Startpagina, dat het bestaat...

“Startpagina, bestaat dat nog joh?!?” Sinds ik anderhalf jaar geleden bij Startpagina aan de slag ben gegaan heb ik die vraag zo’n twintig keer gehoord. “Jazeker”, antwoordde ik daarop dan trots.

Het klinkt misschien vreemd dat een website uit 1998 met een look van het vorige millennium en de grotendeels zelfde functie zo lang bestaat, en sterker: floreert. In de maandelijks gepubliceerde NOBO-lijst staat Startpagina netjes in de Top 10 meest bezochte Nederlandse sites. De website heeft zelfs meer bereik dan heel De Persgroep bij elkaar. ¯\_(ツ)_/¯

Maar het succes van Startpagina vind ik ondertussen volkomen logisch. Vanaf de eerste dag heb ik me positief verbaasd over de verschillende aspecten van het werk. Wil je gedegen, complete analyses over elke knop, positie en uiting laten doen? Bij Startpagina kan het. Op zoek naar een omgeving waarin redactie en commercie elkaar versterken in plaats van de tent uitvechten? Startpagina is de plek. Wil je écht leren wat optimaliseren allemaal kan betekenen? Wederom, Startpagina. En wil je technisch kloppende systemen zien waardoor al het voorgaande mogelijk is? Je raadt al waar ik het heb kunnen vinden.

Je zou het ironisch kunnen noemen dat dit zich grotendeels beperkt tot de achterzijde van de website, want aan de voorkant blijft het nog steeds die pagina met blokken en links. Dat is de kern van Startpagina die nooit gaat veranderen. Het is het resultaat van de constante wisselwerking die plaatsvindt met de bezoeker vanuit redactioneel, commercieel, analytisch en technisch oogpunt. En die disciplines dagen elkaar onderling weer uit, om er nog meer uit te halen.

Dat kan alleen met hele goeie mensen die dezelfde trots en eer dragen als ze zeggen dat ze voor Startpagina werken. Vandaag is mijn laatste officiële werkdag en als ik terugkijk op de afgelopen anderhalf jaar kan ik maar één ding zeggen. Ik ben heel blij dat ik een van de bouwblokken heb kunnen zijn van de website die voor de buitenwereld nooit gaat veranderen.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.