Hayaller hemen olsun. Hayatlar hayırlısı…*

Mükemmeliyetçi insanlara özgü defolar, defolarımız…

Narsizim kıyısından dönmüş kişiler olarak sorunumuz kavramın yani mükemmelin kendisiyle. Zaten olması gereken’e neden mükemmel dendiğini 29 yaşıma dek anlayamamış biri olarak yarışmaya İstanbul’dan katılıyorum! Yahu tabi ki en iyisi olacak. Neden? Çünkü biz buna değeriz ;) (Evet evet serde reklamcılık var)

En şahanesi olsun, sadece bizim olsun yalnız bir de şimdi olsun derken az yorulmadık. Daha azına tamah etmeyi öğrenmedik. Varsın böyle olsunculuğu bilemedik. ‘Gelsin hayat bildiği gibi gelsin’ diyemedik. Peki sonra ne oldu?

-Zamana karşı aşırı duyarlı olduk. Çünkü çok kıymetliydi ve en mantıklı şekilde tüketmeliydik.

-Sabır fukarası olduk. Sonuca odaklanınca sürece tahammülümüz kalmadı.

-’Kısmet değilmiş, başka sefere’ diyebilmeyi anlamadık. Bunu anlayanları da anlayamadık. Nasıl olup da erteleyebildiklerini kendimize izah edemedik.

-Bir şeyin bizce ‘en iyisi’ dururken bir tık aşağı uzanan ellere saygı duyamadık. Medeniyet piramidinin alt sıralarında kombine aldık. Dünya insanı olamadık.

-Akışına bırakamadık. Şimdici olduk. ‘Evet, şu anda olmalı.’diye diye 0–6 yaş egosuyla sınıfta kaldık.

-İş ve yaşam dengesini kuramadık. Kuranları kıskandık ama kıskanmamış gibi yaptık. Haftaiçi çalıştık, haftasonu uyuduk.

Bu sanat eseri defolarımız hepimize hayırlı olsun. Bunlara kolay sahip olmadık.

Bu evrende asla var olmayan, mükemmeli aramaya ve son nefesi verene dek peşinde koşmaya devam…Delilik kuytuda bizi bekler! Gecikmeyelim(!)

*Yazının başlığı Twitter’da @Saimderdiyok ismiyle yazan kullanıcıya aittir. Kendisini takip ederim. Severim. ;)

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.