ยวเก็บในเวลาอันสมควร

  • อย่าให้เราเมื่อยล้า หรืออย่าถดถอย อย่ายอมแพ้ อย่าเลิกล้ม

6:10 เหตุฉะนั้น เมื่อเรามีโอกาส ให้เราทำดีต่อคนทั้งปวง และเฉพาะอย่างยิ่งต่อคนที่อยู่ในครอบครัวของความเชื่อ

  • ครอบครัวของความเชื่อ คือพี่น้องผู้เชื่อทุกคน ไม่ว่าจะเชื้อชาติไหน อยู่ในคณะนิกายใด แต่เราไม่มองที่ฝ่ายเนื้อหนัง เรามองที่ฝ่ายวิญญาณ และนับทุกคนที่เชื่อว่า เป็นครอบครัวของความเชื่อ

คำสรุปของเปาโล

6:11 ท่านจงสังเกตดูตัวอักษรที่ข้าพเจ้าเขียนถึงท่านด้วยมือของข้าพเจ้าเองว่า ตัวโตเพียงใด

  • เปาโลมีปัญหาเรื่องสายตา และมือสั่นเพราะท่านทำงานเย็บเต๊นท์ เมื่อท่านกลับใจเป็นคริสเตียน

6:12 คนที่ปรารถนาได้หน้าตามเนื้อหนัง เขาบังคับให้ท่านเข้าสุหนัต เพื่อเขาจะได้ไม่ถูกข่มเหงเพราะเรื่องกางเขนของพระคริสต์เท่านั้น

  • ทุกที่ที่คริสเตียนยิวไปประกาศ เมื่อมีคนเชื่อในคำสอนของพวกเขา เขาจะสั่งให้เข้าสุหนัต

6:13 ถึงแม้คนที่เข้าสุหนัตแล้วก็มิได้รักษาพระบัญญัติ แต่เขาปรารถนาที่จะให้ท่านเข้าสุหนัต เพื่อเขาจะได้เอาเนื้อหนังของท่านไปอวด

6:14 แต่พระเจ้าไม่ทรงโปรดให้ข้าพเจ้าอวดตัว นอกจากเรื่องกางเขนของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ซึ่งโดยกางเขนนั้นโลกตรึงไว้แล้วจากข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็ตรึงไว้แล้วจากโลก

  • เป็นหลักการการดำเนินชีวิตของคริสเตียน คือเราบังเกิดในพระวิญญาณ เรามีชีวิตอยู่ในฝ่ายวิญญาณ ไม่ใช่ในฝ่ายโลกนี้อีกต่อไป แต่นี่คือการทำงานของพระเจ้า เราเปลี่ยนเองไม่ได้

6:15 เพราะว่าในพระเยซูคริสต์ การเข้าสุหนัตหรือไม่เข้าสุหนัตไม่เป็นของสำคัญอะไร แต่การที่ถูกสร้างใหม่นั้นสำคัญ

  • เปาโลไม่สนับสนุนให้เข้าสุหนัต เพราะว่าเป็นส่วนหนึ่งของพระบัญญัติเดิม หรือพันธสัญญาเดิม
  • การได้บังเกิดใหม่ (ถูกสร้างขึ้นใหม่) และกลายเป็นคนชอบธรรมโดยทางความเชื่อสำคัญกว่า

คำอำลาของเปาโล

6:16 สันติสุขและพระกรุณา จงมีแก่ทุกคนที่ดำเนินตามกฎนี้ และแก่ชนอิสราเอลของพระเจ้า

  • ดำเนินตามกฎนี้ คือการเดินในพระวิญญาณในฝ่ายวิญญาณ ในบทที่ 5:25

6:17 ตั้งแต่นี้ไป ขออย่าให้ผู้ใดมารบกวนข้าพเจ้าเลย เพราะว่าข้าพเจ้ามีรอยประทับตราของพระเยซูเจ้าติดอยู่ที่กายของข้าพเจ้า

  • รอยประทับตราของพระเยซูเจ้าติดอยู่ที่กายของข้าพเจ้า คือรอยเฆี่ยนและทุบตีที่เปาโลได้รับ ตอนที่ท่านถูกจับขังคุก ซึ่งเล็งถึงการยอมเป็นทาสของพระเยซู (โรม 1:1) และยอมถูกเฆี่ยนตีข่มเหงด้วยเต็มใจ ไม่หนี ไม่ท้อ ไม่ยกเลิกการเป็นทาสของท่านต่อพระเยซู (2 คร. 11:23–27)

6:18 พี่น้องทั้งหลาย ขอให้พระคุณของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา จงอยู่กับวิญญาณของท่านทั้งหลายด้วยเถิด เอเมน [เขียนถึงชาวกาลาเทียจากกรุงโรม]

  • พระคุณ คือ (1) ความรอดความหวังของพระเจ้าที่กระทำผ่านพระเยซู เพื่อไถ่เราให้รอดในวันสุดท้าย (2) คือการทำแทนของพระคริสต์ในเรา เพื่อกระทำดีเกิดผลแห่งพระวิญญาณในเรา เพื่อให้เราได้รอดเข้าไปในราชอาณาจักรในยุคหน้า
  • จงอยู่กับวิญญาณของท่านทั้งหลายด้วยเถิด ภาษาไทยบางฉบับแปลว่า “จงสถิต” ซึ่งอาจทำให้ความหมายคลาดเคลื่อนได้ “จงอยู่กับวิญญาณของท่าน” ก็คือวิญญาณของเราเป็นศูนย์กลาง หรือที่ที่พระเจ้านำทุกสิ่งเข้ามา เพื่อกระจายขยายส่งต่อมาที่จิตใจและร่างกาย เพื่อรับการหล่อเลี้ยงทุกส่วนในชีวิตของเรา
  • ผู้เชื่อมากมายไม่มีพระคุณของพระเยซูอยู่ในเขาอย่างครบถ้วน (ทั้งสองข้อ คือมีแต่ความหวังเรื่องความรอด แต่ไม่มีพระคริสต์ทำแทน) จึงไม่ได้ดำเนินชีวิตที่มีชัยชนะ และเข้าสู่กระบวนการการชำระเพื่อให้สุกงอม

หนังสือกาลาเทีย

บทที่ 5 ← || → บทที่ 6

ที่มา (1), (2)

C. I.

Written by

C. I.

เว็บไซต์ใหม่ของเราครับ ค้นหาคำตอบได้ที่นี่ มานาที่ซ่อนไว้ >> https://wemanna.com/

Welcome to a place where words matter. On Medium, smart voices and original ideas take center stage - with no ads in sight. Watch
Follow all the topics you care about, and we’ll deliver the best stories for you to your homepage and inbox. Explore
Get unlimited access to the best stories on Medium — and support writers while you’re at it. Just $5/month. Upgrade