Kıtalar Yüzüyor Mu?

Bazi kitalardaki dramatik iklim degisiklikleri de teorisini destekler nitelikte. Ornegin su an buzullarla kapli Antartikada bulunan tropikal bitki fosilleri — komur rezervleri formunda — , bir zamanlar kitanin ekvatora daha yakin ve tropikal bir iklime sahip oldugunu gosteriyor. Cunku bu bitkiler ancak daha iliman bir iklimde ve bataklik icinde gelisebildikleri icin, kitanin su anki yerine ulasmadan once ekvatorun yakininda bulunmus olmasi gerekir.

Bu guclu argumanlarla teorisini ispatlamaya calissada Wegener, cagdaslari jeologlar tarafindan pek ciddiye alinmadi. Cunku o donemde bilim cevreleri, kitalarin ve okyanuslarin konumlarinin sabit oldugunu dusunuyor ve Kitalarin Ayrilmasi fikrini deli sacmasi olarak goruyordu. Wegenerin kendisine yoneltilen “bu muhtesem buyuklukteki kitalari bu kadar uzun mesafelere tasiyabilen gucun kaynagi nedir?” sorusuna tatmin edici bir cevap verememesi de teori uzerindeki suphelerin artmasina neden oluyordu.
Herseye ragmen Wegener yilmadan, usanmadan hayatinin geri kalanini teorisini ispatlamaya adadi. Bunun icin dunyanin dort bir yanina kesiflere cikip, deliller toplamaya devam etti. Nihayet 1930 yilinda meteorolojik calismalar icin gittigi Gronland`da, donarak hayata veda etti.

Aradan gecen zaman zarfinda teknoloji epey mesaf aldi ve artik gunumuzde kitalarin her sene kac santimetre hareket ettigi tespit edilebiliyor, levhalarin kesistigi yerlerin (ates cemberi) haritalari yapiliyor ve insanoglu deprempler ve yanardadaglara iliskin cok daha gercekci analizler yapabiliyor. http://pubs.usgs.gov/gip/dynamic/historical.html