Het succes van dance laat hét probleem van indie zien

Wrap up Amsterdam Dance Event 2017 vanuit een indie perspectief

Amsterdam Dance Event 2017 laat wederom zien dat de dance industrie een grootmeester is in het efficiënt omgaan met tijd, geld en creativiteit. Indie artiesten die een commerciële carrière ambiëren, kunnen hier veel van leren.

Neem Martin Garrix. Fantastisch om op een groot scherm te zien hoe hij zijn tracks maakt. Binnen no-time heeft Garrix een melodie gemaakt die uren na de sessie nog in mijn hoofd zat.

(📽 Dancing Astronaut)

Martin Garrix vertelt dat hij veel achter zijn laptop werkt. Produceren in Fruity Loops, communiceren met e-mail, sounds kopen via Splice. De artiesten met wie hij werkt ontmoet hij soms pas bij de opnames van de videoclip. Op momenten dat Garrix zich niet creatief voelt, gaat hij ander productiewerk doen, zoals tracks afmaken. Hij mastered zijn tracks zelf en weet door zijn opleiding op de Herman Brood Academie precies wat hij wel en niet moet doen. En waar hij op zijn ervaring en intuïtie moet vertrouwen en waar op theorie.

Vergelijk dit met indie artiesten en het probleem is duidelijk: waar in dance een optimale industrie voor individuen is gecreëerd, is de traditionele muziekindustrie misschien wel te veel bezig met samenwerken. Experts laten masteren, partijen door anderen laten inspelen, heen-en-weer mailen om dure studiotijd in te plannen. En dan heb ik nog niet eens over een live show, waar meerdere mensen op het podium staan, met veel logistieke uitdagingen.

De rekensom is simpel. Artiesten die efficiënt omgaan met tijd, geld en creativiteit hoeven hun inkomsten minder te delen met anderen en houden meer over van hun omzet. Bovendien produceren zij meer, waardoor er meer inkomsten ontstaan.

Indie-artiesten die een commercieel succesvolle carrière ambiëren kunnen zich laten inspireren door artiesten zoals Martin Garrix. Wat wil je uitbesteden en wat hou je juist bij je?

Om een extreem voorbeeld te geven: Kun je, als indie-artiest, je muziek vertalen naar een solo show? En met solo bedoel ik niet meteen ‘intiem’ of ‘akoestisch’, maar écht solo: één artiest op het podium. Zoals Ed Sheeran, zoals Témé Tan, zoals Jack Garratt. En hoe kun je deze show logistiek optimaliseren, zodat je in een festivalzomer meerdere show op één dag kan doen?

Of: heb je op tour nu écht dat achtste bandlid nodig voor dat ene nummer, of kun je dat budget beter investeren in een contentmaker voor foto’s en video’s, zodat je socials up-to-date blijven?

Alleen al door over dit soort dingen na te denken, krijg je ideeën om efficiënter met jouw tijd, geld en creativiteit om te gaan.

Martin Garrix op zijn productielaptop op ADE 2017 (yeah, mijn foto skills zijn niet zo best 😎)