KUNST IN MIJN KAMER

De afdaling van de vage naakte

Bijna 50 jaar geleden, in 1966, schilderde Gerard Richter het werk ‘Naakt dat van een trap afdaalt’. Het oog valt meteen op de nudistische dame, die door haar warmere rodere lichaam afsteekt tegen de blauwgroene achtergrond. Van ingewikkelde compositie geen sprake, ze staat pal en confronterend in het midden gecentreerd. Als toeschouwer kijk je naar haar op vanaf het gelijkvloers, de vluchtlijnen komen samen op een punt net boven het kader. Haar blik is afgewend en geeft een ontwijkende indruk, terwijl ze met haar kwetsbare naakte lichaam sierlijk en onbeschaamd de trap afwandelt. De kleuren zijn vaal, het beeld vaag en wazig. Alsof men de oude fotorolletjes van op zolder besloot te ontwikkelen en men er onverwachts een parel tussen vond. Geen wonder dat veel van Richters wazige schilderijen daadwerkelijk gebaseerd zijn op onscherpe foto’s. Veel van zijn werken bezitten deze nostalgische en grimmige sfeer, iets wat je haast niet kan beschrijven maar wel voelt als je voor dit grote doek staat.

Het werk roept meteen associaties op bij wie het gelijkaardige werk van Duchamp kent. Het werk, met dezelfde titel, toont ‘de naakte’ af op een futuristische en kubistische manier. Duchamp trachtte te breken met de klassieke schilderkunst, Richter daarentegen maakt gebruik van die schilderkunst en stak deze in een vernieuwend jasje. In een tijdperk waar meerdere artiesten zich losmaakten van figuratie en het schilderen zelf, hield hij hier aan vast. Sinds dat naakt onverbloemd voorkomt in de schilderkunst, is dit een veel voorkomend thema. Richters naakt komt veel sterker over als meeste werken. Het is een zeer indrukwekkend en beklijvend werk dat, met zijn nostalgische sfeer, je meeneemt naar een tijd en plek hier ver vandaan. Prachtig om dit in je huis aan de muur te hangen en dagelijks wanneer je het passeert, even ontroerd te worden door de emoties van zijn uitgeveegde penseelstreken en de kracht van het vrouwelijk naakt.

����H�0"-�+

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Melissa Awouters’s story.