Dikke Trip

Ik ontwaakte schokkend uit de narcose. Mijn beeld bestond uit flarden van 2 verschillende realiteiten, verdeeld in kleine blokken. De blokken werden door elkaar gesmeten en ik was mij zeer bewust van dit feit. Langzamerhand begonnen er zich twee partijen te vormen. Boven en onder. De blokken in het bovenste gedeelte waren overwegend groen & blauw. De onderste wit en geel. Oh, hij heeft een trip, hoorde ik een van de verpleegsters in het groen zeggen.

Thanks, dat hoorde ik.

Langzamerhand begonnen de blokken op elkaar aan te sluiten en zag ik dat groen en blauw bij de verpleegsters hoorde en wit en geel bij mijn ziekenhuisbed. Mijn beeld bestond nu uit 2 grote horizontale rechthoeken onder elkaar die af en toe nog uit elkaar vielen in kleine blokjes maar daarna weer aansloten. Je bent aan het bijkomen, hoorde ik een van de verpleegsters in het groen zeggen.

Even dacht ik dat ik er was totdat ik mijzelf verdeeld zag in de rechthoeken. Flarden van mij waren niet goed gerangschikt. Mijn bovenlichaam (passend bij de wit en gele blokken) was terecht gekomen in het groen en blauwe gedeelte.

Ik was mij bewust van het feit dat ik doorhad hoe ik mijn trip ervaarde

Toen een van de aardige verpleegsters mij gerust stelde dat dit bijna nooit voorkwam, landde ik op aarde en leek de trip voorbij. Wat mij het meest verbaasde was het feit dat ik niet de pan uit flipte.

Bedankt Rode Kruis Beverwijk, het waren intense dagen.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.