Het Maagdenhuis is drie weken bezet en de studenten zijn voorlopig nog niet van plan het gebouw te verlaten. Het momentum van het protest lijkt nog in het voordeel van de studenten, dagelijks zijn er genoeg artikelen te vinden in de dagbladen die een blik werpen op de activiteiten in het Maagdenhuis. Nu er steeds meer aandacht is voor het protest en andere steden en onderwijsinstellingen zich ook mengen in het debat (zie Rethink UvA, Rethink HvA, De Nieuwe Universiteit Rotterdam), hebben de organisatoren van het Maagdenhuis het protest nog wel in de hand?

Een bezoek aan het Maagdenhuis wijst al snel uit dat er niet langer één duidelijk doel is van het protest. Iedereen die ergens ontevreden mee is gebruikt het media momentum van de bezetting om zijn/haar standpunten aan te vechten. Mensen spuiten met graffiti de leus “zwarte piet is racisme” op de muur, duidelijk niet een van de speerpunten (link toevoegen) van de Humanities Rally of RethinkUvA. Opvallend zijn de grote verscheidenheid aan spandoeken, veel beschreven met anarcho-revolutionaire teksten van internationale socialisten die zich vestigen in het Maagdenhuis.

In eerste instantie lijkt het niet zo’n probleem dat het doel van het protest misschien iets vervaagd wordt door de podium graaiers. Maar het wekt wel de vraag op of de harde kern van Humanitaire studies studenten die aan de grondslag staan van de organisatie, nog wel de touwtjes in handen hebben. Als zij de controle verliezen over de acties kan de oppositie hier gebruik van maken om een wending aan het debat te geven en de actievoerders onderuit te halen. En dit zou het einde kunnen zijn van de acties.

Waar het protest tot vorig weekend nog vredig verliep, en de actievoerders zelf niet spreken over een bezetting maar van een terugvordering, liepen zaken in de nacht van maandag op dinsdag 10 maart echter uit de hand. De media bericht de volgende ochtend dat deuren van de bestuurskamers met geweld zijn opengebroken. Woordvoerders van de Humanities Rally en Rethink UvA geven gelijk een statement af niks te maken te hebben met de actie, maar goed voor het imago van de actievoerders is het niet. Pieter Duisenberg, woordvoerder hoger onderwijs en wetenschapsbeleid, tweet in reactie op de affaire:

Duisenberg heeft al laten blijken niet blij te zijn met de protesten tijdens een uitzending van Pauw op NPO 1. En bevindt zich in de groep politici die vinden dat studenten maar eens door moeten studeren omdat de belastingbetaler op draait voor de kosten die deze studenten maken. NOS bericht ook over grote schade aangedaan aan het Maagdenhuis, en laat het blijken alsof de hele bestuurskamers kort en klein zijn geslagen. Foto’s van het incident wijzen echter uit dat er alleen schade is geleden aan de deuren van de kamers. Het is duidelijk dat tegenstanders van het studentenprotest dit soort kansen aangrijpen om te rationaliseren dat de studenten fout zitten en het maagdenhuis zouden moeten verlaten. Verlating van het Maagdenhuis zou zomaar eens kunnen betekenen dat de media niet langer aandacht heeft voor de actievoerders, de locatie spreekt tot de verbeelding door protest wat hier heeft plaatsgevonden in het verleden. En nostalgie zou een grote factor kunnen zijn in de reden voor alle aandacht aan het protest. Echter is het niet eenvoudig om te zeggen of het nu nostalgie of empathie is.

In het verlengde van bovenstaande actie is ook geprobeerd het Lieverdje op het Spui in de brand te steken. Nog zo’n actie waar de organisatie zich niet mee associeert maar die wel het imago van de bezetting schaad.

Hebben de leiders van Humanities Rally en De Nieuwe Universiteit de touwtjes nog wel in handen of kan iedereen maar doen wat hij/zij wil in het Maagdenhuis. Geenstijl (een andere duidelijke tegenstander van de ‘hippies’ in het Maagdenhuis) duikt bovenop een brief die opgehangen is in het Maagdenhuis door studenten die zichzelf “The university of colour” noemen. Deze studenten maken een controversieel statement in hun brief, maar zijn maar een kleine subgroep van de activisten. Een medium als Geenstijl gebruikt dergelijke statements om de hele groep activisten over één kam te scheren. En reageren in het artikel fel op de brief en het gehele protest.

Het success van het protest komt voort uit grote media aandacht voor de gehele gebeurtenis, en het positieve sentiment daarvan. Als de organisatie van de Humanities Rally, RethinkUvA en De Nieuwe Universiteit de controle over het Maagdenhuis en het protest verliezen zou het sentiment van de media zomaar kunnen omslaan, een doodsteek voor het succes.