Mükemmeliyetçi ve Kabullenmek

Mükemmeliyetçiyi, elindeki işi en ince detayına kadar kusursuz bir biçimde yapan olarak tanımlayabiliriz. Bu tanım yüzeysel olarak kendilerini ve daha çok da patronlarını memnun edebilir.
Daha yakından incelersek mükemmeliyetçiyi, pek de öyle havalı bir pozisyonda durmadığını farkederiz.
- Yaptığı işi kusursuz yapmak için kendinden ve hayatından fedakarlıkta bulunur.
- “Ya birgün daha iyi yapan biri çıkar da pabucum dama atılırsa?!” diye gelecek kaygısı yaşar.
- Kendi yaptıkları gibi kendine sunulanın da mükemmel olmasını ister. Sert eleştiricidir.
- Çok çalışmaktan kafayı kırdığı için işverenin düzeltmelerini kabul etmez, “Çok biliyorsan sen yap, öyle dediğin kadar kolay değil! Ben bunun için kaç gece sabahladım biliyor musun sen?”
- İşi istediği şekilde bitirmeye o kadar adar ki kendini yan yolları göremez. Tek çıkış yolu kendi planındakidir çünkü.
- Planlarının mükemmeliyetine inandığı için işler yolunda gitmezse, planda bir aksilik olursa… Ben çaktırmadan kaçın derim!
- Mükemmeliyete adandığı için elinden geleni yapmayanlara hep bi’ gıcığı vardır. Millet de ona gıcık olur haliyle. Duygular karşılıklı…
Yönetmesi de liderliğinde çalışması da zordur özetle.
Birçok kişinin ulaşmaya çalıştığı nokta, patronların da aradığı bu özellikten bir hastalık gibi bahsettim, farkındayım. Ama muzdaripleri beni anlayacaklardır.
Peki denge? Dengelemek lazım evet. Terazinin karşı kefesine de “Kabullenmeyi” koymak lazım.
Kabullenici insan deyince de aklımızdan, az maaşa kafası rahat , sanki hobi olsun diye işe gelen bir tip çizelim kağıda. Ama mükemmeliyetçinin sayfada durduğu en uzak köşeye! Kağıdın ortasına da bir masa, iki de sandalye çizdik mi tamam. Sıra onları müzakere masasında hayal etmekte.
Sevgili mükemmeliyetçi, çok çalışkansın, iyi iş çıkarıyorsun hatta süpersin ne yalan söyleyeyim. Demiyorum sana az çalış keyfine bak –fıtrata ters malum-. Yap, hayalindeki herşeyi yap ama sonucunu da kabullen.
İşini en iyi şekilde yap, eleştiren olursa “Bu benim en iyimdi.” diyebil.
İşler yolunda gitmezse yeni mükemmel yolları kabullen.
İnsanları mükemmeliyetsiz de sev, kabullen.
Dünya hiç de mükemmel bir yer değil, bunu da kabullen. Sen bu eksikli-gedikli dünyadaki faydanla mükemmel ol.
Mükemmeliyetçi insan yapamaz ama mükemmel insan kabullenir, herşeyi akışında sever. Hayatın akışına göre değişkenlik gösterir çünkü mükemmeliyet kavramı.
Açık görüşlü olmak mükemmel bir kavramdır mesela, hobisine işe gelenle dünyayı tek ‘tık’ıyla değiştirmek için işe geleni aynı masaya oturtur.
Ne için mükemmeliyet? Asıl mesele o.
Mükemmel bir gün diliyorum.
