Deze tekst komt uit mijn nieuwsbrief. Wil je in het vervolg die nieuwsbrief elke maandagochtend in je mailbox ontvangen? Schrijf je hieronder in.

Kijk eens aan, wie we daar hebben!?

STOOOOOP! Gooi deze e-mail niet zomaar in de prullenbak.
*Slaakt een zucht van opluchting*

Excuses voor het binnenvallen, maar je hebt je ooit ingeschreven voor deze nieuwsbrief. Jawel. De pitch die je toen overtuigde, klonk zo:

In mijn Revue speel ik ‘Poortwachter’. Ik rechtvaardig hier de uuuuuuuren die ik spendeer op ‘tinternet’. Ik deel met jullie de strafste stukken die jouw Facebooktijdlijn niet halen. De focus ligt op technologie en media.

De laatste keer dat ik van me liet horen, was zo’n vier maanden geleden. Het was toen ijl in mijn hoofd omdat ik aan mijn eerste weken bij De Morgen bezig was. Dat vergde zoveel van mijn tijd en aandacht dat ik deze nieuwsbrief heb verwaarloosd.

Er is heuglijk nieuws: ik heb opnieuw tijd gevonden om jullie een extraatje te bieden, net na het weekend. Deze eerste editie na een lange stilte focust heel erg op media. Mijn excuses, ik maak nu eenmaal deel uit van het media-establishment, niet waar.

In de toekomst komen algoritmes, artificiële intelligentie, robots, privacy, data, en andere disruptieve verhalen weer uitgebreid aan bod.

Onderaan vind je vijf snelle links die me slimmer maakten, die me deden lachen, die me ontroerden, … Kortom die ik de moeite waard vind om snel met jullie te delen.

Wijs he!

Mijn grootvader zou zeggen: “Allez, vooruit met de geit.”


Hoe zou een nieuwsmedium eruit zien mocht je in de 21ste eeuw van nul beginnen? Je moet geen rekening houden met het verleden. Alle mensen die voor je werken, denken niet per se meer in papier of aan vroeger. Of je het nu over de journalisten, de reclameafdeling of de IT-afdeling hebt.

Er zijn wel een aantal voorbeelden te bedenken.

Kijk naar Charlie Magazine. Oké, dat is meer een magazine dan een nieuwsmedium, maar ik heb zo’n vermoeden dat klassieke uitgevers de online strategie van Charlie met plezier kopiëren.

In Nederland heb je natuurlijk De Correspondent, dat nu ook de Verenigde Staten wil veroveren. Net zoals Charlie rekenenen de correspondenten op hun community om de boel te financieren. 60 euro per jaar, die betaal ik met plezier. (Sorry Charlie, maar 50 euro om Charlie te worden, vind ik dan weer iets te duur. Ik behoor misschien niet helemaal tot de doelgroep.)

Een van de kenmerkende eigenschappen van beide titels is hoe ze met hun lezers omgaan. Terwijl je bij De Morgen, net zoals bij andere Vlaamse klassieke media, niet meer kunt reageren op artikels, is dat net een ongelofelijke meerwaarde bij de twee nieuwe media.

Kijk bijvoorbeeld naar de reacties op een stuk van De Correspondent waarin de film Dugma: The Button wordt aangekondigd. Daarin krijgen zelfmoordterroristen plots een menselijk gelaat. Er wordt op een ordentelijke manier over gediscussieerd.

Ik wil me niet voorstellen welke bagger er zou ontstaan op websites van traditionele nieuwsmedia. Niet omdat ze traditionele media zijn, maar omdat de reacties met moeite gemodereerd worden/werden. En omdat heel wat mensen er nog steeds vanuit gaan dat er online andere gedragsregels gelden dan wanner je iemand in het echt ontmoet.

Wanneer een journalist in een of ander stuk een fout maakt, wordt die daar terecht op gewezen. De opmerking wordt gecheckt, indien nodig wordt het stuk aangepast en als voetnoot lees je dat een attente lezer voor een wijziging in de tekst heeft gezorgd.

Met andere woorden: er heerst een soort vertrouwen en respect in twee richtingen. De journalist weet dat zijn leespubliek samen veel meer weet dan hij alleen. Daarnaast weet het publiek dat als ze de journalist helpen en vertrouwen er interessantere artikels ontstaan.

Een ander voorbeeld is Bert Staes, de stadsreporter van De Gentenaar, zoals hij zichzelf noemt. De manier waarop hij zijn eigen nieuwsartikels, Facebook & Twitter inzet om te berichten en te communiceren (in twee richtingen!) over het circulatieplan in Gent is heel straf.

Na vier maanden bij De Morgen weet ik een ding zeker: ik ga nog gigantisch veel leren. Van schrijven, over de juiste vragen stellen tot mij beter organiseren als journalist. Maar er staat een ding helemaal bovenaan: een constructieve band opbouwen met lezers. Hoe ik dat precies wil doen, daar ben ik nog niet uit. Ik ben bijvoorbeeld oprecht bang van trollen op Twitter. Maar ik hoop dat deze nieuwsbrief er al toe kan bijdragen.

58ff532e1b6b98449975782

Deze week op De Correspondent: geen film óver, maar mét zelfmoordterroristen — decorrespondent.nl

Nog twee voorbeelden uit de VS

Eigenlijk is de aanleiding voor het stukje hierboven een artikel van Joshua Topolsky, de oprichter van het nieuwsmedium The Outline (check de website vooral op je smartphone, daar is ie voor gemaakt). Hij blikt terug op de eerste maanden van zijn journalistiek project. Het is opvallend dat hij niet enkel rekent op een community om zijn project te dragen. Hij gelooft in interessante advertising.

En wie eerlijk is: de advertenties op The Outline zijn een stuk minder irritant dan op gelijk welke andere nieuwswebsite ter wereld. Zijn bevindingen zijn zeker eens het lezen waard.

The basic facts are this: Media as we have known it wasn’t designed to work in 2017. It was designed to work in 1908. Or 1965. Or 1994, when some direct-mail marketer invented the idea of the “clickthrough” as the metric by which all success would be judged on the internet. And we’ve been living off that same, broken, backwards idea of “scale” as our guiding light ever since. Things aren’t going to change by themselves. We can either let Facebook and Google make all of the decisions for us, or we can start charting our own course again.
And so that’s what we’ve been doing. A year and one Outline later, I’m happy to say that while the experiment is still early (we’ve only been live for about five months), the results look pretty great: media may be really fucking broken, but we’ve figured out ways to start fixing it. At least some significant parts of it.
20170427 fuadhbu3mbmyrq89ztmw?1493537514

Life after death | The Outline — theoutline.com 
 Your media business will still probably not be saved. But you could make something brand new.

Naast The Outline is er natuurlijk Vox, een nieuwsplatform dat zijn gelijke niet kent. De advertenties zijn er een stuk klassieker, de journalistiek en de manier waarop die gebracht wordt des te minder. Het grappige is dat het fenomeen Ezra Klein en de zijnen onlangs hun startpagina hebben aangepast. Dat op zich is niet grappig, maar ze hebben zich daarvoor gebaseerd op een … wait for it … KRANT!

Screen shot 2017 04 06 at 4.06.45 pm

Why Vox redesigned its homepage with newspapers in mind | Poynter — www.poynter.org

Als je er over nadenkt is dat niet eens zo gek. Informatie is zo toegankelijk geworden, dat ze maar heel weinig meer waard is. Het verschil maak je door te cureren: welke informatie is wel waardevol en mijn tijd waard? Dat is waar algoritmes of nieuwsbrieven zo goed in zijn.

Ik haal alles wat ik online lees trouwens uit goeie nieuwsbrieven. Daar moeten harde keuzes in gemaakt worden. Een nieuwswebsite waar elke scheet op verschijnt, doet me enkel tijd verliezen. Vox toont op die nieuwe startpagina heel goed wat zij belangrijk vinden, waar zij tijd in gestopt hebben.

The London Times zweerde een jaar geleden zelfs alle breaking nieuws af. Geen idee hoe het daar vandaag mee gaat.

St

The Times of London is swearing off breaking news | Digiday — digiday.com

5 snelle links

1) The Moderators

The Moderators is een prachtige documentaire van ongeveer 20 minuten waarin je kennis maakt met, welja, de moderatoren van het internet. Ze screenen voor klanten zo’n 2.000 foto’s per uur. 20 % daarvan is te seksueel getint, aanstootgevend of gewoon gewelddadig. Zij worden met andere woorden de hele dag geconfronteerd met de donkere kant van de mensheid zodat jij en ik dat niet hoeven te ervaren.

629705019 1280x720

Field of Vision — vimeo.com

2) Adidas & de robots

Heel interessant stukje over hoe robots ingeschakeld worden om sneakers te maken. Op dit moment is de productie van 1 miljoen paar schoenen per jaar geautomatiseerd. Adidas maakt jaarlijks zo’n 360 miljoen schoenen. Het grootste probleem: robots kunnen geen veters strikken.

412008

Robots can’t lace shoes, so sneaker production can’t be fully automated just yet — qz.com

3) Twitter & beter bestuur

Twitter mag in het laatste kwartaal dan al meer gebruikers overtuigd hebben om te gaan tweeten. Het bedrijf zit nog steeds met een serieus probleem: ze maken geen winst en de gekende trollen bezoedelen het hele netwerk. Maar wat als we Twitter nu eens overlaten aan de gebruikers?

Twitter shareholders will vote on turning the company into a cooperative owned by its users

Twitter shareholders to vote on plan to turn social network into user-owned cooperative — www.businessinsider.com

4) Moeten steden meer macht krijgen?

Ik leef in Brussel, Brussel is de toekomst. En neen ik kijk niet neer op mensen die op het platteland leven, verre van. Toch geloof ik, net zoals Benjamin Barber in de stad als oplossing voor veel problemen: “Steden zijn pragmatisch. Teddy Kollek, de voormalige burgemeester van Jeruzalem, zei ooit: ‘Als u mij uw preken bespaart, dan repareer ik het riool.’ En zo is het in steden.”

Bart Eeckhout schreef dit weekend trouwens een essay dat een extra inzicht biedt: “Autoritaire populisten verleiden meer kiezers in afgelegen en achtergestelde gebieden, terwijl in de grote steden het progressieve kosmopolitisme regeert. Waarom speelt die breuklijn nu zo op?”

528928f679d335.68169857

De man die vond dat steden de macht moeten krijgen. Laten we zijn ideeën niet vergeten — decorrespondent.nl

630?1493542084

Waarom kiezers in landelijk gebied anders stemmen dan stedelingen — www.demorgen.be

5) Ode aan De Ruitentikkers

Dit is een grote danku aan Edouard De Prez & Elias Van Dingenen. Ik heb geen idee meer hoe ik op hun podcast De Ruitentikkers verzeild ben geraakt. Maar het zondags gelul van de twee comedians is precies wat ik nodig heb om ‘s maandags aan de week te beginnen. Begot, ik sta er zelfs vroeger voor op om het helemaal uit te kunnen luisteren vooraleer ik begin te werken.

Avatars 000272451790 5qr00j t500x500

De Ruitentikkers — soundcloud.com

Gentse stand-up comedians Edouard De Prez en Elias Van Dingenen praten over hun leven, de wereld en allerlei andere shit in deze wekelijkse comedy-podcast.

Bedankt voor het lezen

Echt! De strijd om onze aandacht wordt alleen maar groter. Het feit dat jullie de tijd nemen om even door deze nieuwsbrief te gaan, maakt mij gewoon super gelukkig. Nog twee dienstmededelingen:

  1. Heb je zelf suggesties voor artikels in de volgende editie? Laat het me zeker weten.
  2. En oja, als je vrienden, collega’s of kennissen kent die deze nieuwsbrief graag zouden lezen, stuur ‘m zeker door.
  3. Wil je op café verder discussiëren over een van de topics hierboven? Gaarne, ik trakteer het eerste rondje. Antwoord gewoon op deze e-mail.

Warme groet
Freek

ps: Heel benieuwd wat jullie hier morgen gaan van vinden.