The Oranges

The Oranges (2011); regie Julian Farin; script Ian Helfer & Jay Reiss; met o.a. Leighton Meester, Hugh Laurie, Allison Janney.

‘The Oranges’ gaat over twee gezinnen die tegenover elkaar wonen in een suburb in New Jersey: West Orange. De dochter uit het ene gezin, Nina Ostroff, begint een relatie met de vader uit het andere, David Walling. De film doet verslag van de gevolgen voor beide families. De andere dochter, Vanessa, voorziet alles van een sarcastische, afkeurende voice over. De film begint met een telefonische weigering van Nina om de jaarlijkse viering van Thanksgiving bij te wonen – zoals ze de voorbije 5 jaar ook niet deed. Deze keer weigert ze niet alleen omdat ze tegen haar ouders’ schenen wil schoppen: ze gaat trouwen. Dezelfde avond ziet ze haar verloofde, Ethan, echter op een feestje met een meisje uit het toilet komen, raakt ze in paniek en komt ze uiteindelijk toch weer naar huis.

Nadat Nina’s moeder haar na het Thanksgivingdiner heeft proberen te koppelen aan Toby, de zoon van de buren, belandt Nina met David in zijn mancave (een tuinhuis ingericht met televisie en zetel met deken, waar hij soms de nacht doorbrengt). Ze kijken naar een Koreaanse basketbalmatch en dat zorgt blijkbaar voor chemie, want opeens kussen ze. Nog voor hun affaire echter de kans krijgt om te beginnen, wordt ze gesmoord wanneer Nina’s moeder haar volgt naar het motel waar ze met David heeft afgesproken. Ze halen zich de verontwaardiging van hun beider families op de hals, en de aversie die Vanessa voor Nina koestert sinds deze laatste haar in high school heeft laten zitten voor de populaire garde, gaat nu door het plafond.

‘Als er geen regels waren, zou je me dan nu kussen?’ vraagt Nina meteen in de volgende scène, samen koffie drinkend. En ze kussen. Een dynamiek van vervreemding en aantrekking ontspint zich, uitgewerkt door korte scènes waarbij wordt ingegaan op elk lid van de twee gezinnen. David’s vrouw huurt alle kamers in een bed & breakfast en legt zich toe op de repetities voor het kertconcert. De Ostroffs proberen om te gaan met hun dochter en met elkaar en hopen op een vredig kerstdiner. Nina zoekt werk in een plaatselijk restaurant, maar wordt ontslagen wanneer de eigenaar (een kennis van David) ontdekt dat ze een relatie hebben. Uiteindelijk blijkt op kerstavond dat ze toch niet voor elkaar gemaakt zijn en eindigt de film hoe hij begonnen was: met Nina duizenden kilometers verderop, maar deze keer op zoek naar zichzelf, in plaats van weg te willen van haar familie.

Het eerste wat opvalt is het frisse acteerwerk van Leighton Meester, die in de serie Gossip Girl, waarmee ze bekend werd, vaak nogal geaffecteerd te werk ging. Hugh Laurie’s personage David was daarentegen nogal flauw, wat meteen de aantrekkingskracht tussen hem en Meester niet echt geloofwaardig maakte. Ook bij de rest van de cast zitten niet bepaald uitschieters: Allison Janney en Catherine Keener spelen beide een ietwat cliché suburb mom, en enkel Nina’s vader Terry (Oliver Platt) heeft wat meer karakter. Adam Brody’s rol als Vanessa’s goedbedoelende maar slappe broer Toby doet vaagweg denken aan zijn personage in ‘In the Land of Women’.

Hoewel de personages beperkt zijn tot types die niet bepaald origineel zijn, zorgt dit niet voor verveling, mede door het vlotte camerawerk en het niet nodeloos laten aanslepen van scènes. De reden voor Vanessa’s afkeer van de relatie wordt bijvoorbeeld vrij cliché geïmpliceerd: ze zit zelf al 3 jaar thuis terwijl het haar droom was om naar New York te trekken na haar opleiding grafische vormgeving terwijl Nina zich al jaren amuseert, en reageert dit ongenoegen af op haar vader en Nina. David zelf is een vrij grijs personage en het is niet zo duidelijk waar de plotse aantrekkingskracht tussen de twee vandaan komt. David’s ex-vrouw vind haar soelaas bij een liefdadigheidsinstelling waar ze haar woede en teleurstelling kan omzetten in positieve energie.

Toch worden deze aspecten niet ten treure uitgespit en krijgt geen enkele gebeurtenis de rol van catharsis toegeschreven, zodat het zijn geloofwaardigheid blijft behouden. Voorbeeld bij uitstek is hier de komst van Nina’s ex Ethan, die haar vergiffenis komt vragen en erop aandringt dat ze weer een koppel worden. Uiteindelijk wijst Nina niet alleen David maar ook Ethan af. Dit maakt het allemaal heel menselijk en zorgt voor een aangenaam kabbelend verhaal dat gelukkig geen grote wijsheden in pacht heeft, maar ook nogal vrijblijvend is. Voor de liefhebber van de betere luchtige film, maar niet iets dat je moét gezien hebben.