Muziek staat aan, erg hard. Ik was tijdens de gebeurtenissen aan het werk. Bezig om de bar schoon te maken voor de avonddienst, niet dat er mensen zouden komen met dit mooie weer, maarja, de bar moet toch schoon voor de eventuele bezoekers. Wat een supersfeer, dus heb ik reggae opgezet in plaats van de gebruikelijke hardcore drum and bass. Bij iedereen een lach op het gezicht, biertje erbij, kortom, alle ingredienten voor een geweldige en fijne dag

Ineens vond ik het een goed idee om Facebook “ff te checken”. Het eerste wat ik las was het persbericht over de Boeing 777 die uit de lucht is geschoten.

Zeker 154 Nederlanders zijn vandaag omgekomen bij de vliegtuigcrash in Oost-Oekraïne.Verder waren er 7 Australiërs, 23 Maleisiërs, 11 Indonesiërs, 6 mensen uit Groot-Brittannië, 4 Duitsers, 4 Belgen, 3 mensen uit de Filipijnen en 1 Canadees in het vliegtuig aanwezig, meldde Huib Gorter, de vicepresident van Malaysia Airlines Europa. (bron: http://www.leeshetnu.nl/zeker-154-nederlanders-omgekomen-bij-de-vliegtuigcrash-in-oekraine/)

De cijfers zeggen mij niet veel, van jongs af aan zie ik geen verschil tussen nationaliteiten. We zijn immers allemaal mens. Maar toen ik verder aan het scrollen was zag ik steeds meer berichten tevoorschijn komen, uit de lucht geschoten door een straaljager, Rutte die er werk van gaat maken, oorlogsgebieden, status updates van vrienden die hun rouw tonen omdat er iemand in het vliegtuig zat waarmee ze kort geleden nog een biertje gedronken hadden.

En waarvoor? Waarom is dat vliegtuig de lucht uitgeschoten? Ze vlogen op 10 kilometer hoogte, naar mijn weten geen vreemd verschijnsel. Risico vol? Dat blijkt maar. Ik ben deze blog met ongeloof aan het typen, ik heb hier geen woorden voor. Tegenwoordig is een mensenleven niet veel meer waard, en dat doet mij pijn. Erg veel pijn.

Antwoorden heb ik niet. Ik heb alleen vragen, dezelfde vragen die u ook heeft. Met elk bericht dat ik lees krijg ik alleen maar meer vragen, antwoorden zijn er niet.

Een gezin, hard gewerkt om een vakantie te betalen, een vrolijk tot ziens op het vliegveld. “Tot over 2 weken! We sturen foto’s via Facebook!”, “Stuur me een berichtje als je veilig bent geland”, maar de “switch has been flipped”. Geen berichtjes, geen mooie vakantie kiekjes via Facebook, geen knuffel als de vakantie voorbij is.

En waarom? Ik heb alleen maar vragen.

Mijn diepste medeleven met iedereen die een belangrijk iemand vandaag is kwijtgeraakt, het is oneerlijk en het had nooit mogen gebeuren.