Avni DAL
Avni DAL
Aug 23, 2017 · 2 min read

Sen bana bir şeyler anlatıyorsun.

Dahası yaptıkların her sabah pencereme konuyor bir kuşun ayaklarında. Elinin değdiği yağmurlar çiçekleri çıkarıyor toprağın üstüne. Yine saçlarına değen rüzgar kokularını getiriyor bana bu çiçeklerin. Resmini çektiğin ağaçlar bana selam söylüyor senden. Bana senden bahsediyor uğultusu yapraklarının.

Derken, romantik bir kış akşamında evimin sıcaklığında aynı pencereden çaresizlik giriyor içeriye. Çatısız kalmış hane halkı geçiyor sokağımdan, resimlerini çektiğin ağaçların altından. Çiçeklerin kaybolmuş ya karın altında, kokuları da hapsolmuş. Elleri ısınmış aşıklar bana senden bahsediyor, bizden. Baharı bekliyor içimde bir volkan, seni sayıklıyor. Yaprakların göğe gülümseyeceği anı bekliyor kalem. Rüzgarlar seni bana uçururken yine bu yapraklar eşlik edecek sana.

Fakat söylediği gibi soğukların bana. Çaresizlik ve acı sarmışken dört yanımızı. Sevginin yokluğu da eklenirse yaşayamam ben. Karlar eridiğinde çiçekleri göremezsem yaşayamam ben. Sen çiçek kal, bu kışa da katlanırım ben.

Yosun tutsun yüzyıl önce derine gömülmüş gemi. Yüzyıl boyunca kimse sormasın ne olduğunu gemiye. Öylece kalakalsın dalgaların uzağında. Ama hayat devam etsin derinlerde. İçinde balıklar yuva kursun kendilerine. Yüzyıl sonra bir rastlantıyla bulunsun gemi. Kamaranın birinde bulsunlar kıyafetlerimizi. Dalgıçlar her su yüzüne çıktığında bir parçasını uzatsın bize geçmişimizin. Kenarından köşesinden sevgini toplayıp koysunlar önümüze bu geminin. Söyle nereye gidiyorduk deniz aşırı. Yoksa terk mi edecektik bu soğuk mevsimi ? Yok. Biliyorum ufak bir gezintiydi bizimki. Sen çiçeklerin olmadan duramazsın, ben penceresiz. Sen çiçek kal, ben baharı beklerim çaresiz.

Anlatıyorsun ya bana olan biteni ve yaptıklarını. Kalbini açıyorsun bana, yere döküyorsun içine koyduklarını. Sakinleş önce, teslim edecekmiş gibi son nefesini. Veda etmeden de olur ağlayarak da, bilemem ki nasıl gideceğini. Kış gelir çok çok, öylece beklerim pencerede yağmurdan ellerini, ellerinin çiçeklerini ve rüzgardan saçlarını.

)

Avni DAL

Written by

Avni DAL

I smoke but do not burn/ So I have my cigar.