CONCERTREVIEW FELIX PALLAS

Bad News: Frontman Simon Nuytten is bang om publiek te bespelen

Simon Nuytten, gekend van Bazart, is de frontman van het Antwerpse kwartet.

De vierkoppige synthpopgroep Felix Pallas heeft veel potentieel, maar haalt niet alles uit de kast. Ook bij Bazart is frontman Simon Nuytten het namelijk gewoon om achter zijn keyboard te blijven staan. Als Nuytten zijn drumstokken bovenhaalt en de harde beats weerklinken, komt de show op gang. Helaas was het concert in de Muziekodroom toen bijna afgelopen.

Simon Nuytten stond eerder dit jaar in het Sportpaleis met de Belgische indie-popgroep Bazart. Met zijn side-project Felix Pallas treedt Nuytten ook in kleine zalen op. Het kwartet slaagt er met hun bescheiden uitstraling nauwelijks in om het geringe publiek mee te krijgen.

Met een frontman die meestal achter een keyboard vertoeft, is dat niet zo vreemd. Toch bezit Nuytten de kwaliteiten van een frontman. Hij hoeft alleen maar die verlegenheid over boord te gooien. Zijn glashelder stemgeluid haalt de hoge noten met gemak. Ook in de lagere stukken blinkt hij uit. Valse klanken staan niet in zijn woordenboek.

Zingen & brullen

Nuytten & co trappen de spits af met het nummer ‘Rakata’. In tegenstelling tot bij Bazart, zingt de frontman in het Engels. Dat gaat hem goed af. De songtekst is dan ook geen poëtisch hoogstandje. Na ‘Regrit It’ durft hij het aan om de kleine zaal toe te spreken. Het publiek wordt pas wakker geschud als de zanger luidkeels in de microfoon brult alsof zijn leven ervan afhangt. Nuytten vergeet even dat hij niet in een metalband zit.

De leadzanger lijkt eindelijk zijn verlatingsangst te overwinnen. Hij besluit om vandaan zijn instrument te komen. ‘Bad News’ is de aanzet. Het nieuwe nummer begint met synths en vloeit over in een meesterwerk met elektronische klanken als basis. Daarbij is stilstaan zo goed als onmogelijk.

De band heeft wel meer in zijn mars dan alleen dansbare muziek maken. De groene schemerlichten vormen het perfecte decor voor de ballade ‘Ride’. Ook het funky ‘Similarities’ valt in de smaak. Na een lange opwarming durft Nuytten het aan om de microfoon naar de zaal te richten. Als hij vraagt om mee te zingen, hoor je hier en daar de titel van het lied in de zaal, maar veel interactie is er niet. Daarnaast doet de povere ruimte van de Muziekodroom geen goed aan de sfeer.

Simon Colombie

Eén ding is zeker: Nuytten heeft bij zijn vrienden van de elektropopband Oscar And The Wolf afgekeken. Zijn hemd met tijgerprint komt recht uit de klerenkast van leadzanger Max Colombie. In de zaal schreeuwt iemand: ‘Ik ben precies naar Oscar And The Wolf aan het kijken.’ Die reactie is niet misplaatst. Met dansbewegingen à la Max Colombie paradeert frontman Simon Nuytten na verloop van tijd over het podium. Toch zijn de bewegingen minder uitbundig en wild dan zijn hemd doet uitstralen. Het duurt niet lang voordat hij weer achter zijn toetsen staat.

De show kwam traag opgang, maar de mannen herpakken zich naar het einde toe. Na een stevig drumintermezzo brengt de band het nummer ‘Curse’. Daarmee eindigen ze in schoonheid.

Hoewel Felix Pallas over de kwaliteiten bezit om dezelfde weg te bewandelen als Max en zijn wolven, zal het nog even duren tot ze dezelfde weg bewandelen.

Emily Nees

Like what you read? Give Emily Nees a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.