#Untitled

තනිකම රජයන මගේ හදවත

සැරිසරයි සත් වසක මතකයන් අතර ඔබ එක්ක

මතක් වී ඔබෙ සොඳුරු ආදරය

නෙතු හඬයි මා කුමක් කරනුද…

නොදැන සිටියෙමි කෙසේ පවසම්ද

ඉතින් කිසිත් නොකිවුවෙමි ලොවට ඇසෙන්නට

උගෙන ගත්තෙමි මගේ පාඩම

පැවසිය යුතුව තිබුණි මගේ හදවත

ගලක් වූ ඔබ දකින මා නෙත

කඳුළු වගුරයි රකුසු ගංගාවක් විලස

සිතාගත නොහී කුමක් කරනුද

ඔබේ පින්තුරයක් දෙස බලා ඉඳිමි මම

දනිමි ඔබ නැති ලොවක කටුක බව

බලා ඉන්නෙමි පිළිගන්න ඔබ තිදෙනාම…

ඉතින් සොඳුරිය සිත මෙලෙක් කර තව

එක වරක් ඉවසන්න මේ මෝඩ කොල්ලව..

Like what you read? Give Udara Madushanka a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.