‘Landschapstekening Beeldende Kunst’
Gelegenheidsvers bij het vertrek van An Seurinck bij Kunstenpunt (3 september 2018)

‘Landschapstekening beeldende Kunst’
Het beeldende-kunstenveld van in ons Vlaamse land,
kampt helaas al jaren met een grote achterstand.
De minister heeft geen visie, de commissie geen verstand.
Elke subsidieronde verloopt dus faliekant.
De slinkende budgetten — lokaal én decretaal —
zijn nefast voor de spreiding, Vlaams én internationaal.
En ook in onze kranten is de aandacht eerder schraal,
de persen gaan pas drukken bij gesjoemel en schandaal.
Voor An een goede reden om te kijken hoe je kunt
het tij helpen te keren vanuit BAM, of Kunstenpunt.
Met tomeloze inzet, maar ook kritische zin,
dook An steeds onvermoeibaar het beeldend-kunstenveld weer in.
Collegagroepen! Workshops! Debat en conferenties!
Ter versterking van de visies en de kunstencompetenties.
Het is dezelfde boodschap die zij daarbij uitdraagt:
‘Het moet helemaal anders, en dat nog liefst vandaag!
Dus laat ons samenwerken, aan die ultieme taak:
de maatschapp’lijke verankering van onze goede smaak.’
Maar intussen kwam de tijd voor alweer een nieuwe statie
in dat proces van Echternach: de Inhaaloperatie.
Niet langer vanuit Kunstenpunt maakt An de kunst weer sexy
Vanaf vandaag gebeurt dat langs de Vlaamse Kunstcollectie.
Want wat maakt ons als burgers, als gemeenschap, pas echt rijk?
We moeten met zijn allen terug naar Rubens en Van Dyck!
