“…και θα χαθούμε πάλι σαν βαγόνι που έχασε το τρένο του; Πώς να βρεθούν δυο οχήματα που πηγαίνουν σε αντίθετες κατευθύνσεις πάνω στις ίδιες ράγες;

Πήδα στη γη κι ας χτυπήσεις, μια μέρα θυμήσου θα βαδίζω προς τα εσένα. Ελπίζω να μην είναι αργά…”

Ένα σημείωμα, χωμένο κρυφά στην τσέπη ενός μπουφάν, που κάποιος, κάποτε, δεν το είδε εγκαίρως.