วันนี้มีน้องมาคุยเรื่องอยากจะขอย้ายทีมมาอยู่ด้วย

ก็เลยได้ถามไถ่ที่ไปที่มา ทำไมถึงคิดว่าอยากจะย้ายจากทีมเดิม ซึ่ง เจ้าตัวก็ถือว่าอยู่ใน position ที่โอเค

ได้ความว่า ไม่พอใจกับ position tree ที่เพิ่ง draft ใหม่ของปีนี้ คือเค้าเป็นอันดับประมาณ 3–4 อยู่ล่างคนที่เค้าอาจจะแบบแข่ง ๆ กันอยู่

การ under คนแค่ 2–3 คน น่าจะดูไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับหลาย ๆ คน แต่กับบางคน เค้าจะมี expectation แบบนึง พอผลออกมาอีกแบบ ก็อาจจะมีคับข้องใจหน่อย ซึ่งจริง ๆ การที่เค้าจะ panic หรือรับไม่ได้ มองดูก็มีเหตุผลที่เข้าใจได้ คือเจ้าตัวก็ถือว่าเป็นคนทำงานไม่ได้แย่(แต่อีก 2–3 คนที่ปีนี้ได้ lead ก็ไม่ได้แย่เหมือนกัน) และที่ผ่านมาก็ติดจะอยู่ในข่ายลูกรักของ manager คนเดิม(แต่ตอนนี้ย้ายไปอีกที่) อายุงานไม่น้อย และ level สูงกว่าอีก 2–3 คนที่ปีนี้ได้ promote และจริง ๆ อีกข้อนึงที่เจ้าตัวไม่รู้ คือ benefit/salary เค้าสูงกว่า 2–3 คนนั้นด้วย

คนเราบางทีก็แบบนี้ เราเป็นทุกข์กับสิ่งที่เราไม่ได้ โฟกัสอยู่ตรงนั้น ไม่สนใจจะมองสิ่งที่เรามี หรือมองแล้วก็ไม่พอใจอยู่ดี โดยที่ก็ไม่รู้ว่าจริง ๆ แล้วเงื่อนไขที่เราถืออยู่ ดีกว่าคนที่เราอาจจะอิจฉาหรือไม่พอใจ .. ถ้าเรื่องพวกนี้มันเป็นเรื่องบอกหรือเปิดเผยกันได้ บอกให้รู้ว่าตัวเองได้ประโยชน์เยอะกว่า 2–3 คนนั้นเค้าก็ได้แค่ acting ในตำแหน่ง/บทบาท ถ้าให้แลกกันเป็นเราได้ promote แต่ปรับให้เงินเดือนน้อยกว่า สลับสิ่งที่ได้กัน จะเอามั้ย? ก็คงจะไม่ เราได้ในสิ่งที่ดีและถ้าเรารู้เงื่อนไขครบเราก็จะเลือกรับเงื่อนไขที่ถืออยู่แล้วอยู่ดี .. โอเคล่ะ เข้าใจได้ ถ้าจะรู้สึกไม่ดีที่เหมือนให้คน level ต่ำกว่าขึ้นมา lead แต่ถ้าเราไม่ให้โอกาสคนอื่น ๆ บ้าง มันก็จะเป็นความไม่ยุติธรรมกับเค้าเหมือนกัน .. มันไม่มีใครได้อะไรไปทุกอย่าง ความรู้สึกดี โอกาส และอีกหลายอย่าง เป็นอะไรที่ต้องแชร์ ๆ กัน การเรียนรู้ที่จะยิ่มกับคนอื่นได้ ยินดีกับเรื่องดี ๆ ความสำเร็จของคนอื่นเป็น เป็นความงามของโลก และเราก็จะอยู่กับโลกได้มีความสุขขึ้น

แต่ก็เพราะความจริงหรือข้อมูลหลาย ๆ อย่าง เป็นเรื่องบอกกันไม่ได้ ข้อความข้างบนเลยไม่ได้พูดกับเจ้าตัวไป แต่ก็ได้คุยได้โทนนิ่งกัน ถามเจ้าตัว โบนัสปีนี้ดีใจมั้ย? ปรับฐานเงินเดือนปีนี้พอใจมั้ย? มันก็โอเคทุกอย่างเลยใช่มั้ย? อย่าให้ความสุขความดีใจเดือนสองเดือนที่ทุกอย่างเป็นตามคาด หายไปและกลายเป็นความทุกข์เพราะเรื่องเล็ก ๆ อะไรนี่เลย ถ้าเปลี่ยนใหม่ ปรับป้าย position เค้ามาแปะให้เราเย็นนี้ พรุ่งนี้เราจะทำอะไร? ก็ทำเหมือนที่จะทำอยู่แล้ว ถูกมั้ย? มันไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนมาก ตำแหน่ง/บทบาท จริง ๆ ระดับนึงก็แค่หัวโขน ซึ่ง โอเคล่ะ ถ้าสมมติให้งานเหมือนเล่นละคร ใคร ๆ ก็อยากเล่นบทพระเอกนางเอก เข้าใจได้ แต่บางทีเราก็ต้องสลับให้คนอื่นได้เล่นบทนำบ้าง แบ่งความสุขกัน ไม่ว่าจะที่นี่หรือที่ไหน จะให้เราเป็นผู้ชนะตลอดเสมอไป มันเป็นไปไม่ได้ การแข่งขันเป็นเรื่องดี ซึ่งความสนุกของการแข่งขันมันอยู่ตรงที่ชัยชนะไม่ได้ถูกใครจองไว้คนเดียว และความไม่ชนะก็ไม่ได้ทำให้ใครพ่ายจนถึงกับพัง ถ้าจะต้องชนะให้ได้ใครแพ้คือพัง นั่นไม่ใช่การแข่งขัน นั่นเรียกฟาดฟัน

อารมณ์เป็นอะไรที่ย่อยยาก อาจจะต้องใช้เวลาทำความเข้าใจและปรับอารมณ์ ก็ไม่รู้เจ้าตัวจะรับฟังหรือเข้าใจได้มากน้อยแค่ไหน แต่ก็เห็นเย็นลงพอสมควรและยอมกลับสู่ที่ตั้ง … หรือจริง ๆ จะไป stress ต่อแล้วจะกลับมาขอย้ายทีมใหม่อีกก็ไม่รู้นะ หะหะ

อ่านมาทั้งหมด แล้วอะไรคือ ความศุกร์อยู่ที่เรา? … ไม่มีอะไร ก็เขียนวันศุกร์ ก็ศุกร์ไปงั้น ๆ

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.