เราไม่เคยรู้จักเจ้าเลย (I Never Knew You)
พระเยซูไม่รับผู้เชื่อและผู้รับใช้ที่มีผลงาน รับแต่ผู้ที่มีผลแห่งชีวิตพระคริสต์ในเขาเท่านั้น คือความชอบธรรมที่เหนือกว่าพวกฟาริสีและธรรมาจารย์
คำว่าเราไม่รู้จักเจ้าเลย คำนี้… แท้ที่จริงแล้วพระเยซูรู้จักทุกคน แม้แต่คนไม่เชื่อพระเยซูก็รู้จักดี แต่คำว่ารู้จักในที่นี้ เป็นคำเดียวกันกับ ปฐก. 4:1
ปฐก. 4:1 กล่าวว่า อาดัมก็รู้จักกับภรรยา นางจึงตั้งครรภ์… รู้จัก ในที่นี้ก็คือการสนิทสนม การผูกพัน การมีสัมพันธ์ การมีความสนิทชิดเชื้อ แน่นแฟ้น ความรัก ความซาบซึ้งลึกซึ้งระหว่างจิตใจสองใจครับ
พระเยซูตรัสว่า “เราไม่รู้จักเจ้า… เพราะว่าเจ้าไม่รู้จักเรา” ถ้าจะพูดต่อประโยคของพระเยซู การรู้จักกับพระเยซูคริสต์ ก็คือการคุย การสนทนาทุกวัน
คำว่าอธิษฐานในพระคัมภีร์ใหม่ ภาษากรีกความหมายที่แท้จริงก็คือการคุย การสนทนา การอธิษฐานก็คือเราพูดๆๆ พระเจ้าฟังๆๆ เราลุกขึ้น เราจบ แต่การคุยหรือสนทนากับพระเจ้า ก็คือเราคุยกับพระเจ้า และเรารอฟัง เราอ่าน เราสังเกต
เพราะฉะนั้น การคุยกับพระเจ้า อาจารย์เปาโลกล่าวว่า ให้เราคุยกับพระเจ้าอย่างไม่หยุดยั้ง อย่างไม่หยุด ภาษาอังกฤษก็คือ Unceasingly Pray และพระเยซูตรัสเองว่า “ถ้าเจ้าสนิทในเรา เราก็จะสนิทในเจ้า” ถ้าเราสนิทมากเท่าไหร่ พระเจ้าก็จะสนิทในเรามากเท่านั้น
และสำหรับคริสเตียนเป็นเรื่องของความผูกพัน ไม่ใช่เรื่องของการเชื่อฟัง การรับใช้ และการกระทำมากมายหลายสิ่งให้พระเจ้าพอพระทัย การรับใช้ก็ดี การทำดีก็ดี หรือการเชื่อฟังก็ดีเป็นสิ่งที่มาทีหลัง ส่วนเรื่องการสัมพันธ์ และการมีความผูกพันกับพระเจ้า เป็นสิ่งที่พระเจ้าต้องการ และเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่มาก
คริสตจักรเจ็ดคริสตจักรที่มีปัญหาในวิวรณ์บทที่ 2 และ 3 คริสตจักรแรก ประเด็นแรก หรือปัญหาแรกที่พระเยซูเอ่ยถึงก็คือความรัก คริสตจักรทุกวันนี้ คริสตจักรทั่วไป และผู้เชื่อมากมายขาดความรักดั้งเดิม ขาดความรักที่หวานซึ้งสุดซึ้งกับพระเจ้า
เราจะเห็นว่าพระบัญญัติของพระเยซู หรือพระบัญญัติของพระเจ้า เน้นที่ความรักมาก รักมาก่อน รักคือสิ่งที่ยิ่งใหญ่ พระเจ้าไม่ได้ก่อตั้งศาสนา และพระเจ้าไม่ได้ใส่ใจที่เครื่องบูชา แต่พระเจ้าประสงค์ความเมตตาครับ
