PVJL PvA

Minor Project van je Leven
Route AB, 2017/2018

PLAN VAN AANPAK
LOLA BROUWER

KINDERBOEK

Project
Ik wil graag bezig met het schrijven van een kinderboek. Hierbij wil ik het proces van begin tot eind doorlopen: van het ontstaan van een verhaalidee tot de uitgever/drukker/boekhandel (hopelijk!). Daarom wil ik zelf verhalen schrijven en schrijvers, uitgevers en andere professionals uit het vakgebied interviewen. Daarnaast ga ik zowel literatuur over storytelling lezen als kinderliteratuur analyseren.

Al met al wil ik niet alleen onderzoeken hoe je een boek schrijft, maar vooral: 
Hoe schrijf je een bestseller?

Dit omdat in principe iedereen woorden op papier kan zetten, maar de kunst is uiteraard om een boek te schrijven dat mensen ook willen lezen.

De droom
Tijdens mijn studie heb ik langzaamaan ontdekt welk vak echt bij mij past: dat van kinderboekenschrijver. Mijn interesses, vaardigheden, werkstijl komen hierin samen. Eigenlijk heb ik het ook niet ontdekt dat ik dit wil gaan doen als professional: ik heb het herontdekt. Terugkijkend is de droom om kinderboekenschrijver te worden vrij logisch, ondanks dat ‘ie vrij recent pas ontstond. Vroeger was het mijn levensdoel om in het theater te belanden, inmiddels heb ik ontdekt dat ik met name geniet van de bedenkende kant.

De vijfjarige Lola zou ik typeren als fantasierijk. Ik was en ben een lezer, als direct gevolg daarvan leef ik in een fantasiewereld met onrealistische verwachtingen. Bedankt voor uw begrip. In plaats van dat als zwakheid te zien, wil ik er mijn toekomst op bouwen. Ik wil mijn helden (zoals Annie MG Schmidt) achterna en mijn droom léven in plaats van dromen. Ik hoop voor volgende generaties in het rijtje namen te belanden van de mensen die mijn voorbeelden waren en zijn. Hoog gegrepen, maar in ieder geval het proberen waard.

Om professioneel schrijver te zijn, moet je je echter onderscheiden. Iedereen kan een boek schrijven. Kennis en kunnen én ‘gewoon veel doen’ maken het verschil tussen de naamloze auteur van boekjes bij de eurowinkel en de winnaar van een Gouden Griffel.

Daarom wil ik alle kennis, ervaring en tips van experts en ervaringsdeskundigen opzuigen én eindelijk de ‘ik zou ooit een boek willen schrijven’ in ‘ik heb een boek geschreven’ willen veranderen.

Uiteindelijk is zijn dit plan en deze minor niet alleen tijdverdrijf. Het project van mijn leven komt neer op de vraag: wie wil ik zijn? En hoe kom ik daar?

Wat ga ik doen

- Voorbereiden, netwerken en kennis opdoen. Zie professionalisering.

- Schrijven… en schrijven en schrijven en herschrijven en herschrijven. Indien ik tijd genoeg heb wil ik ook illustraties maken bij mijn woorden.

- Ondernemen; met name de afrondende fase van de minor zal veel ondernemen te doen zijn: uitgever bezoeken, concepten voorlezen op basisscholen, etc.

Professionalisering

Er valt veel te leren van mijn voorgangers en van experts uit het vakgebied. Daarom wil ik schrijvers (zoals Joke van Leeuwen, Marianne Busser en Ron Schroder, Mirjam Oldenhave, de geest van madam Schmidt en monsieur Hermans), uitgevers, bibliothecarissen, boekhandelaars en juryleden lastigvallen met mijn vragen en gebrek aan expertise. Denk bijvoorbeeld (in het kader van hoe schrijf je een bestseller); hoe wordt er een selectie gemaakt van genomineerde boeken bij prijzen voor kinderliteratuur, waar letten juryleden op, winnen er weleens debutanten, etc.

Ik wil ook boeken lezen over storytelling en — uiteraard — kinderboeken, om te kijken wat mij aanspreekt en wat voor dingen ik zelf wil schrijven. Ik heb hier al een aardig goed beeld van, maar een goede beginner leert van zijn voorgangers.

Eindproduct

Als eindproduct wil ik een (geïllustreerde) bundel met kinderverhalen hebben uitgegeven. Hopelijk via een uitgever, anders in ieder geval een gedrukt exemplaar voor mezelf.

Daarnaast heb ik tussentijds interessante interviews met schrijvers, tips van uitgevers en ‘hoe schrijf je een verhaal’-artikelen van storytellingexperts. Ook heb ik zelf een beter beeld gekregen wat er komt kijken bij het schrijven en uitgeven van een boek, heb ik een netwerk opgebouwd en heb ik hopelijk een antwoord op de vraag: hoe schrijf je een bestseller?

Meetbaarheid
 
Tussentijds valt er goed te meten of ik genoeg produceer en onderneem. Wat dat betreft heb ik het geluk dat ik vrij concreet bezig ben. Ik kan dagelijks een verhaaltje/gedicht/paar honderd woorden schrijven. Daarnaast moet ik goed in de gaten houden of ik genoeg contact heb met externen en daarmee op schema loop. Vanaf het begin van de minor ga ik hier al mee aan de slag.

Haalbaarheid

Ik begin met mijn minor totaal from scratch. Dat maakt het lastig inschatten of ik een reëel einddoel heb gezet. Onmogelijk is echter slechts een mening. Soms ben ik te positief ingesteld: dat kan een valkuil zijn, maar ook juist de reden waarom het mij zou kunnen lukken. Ik geloof heilig in doelen stellen waar je blij én bang van wordt. Dan heb je een reden om uit bed te springen iedere ochtend. Alleen als ik geloof dat het me kan lukken, kan het lukken — ongeacht of het überhaupt kan of niet.

Uitdagingen en persoonlijk management

Ik stop de ‘pro’ in procrastinatie. Ik ben geen ster in discipline, wat een valkuil kan zijn als je veel vrijheid hebt. Ik denk echter; dingen waar je nog niet helemaal klaar voor bent of die je nog niet kan of waar je nog veel te leren hebt: dat is hoe je groeit. Daarom is een van mijn persoonlijke leerdoelen een ritme en manier van werken vinden die voor mij werkt. Ik ben vaak genoeg tegen de lamp gelopen om te weten wat niet werkt voor mij. Samen met een coach heb ik echter trucjes ontdekt die me helpen met plannen en uitvoeren. Enkele daarvan zijn vanaf je doel terug in de tijd plannen, en dagelijkse doelen stellen. Ik thrive op vrijheid, maar heb ook kaders nodig om er het meeste uit te halen. Door THEORIE lukt dat me.

Persoonlijke groei

(Disclaimer; dit hoort misschien niet thuis in een plan van aanpak, maar ik mag de mijne zelf vormgeven en ik weet dat dit me gaat helpen (en ik schrijf het immers voor mezelf) dus ik doe het lekker toch J)

Een van de belangrijkste voorwaarden om goed te kunnen schrijven is voor mij het creëren van ademruimte in mijn leven. Ik heb talloze keren gemerkt dat als ik het druk heb met schoolopdrachten of stress ervaar in mijn persoonlijke leven, de ideeëndoos dichtgaat. Als ik echter de tijd neem om te leven en goed voor mezelf zorg, kan mijn fantasie koppeltjeduikelen en heb ik tien verhaalideeën per dag. Het helpt hiervoor ook om op afwisselende locaties te komen; de meeste ideeën ontspruiten op de fiets, in de natuur of als ik ‘ff weg’ ben. Als ik ontspannen in mijn vel zit, kunnen mijn gedachten spelen.

Daarom wil ik naast mijn boekproject dit half jaar ook heel bewust bezig zijn met goede gewoontes, met lichamelijke, mentale, sociale en emotionele gezondheid en persoonlijke groei.

Denk; vaker vroeg opstaan, sporten, mediteren, opruimen, sparen, de natuur in, lezen, ontspullen, reizen, investeren in waardevolle vriendschappen, dingen doen voor onderwerpen die ik belangrijk vind, et cetera.

Ik heb in mijn studietijd periodes gehad dat het niet zo lekker ging. Ik heb er het afgelopen jaar vooral mee geworsteld dat ik veranderd was op manieren waarvan ik niet wist of ik er blij mee was. Inmiddels heb ik me gerealiseerd dat je soms jezelf ontgroeit. Dat dat gezond is. In plaats van er droefgeestig van te worden, kun je beter je energie focussen op wie je zou willen worden. In mijn hoofd kan ik een Lola voor me zien die ik zou willen zijn. Een avontuurlijke chick, die zich door niets tegen laat houden om te gaan voor wat ze wil, vooral niet door zichzelf. Een vechter met een groot hart. Belezen en gepubliceerd. Wereldwijs, met een onbevlekt geloof in goede intenties en badass sprookjesprinsessen.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.