Moeder, waarom kringen wij?

Het hergebruik van goederen is populairder dan ooit in Vlaanderen. Voor veel mensen is het bezoeken van een kringwinkel of tweedehandszaak een wekelijkse bezigheid. Waarom? Wel, daar heeft iedereen een eigen reden voor.

‘De kringwinkel is voor mensen die niet zo veel geld hebben.’ Dit vertelde mijn moeder me een aantal jaar geleden. Ik vond dat als klein meisje een beetje oneerlijk, want telkens wanneer ik voorbij zo’n winkel wandelde werden mijn ogen groter door fascinatie. Zo veel mooie, unieke spullen voor zo weinig geld! Helaas trok mamalief mij altijd snel weg.

We zijn nu een tiental jaar later and here I am. Een beetje verslaafd aan het kopen van tweedehandsspullen en aan het bezoeken van de kringwinkel. ‘Hebt ge nu verdorie wéér iets gehaald uit de kringwinkel?’ is een quote die mijn mama beter zou borduren op een kussentje. ‘Ik ben tenminste niet verslaafd aan drugs hè!’ is een tegenuitspraak van mij. Soit, genoeg over mijn moeder of ik krijg op mijn eenentwintigjarige leeftijd nog huisarrest.

Het valt me de laatste tijd op dat steeds meer en meer mensen tweedehands winkelen. Ik vraag me altijd af waarom ze dat doen. Zelf kan ik op drie redenen komen. Ten eerste: niet iedereen heeft het breed. Het zijn moeilijke tijden en alles wordt duurder. Het is dan normaal dat je in de kringwinkel gaat shoppen. Ten tweede: smaak. Ikzelf bijvoorbeeld ben studente, maar heb een studenten job. Het is dus niet dat ik tweedehands moét kopen, maar omdat ik dat wil. Sommige dingen vind je gewoon niet in de winkels van tegenwoordig. Als ik een trui wil die iemands opa in de jaren ’60 droeg of een tapijt zoek dat me het gevoel geeft dat ik een Perzische prinses ben , dan is een kring- of vintagewinkel the place to be. Ik denk ook wel dat bijna iedereen zo uniek mogelijk door het leven wil gaan. Oké niet iedereen, maar vooral de hipsters onder ons willen spullen waar geen duizend exemplaren van worden gemaakt. Ten derde: er zijn mensen die gewoon kicken op zo goedkoop mogelijk shoppen. Ben jij zo iemand of ken jij zo iemand? Contacteer dan Vijf TV of Vitaya, zij hebben daar ongetwijfeld geschikte programma’s voor.

Persoonlijk is het dus een kwestie van smaak. Toch is smaak niet de enige reden. Het gevoel dat kleine kinderen krijgen wanneer ze een snoepwinkeltje binnenstappen, dat gevoel heb ik wanneer ik zo een kring- of vintagewinkel bezoek. Gewoon rustig rondneuzen tussen spullen met een geschiedenis. Dat maakt het net zo leuk. Die spullen hebben wat meegemaakt en hebben soms zelfs verschillende eigenaars gehad. Vaak verzin ik verhaaltjes bij de spullen die mijn aandacht trekken en die ik uiteindelijk ook mee naar huis neem. Dat deed ik ook met het rode tasje dat ik vorig jaar vond. Ik weet zeker dat dat het beste is wat ik ooit tweedehands kocht. Ik werd meteen verliefd toen ik het zag liggen tussen oude postkaarten en fotoboeken. De tas rook vanbinnen naar een oude, rijke dame. Een met een bontjas, gekrulde haren en een moedervlek boven haar lip. Een vrouw die elke avond voor het slapen gaan een glas whisky drinkt en parfum spuit op haar satijnen hoofdkussen. Ik twijfelde geen seconde, kocht het tasje en overwoog een carrière als regisseuse.

Het rode tasje rook naar een oude, rijke dame. Een met een bontjas. Ik kon het niet laten liggen.

Dit waren een paar redenen, maar er zijn er natuurlijk veel meer. Voor ik op pad ging om kringwinkelverhalen te verzamelen en achter die redenen te komen, dacht ik dat het een goed idee zou zijn om iemand aan te spreken die dag in dag uit bezig is met ‘De Kringwinkel’. Iemand die weet wat er achter de schermen gebeurt.

Liesbeth De Schamphelaere is daar de geknipte persoon voor. Liesbeth is namelijk verantwoordelijk voor het uitbouwen en onderhouden van persrelaties van De Kringwinkel. Ze zorgt er bijvoorbeeld ook voor dat de website en Facebookpagina van De Kringwinkel aantrekkelijk zijn voor de buitenwereld. Ze is alsook verantwoordelijk voor een goede informatiestroming van en naar de kringwinkels. Van alle markten thuis dus. Zij stuurde mij iets door waar ik van ging watertanden; het sectorrapport van 2014 van De Kringwinkel! Een rapport van 38 pagina’s lang met enorm veel informatie. Omdat jullie waarschijnlijk geen tijd of zin hebben om het volledig door te nemen, heb ik een kort wist-je-dat-lijstje samengesteld.

Dus, dames en heren, wisten jullie dat?

  • Een winkelpunt gemiddeld 51.702 inwoners bedient
  • De sector na ruim 20 (!) jaar nog steeds in de lift zit
  • Hergebruik in Vlaanderen populairder dan ooit is : maar liefst vijf miljoen klanten (Ja, hallo)
  • Zo’n 30 000 ton goederen opnieuw in omloop worden gebracht
  • In 2014 de totale inzameling van herbruikbare goederen 67848 ton bedraagt (er is een stijging van 5,8 % t.o.v. 2013)
  • Dit de verdienste is van 31 dynamische en innovatieve bedrijven
  • Dagelijks 5132 mensen zich hier voor in zetten
  • Kringloop in mensen investeert die elders heel moeilijk aan de slag kunnen en het een uitstekende omgeving voor ervaring is
  • De kringloopsector in 2014 bestond uit 31 individuele en autonome bedrijven
  • 39 % van de totale inzameling naar het kringloopcentrum gebracht wordt door klanten (32 % in 2011); 25 % van de inzameling op afroep gebeurt. Dit wil zeggen ophaling aan huis op vraag van de klant (32 % in 2011).

Kringwinkelverhalen: oude liefde roest niet

Tim (35)

‘De kringwinkel is een grote kerstboom’

Tim vond het licht in de Kringwinkel

Ik ga zo een twee keer per maand naar de kringwinkel. Waarom ik dat doe is simpel: de Kringwinkel is in mijn ogen gewoon een grote kerstboom met enorm veel ‘verassingen’. Je moet ze wel zelf zoeken, maar wanneer je die ‘verassingen’ hebt gevonden ben je natuurlijk enorm blij. Een aantal jaar geleden liep ik rond in de kringwinkel van Maasmechelen. Deze lamp trok ineens mijn aandacht. Ik ging ervoor staan en bestudeerde het ding een aantal minuten lang . Ondertussen waren er ook andere mensen rond gaan staan. Ik dacht ‘ja lap, ik moet snel zijn of we gaan nog vechten’ en liep meteen naar een medewerker. Negentig euro armer, maar dat is het zeker waard.

Julie (20)

‘Als iedereen nu eens zou kringen? De wereld zou mooier zijn, dat garandeer ik u.’

Julie kocht dit schaaltje om haar juweeltjes op te leggen

Ik ga wekelijks naar de kringwinkel. Zowel in België als in Nederland. Daarnaast ga ik ook nog regelmatig naar rommel- en vlooienmarkten. Een budget heb ik niet echt, want je weet nooit wat je gaat vinden. Ik merk ook dat sommige kringwinkels duurder worden met de jaren. Jammer, want de kwaliteit van de items blijft hetzelfde. Soms vind ik wel dure design items voor een appel en een ei, dat is echt chance hebben natuurlijk. Zo vond ik laatst een Acne jeans voor maar twee euro.

Ik vind kringen heerlijk. Je springt ook nooit ‘even’ binnen in de kringloop. Het is altijd een volwaardig bezoek, je moet overal gekeken hebben. Ik kom echt tot rust tijdens het winkelen. Er valt ook zoveel te ontdekken dat je de tijd vergeet. Ik koop (bijna) alles tweedehands. Van mijn IPhone, kleren, boeken tot meubels. Ik leef echt op tweedehands items. Niet zozeer omdat ik geen budget heb om iets nieuws te kopen. Wèl omdat ik een hekel heb aan onze wegwerpcultuur. Alles nieuw kopen heeft zo weinig karakter of charme.

Tweedehands shoppen is een proces waar ik graag mijn tijd aan spendeer. Het zoeken, de prijs onderhandelen, ergens ophalen aan de andere kant van het land. Ik word er oprecht blij van. Thuis ga ik ook vaak aan de slag met het schilderen en opmaken van meubels. Zo maak ik van iets afgrijselijk iets mooi. Ik deel mijn ‘werkjes’ ook op Instagram (@smoutabout) om mijn volgers te inspireren. Als iedereen nu eens zou kringen? De wereld zou mooier zijn, dat garandeer ik u.

Ik heb te veel items om een favoriet te kiezen, maar deze vind ik wel héél bijzonder. Dit schaaltje vond ik in het voorjaar in de Okazi in Hasselt. Het lag ergens bij de porseleinen beeldjes en prullen en het was liefde op het eerste gezicht. De Franse quote vind ik heel leuk, zeker in een Vlaamse kringloop. De quote staat een beetje voor ‘Forever Young’ maar dan mooier verwoord. Per toeval ben ik ook twintig jaar en vind dat een hele mooie leeftijd. Balancerend op de grens van kind en volwassen zijn, student en werkende mens. Op je twintigste kan je nog volop doen wat je graag doet. Ik geniet er met volle teugen van. Daarom wist ik dat dit item mee naar huis ging met mij. Ik gebruik het nu om mijn juweeltjes op te bewaren.

Bert (23)

‘Ik verzamel instrumenten uit de kringwinkel omdat ze slecht klinken’

‘De instrumenten uit de Kringwinkel klinken allemaal slecht, maar dat is het leuke eraan’

Ik ben muzikant en houd ervan om instrumenten te kopen in de kringwinkel. Waarom? Omdat die instrumenten gewoon (bijna) allemaal kei slecht klinken. Dat geeft een ander, unieker geluid dan al het apparatuur van tegenwoordig. De fouten in die oude instrumenten zorgen voor een extra touch vind ik. Mijn beste aankoop ooit was deze Casiotone 610. Ik kocht het zo’n zes jaar geleden voor twaalf euro in de kringwinkel van Bree. Ik had in die tijd nog geen rijbewijs dus mijn opa moest mijn aankoop en mij komen ophalen (lacht).

Leen (19)

‘Op creatieve momenten naar de kringwinkel’

‘Mijn jas is een simpel stuk, maar kan elke outfit speciaal maken’

Ik ga sowieso één keer per maand naar de kringwinkel. Meestal ga ik wanneer ik me creatief voel, omdat ik dan de spullen die er liggen op een andere manier bekijk. Dan zie ik al de opties dat iets heeft. Op die creatieve momenten doe ik dan ook de beste aankopen. Vorig jaar heb ik er bijvoorbeeld een Mariabeeld gekocht. Totaal nutteloos, maar wel fijn om te gebruiken voor het inkleden van mijn fotografisch werk.

Ik kan vrij goed inschatten of een stuk dat ik in de kringwinkel zie de moeite is om wat meer geld aan uit te geven of niet, dus mijn budget schommelt heel fel. Het duurste dat ik er ooit gekocht heb is een dikke zwarte winterjas met heel zacht stof vanbinnen en een soort leer vanbuiten. Die kostte vijfentwintig euro. In het begin kocht ik er ook veel juwelen die dan erg goedkoop waren. Nu koop ik vooral kledij en accessoires.

Het kringen zelf is begonnen omdat er destijds een kringwinkel op mijn straat lag. Ik ging er samen met mama iets halen, ik geloof boeken om te beschilderen. Vanaf dat moment vond ik die winkel zo fijn dat ik bleef langsgaan. Ik kocht ik er kleren om er iets anders van te maken of als verkleedkleren voor de jeugdbeweging te gebruiken. Toen merkte ik op een gegeven moment dat ik tussen de kleren best fijne stuks vond en kocht ik dit ook steeds meer en meer. Lokaal vonden mijn vriendinnen dat allemaal vies, ik vond dat dat iets van waarde had. Het was unieker dan de kleren in commerciële winkels en dat vond ik fijn.

Ik hou wel van het idee van recyclage en hergebruiken. Ook ben ik kwaliteit, detail en afwerking meer en meer gaan appreciëren. Dit zijn dingen die je niet vindt bij commerciële winkels, maar wél bij de grote modehuizen of ambachtelijke designers die alles zelf doen. Omdat dit onbetaalbaar is koop ik tweedehands.

Mijn lievelingsitem is een lange zwarte jas met oude knopen. ’T is eigenlijk een heel simpel stuk maar het maakt elke outfit heel anders. Omdat het heel dun is kan het in de lente gedragen worden en als het kouder wordt, zoals in december, kan het nog steeds gedragen worden met een trui eronder. Het gaat ook goed op bijna alle kledingstukken (behalve lange rokken). Dus een mega goede inkoop, voor maar vijftien euro!

Zo, dat waren de verhalen. Er zijn nog duizend andere mensen met dergelijke verhalen en waarschijnlijk nog veel meer redenen. Wat ik onthouden heb is dat kringen goedkoop, boeiend, uniek en ook wel verantwoord is. Ik kan jullie enkel en alleen maar aanzetten tot kringen en hoop dat de kringwinkels in België lang zullen blijven bestaan. Alléz, toch zeker tot dat ik mijn eigen huis moet inrichten!