Çocuk

“Çocuk” ne demekti?

Oxford dictionary bunu “A son or daughter of any age” , “An immature or irresponsible person” diye açıklamış.
Türk Dil Kurumu ise “ Küçük yaştaki erkek veya kız” , “ Belli bir işte yeteri kadar deneyimi ve yeteneği olmayan kimse” diye açıklamış.

Benim lügatımda çocuk “ masumiyetin iki ayaklı hali” demekti. Çocuk deyince aklıma tazelik, sıfırdan başlama isteği, huzur, mutluluk ve bilimum hoş duygular gelir. Analarının biricik oğulları, kızları gelir. Babaların yavruları gelir. “Barış” gelir ya aklıma. Sanki bu günler geçici ve biz çocuklarımıza barış dolu günler bırakacağız gibi gelir.

Yeni bir deftere başlama hissi.. çilek kokusu.. bisiklet tekeri süsü.. meybuz! Hep hep çocuklar getirir aklıma böyle şeyleri.

Hep derim “ babaanem bu dünyada sahip olduğum tek masum şey” çünkü çocuk gibi, yaşlılarda çocuklaşmıyor mu zamanla?

Ama şu zalim dünyada çocuk olan ve çocuk kalan herşey hızla kirleniyor. Öyle bir nesil yetişiyor ki çocukluğunu hatırlamak istemiyor, erkenden büyümek zorunda kalıyor.

Çoğu insan çocukluğunda ölüyor, yaşlılığında gömülüyor.. (25’inde ölüyor 70’inde ölüyor mottosu).

Cinsel istismar, çocukluğunda insanı psikolojik olarak öldüren iğrenç şey. Cinsel istismara uğramış çocuk o saf, temiz dünyasına hoşçakalı! basıyor.. bütün çocukluğunu yaşadığı şeyi inkarla, bastırmayla, unutmayla geçiriyor. O çocuk sanıyor ki sevme ve sevilmenin tek yolu “cinsellik ve istismar edici” ilişkilerden ibaret. Suçluluk ve utanç duygularıyla saran ruhunu, değersiz hissettiği bedenine şiddet uygulayarak rahatlatmaya çalışıyor.

Sonra bu çocuk büyüyor, yetişkin oluyor. Hayatın ritmini yakalayamıyor. Hayatının çoğu aşamasında zorluklarla karşılaşıyor, yenemiyor sorunlarını. Hiç aklına çocukluğunda yaşadığı o iğrenç şey gelmiyor. Belkide hayatta kalmak için geliştirdiği bir strateji bu, savunma mekanizması.

Başka bir ihtimal de, hani bu çocuk yetişkin oluyor ya, o da istismar ediyor tertemiz bir çocuğu.. bu şey kısır döngü olup, çıkıyor. Küçüklüğünde istismara uğramış kişiler büyüdüklerinde potansiyel istismarcılar oluyorlar. Peki bu döngü hangi duygularla dönüyor? Bilinçaltında bir yerlerde neler oluyor?

“Ben yandım o da yansın” ???

Bu dünyaya çocuk getirmek artık 2 kere değil 50 kere düşünülecek şey haline geldi. Aşırı korumacı ebeveynler kötü kötü şeyler duydukça ebeveyn tutumlarında bir problem görmemeye başladılar. Obsesif olup çıktı anneler babalar.

Yazımı bir meslektaşımın paylaşımıyla bitirmek istiyorum.

Like what you read? Give K.Nur a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.