Het kleeft. Als klittenband

Ik stond onder de douche mijn tanden te poetsen. Iets dat ik 2 keer per dag doe. Niet het douchen, dat één keer. Nee, het tanden poetsen. Nu ben ik niet van de Boeddha en Mindfullness. Het lukt mij gewoon niet weetje. Ik doe alles tegelijk en veel te snel. Dat maakt dat er tijdens het tandenpoetsen behalve tandpasta bijvoorbeeld ook sop in mijn mond verdwijnt. Zo ook deze keer.

Een idee is iets dat onstaat. Er komt sop in mijn mond tegelijk met tandpasta en mijn pavlov is: ‘Gedverdemme, gebeurt mij weer dit. Bleh’. Veel mensen zouden deze gebeurtenis parkeren in het korte termijn geheugen. Bij mij dus niet. Het blijft kleven. Als klittenband. En dan gebeurt het. Als magic.

Die magic is waarom ik ‘de Bovenbaas’ word genoemd. Poef. Als donderslag blijft die bloemige mintsensatie plakken in mijn mond en vervolgens in mijn brein. Niet heel vervelend eigenlijk, dat bloemige van die sop. Best wel verfrissend en dan de gedachte: Waarom ros ik mijn tanden 2 keer per dag met mint, supermint of ultramint? Bloemig is een welkome afwisseling.

Die ideeën verdienen ruimte. In tekst, in beeld, in kleur, in een product. Maakt eigenlijk niet uit. Ik maak iets mee, ik maak het belangrijk en werk het uit. Het liefst met anderen. Ok. Terug naar de tandpasta.

Whisky smaak? Bacon smaak? Buzzfeed maakte een lijstje. Dit keer een idee dat best al wel aan is. Ik bedoel het bestaat al, zoals alles al bestaat. Had je anders tandpasta gemaakt? Oh jazeker. Waarom niet? Is toch Fokking vet? Dan noem ik het Partypasta. Voor als je gaat de kroeg in gaat. Een nieuwe definitie van het ‘axe effect’. Maar goed, ik laat het erbij.

Deze keer laat ik het erbij.

Volg me en lees over ideeën. Ik schrijf erover en heel af en toe werk ik er één uit.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.