Ondernemen als student

De afgelopen twee jaar heb ik de kans gekregen om mijn Master Industriële Ingenieurswetenschappen te combineren met een Postgraduaat Innoverend Ondernemen. Het doel van dit postgraduaat was om vertrekkende van een innovatief idee een business plan uit te werken en te onderzoeken of het mogelijk is een eigen bedrijf hiermee op te starten. Ik ben vertrokken van een wit blad papier met enkele ideeën rond het Internet of Things. Enkele maanden geleden ben ik samen met 2 co­founders het project Eventigrate gestart, een platform om de ervaringen en netwerkmogelijkheden van bezoekers en organisatoren van evenementen te verbeteren. Hiermee zijn we in de top 9 van de 114 inzendingen van de ondernemingsplanwedstrijd BizIdee geëindigd.

“Straight Roads Do Not Make Skillful Drivers”
In plaats van onmiddelijk Industrieel Ingenieur te gaan studeren, wou ik toch eerst kijken of Burgerlijk Ingenieur ook zou lukken. In plaats van uit de lijst van bachelorprojecten te kiezen, diende ik een eigen voorstel in. In plaats van uit de lijst van thesisonderwerpen te kiezen heb ik rond een eigen gekozen onderwerp gewerkt. Ik had al een jaar geleden kunnen afstuderen, op een jobdag uit één van de vele aanbiedingen kunnen kiezen en gaan werken voor een bedrijf, geld verdienen en met een bedrijfswagen buiten rijden. Dat heb ik uiteindelijk niet gedaan. Doordat ik het postgraduaat heb leren kennen heb ik ontdekt dat zelf iets opstarten ook een mogelijkheid is.

Dit waren allemaal momenten waarbij ik een gemakkelijkere weg had kunnen kiezen. Soms heb ik het gevoel dat het voor mij een soort automatisme is om de meer uitdagende weg te kiezen. Of ik kan gewoonweg moeilijk nee zeggen, dat zou ook kunnen. In het begin leidde dat regelmatig tot frustraties. Terwijl anderen rustig aan een goed omlijnde thesis aan het werken waren was ik aan het uitzoeken op welke manier ik een eigen onderneming zou kunnen uitbouwen. Wanneer ik mezelf vergeleek met andere studenten leek het vaak alsof ik ter plaatse stond te trappelen. Maar eigenlijk was het niet te vergelijken.

Uiteindelijk is de gemakkelijkste en meest eenvoudige weg vaak tegelijkertijd de saaiste en de minst leerrijke. Peter Hinssen schrijft in zijn laatste boek *​The Network Always Wins*​dat we het meest productief zijn op de rand van chaos. Wel ik denk dat de weg waarop we constant gechallenged worden en het gevoel hebben net niet alles onder controle te hebben de weg naar succes is. Dat wil echter niet zeggen dat er nooit iets mislukt, integendeel.

“There is no failure except in no longer trying”
Tijdens dit postgraduaat heb ik meer gefaald dan in al mijn andere studiejaren bij elkaar. Tegelijkertijd heb ik in datzelfde postgraduaat meer geleerd dan in al die andere jaren. Meestal wordt falen aanzien als iets heel negatief, terwijl je uiteindelijk gewoon tot de ontdekking bent gekomen dat iets niet werkt.

Voordat ik met Eventigrate ben begonnen, ben ik met een vijftal andere ideeën bezig geweest die uiteindelijk op niets uitgedraaid zijn. In het begin had dat vaak te maken met een gebrek aan ervaring. Bij recentere ideeën bleek er geen markt te zijn of was het concept niet goed genoeg aangepast aan de klant. Maar je leert er altijd van bij, en dat is vaak ervaring die nergens in boeken geschreven staat.

Het lijkt allemaal heel erg eenvoudig als je naar de succesverhalen van ondernemers die in de media komen , kijkt. Maar als je dan met verschillende ondernemers gaat praten, of de biografie van bekende ondernemers begint te lezen ontdek je vaak de moeilijke weg die eraan vooraf is gegaan. Marc Coucke, een van de meest bekendste Belgische ondernemers, is bijvoorbeeld ooit begonnen met deur­aan­deur shampoo te verkopen. Mocht er een feilloos stappenplan bestaan om een bedrijf uit te bouwen, er zouden veel meer ondernemers zijn. Ondernemers die met passie hun dromen proberen waar te maken gebruiken die passie om door te zetten wanneer het moeilijker gaat.

“Our passion is our strength”
Ik herinner me verschillende discussies eind vorig academiejaar wanneer afstuderende vrienden op zoek gingen naar een job. In sommige gevallen was één van de selectiecriteria het type bedrijfswagen. Ik heb me toen lang afgevraagd op welke manier het type bedrijfswagen iemand kan motiveren om elke dag met veel energie te beginnen. Wanneer ik tijdens een presentatie rond ondernemerschap aan eerstejaarsstudenten vroeg waarom ze voor industrieel ingenieur gekozen hadden, waren er slechts enkele die daar echt over nagedacht hadden. Het was net alsof ze allemaal geen andere keuze hadden.

Ik het geluk gehad mensen te mogen ontmoeten die hun werk met passie doen. Mensen die niet kijken naar de directe return maar ergens in geloven en daar hun tijd en energie in steken. Een coach die je begeleidt niet omdat hij er de uren voor krijgt ­ die zijn er niet ­ maar omdat hij in je gelooft. Mensen met wie je een keer gesproken hebt die je regelmatig blijven helpen met nuttige tips en contacten. Mensen die naast hun dagjob nog mee hun schouders zetten onder een studenten­incubator. Mensen met een erg drukke agenda die toch altijd weer een gaatje kunnen vinden om je verder te helpen, hoewel ze er zelf niet direct voordeel uit halen. En die passie werkt aanstekelijk. Het enthousiasme van anderen rondom mij heeft mij vaak net dat stapje extra doen zetten.

Eender wat je doet, als je het met passie doet gaat het beter, want je weet waarom je het wil, je hebt een doel en een droom voor ogen waar je naartoe wil werken. Die passie is niet iets wat je in boeken kan vinden, dat moet je ontdekken. En je passie ontdekken doe je het beste door nieuwe dingen uit te proberen, nieuwe dingen te leren en door met veel mensen te babbelen. Hoe vroeger je begint met dat te ontdekken, hoe sneller je je dromen kan beginnen waarmaken.

“The best time to start was yesterday, the second best time is now”
“Ik ga eerst wat werken, geld verdienen en ga later met een goed idee beginnen”​is een uitspraak die ik heel vaak heb gehoord de afgelopen jaren. Ik moet toegeven dat ik er eerst ook zo over dacht. Maar ik heb ontdekt dat die uitspraak eigenlijk geen steek houdt. Als student ben je gewend met een beperkt budget rond te komen, heb je geen leningen af te betalen of kinderen te onderhouden en kan je in vele gevallen nog een paar jaren bij je ouders blijven wonen. In dat opzicht is het leven van een startende ondernemer niet veel anders dan het leven van een student. Eens je aan het werk gaat, geraak je snel gewoon aan het loon, de bedrijfswagen en ga je waarschijnlijk nog minder risico’s willen nemen.

En wat kan je ermee verliezen? Als je plannen niet lukken of je uiteindelijk toch beslist dat het niets voor jou is heb je misschien enkele maanden inkomen gemist. Daartegenover staat een hoop ervaring die je hebt opgedaan door het te proberen, door te leren keuzes te maken en door risico’s te nemen.

Ondernemen draait niet om het zoeken naar of bezitten van het perfecte idee. Je begint met een idee, gaat ermee aan de slag, test het concept uit en kijkt of het aanslaat. Als het niet aanslaat, heb je er veel uit geleerd, en pas je je idee aan en het begint opnieuw. Hoe vroeger je ermee begint, hoe vroeger je kan uitkomen op een echt goed concept dat je verder kan uitwerken.

“Together Everyone Achieves More”
Hoewel ik het postgraduaat individueel gestart ben, ben ik er vrij snel achtergekomen dat je ondernemen niet alleen doet. Via het postgraduaat had ik een coach die me van kortbij opvolgde en via organisaties zoals LCIE, Leuven Inc., BRYO en Leuven Startups heb ik op korte termijn een redelijk netwerk kunnen uitbouwen van mensen met verschillende specialisaties en interesses. Door met veel mensen over je idee en verhaal te praten kom je ook gelijkgestemden tegen, mensen die erin geloven en willen meewerken. Dat zijn mensen die je motiveren om ermee verder te gaan. Anderen zijn kritischer, maar dat is minstens even waardevol. Een kritische geest mag je niet doen stoppen met je idee, maar moet je gebruiken om je idee/concept verder uit te werken.

Het is niet alleen belangrijk om veel externe input te vergaren maar ook om op zoek te gaan naar complementaire profielen die even hard als jou in je concept geloven dat ze er mee willen instappen. Je kan immers niet in alles goed zijn. Eventigrate zijn we met drie gestart: iemand met een economische achtergrond, iemand met een achtergrond in computerwetenschappen en data­-analyse en ikzelf met mijn achtergrond als industrieel ingenieur. We zijn drie heel verschillende persoonlijkheden, maar respecteren elkaar en vullen elkaar goed aan. Het belangrijkste is dat je die verschillen hebt, want als twee personen dezelfde mening hebben, is er een overbodig.

Conclusie
Of Eventigrate, het project waar ik nu aan werk, over 30 jaar nog gaat bestaan, weet ik niet. Voor mij is de belangrijkste resultaat van dit postgraduaat niet het businessplan dat we rond Eventigrate hebben geschreven of het feit dat het met Eventigrate de goede richting lijkt uit te gaan. Het is de mindset van buiten je comfort zone te komen, verder gaan waar anderen stoppen en openstaan voor verandering die ik de afgelopen jaren heb aangeleerd en over 30 jaar nog zal hebben.

Ik heb nog een hele weg te gaan om een echte ondernemer te worden. Maar door mijn ervaringen te delen hoop ik anderen te motiveren en inspireren om ook hun passie te ontdekken en daar voluit voor te gaan, om niet te kiezen voor de gemakkelijkste of meest gangbare weg maar de meest uitdagende, om te durven dromen en voor je dromen te gaan. In the end we only regret the chances we didn’t take.