Een broodnodige artiest: Philip Jurca

Philip Jurca

Vanaf 12 mei loopt in de Zaal Onder De Toren in Hasselt de expositie ‘Broodnodig’. Na een eerste succesvolle editie vorig jaar, bundelen initiatiefnemers Philip Jurca en Thomas Bijnens ook in 2016 weer hun krachten. Samen met verschillende andere jonge Vlaamse talenten zullen ze een totaaltentoonstelling aanbieden, van schilder- en beeldhouwwerken tot installaties en foto’s.

Maar wie is deze mysterieuze jonge Limburger? Al vanaf heel jonge leeftijd werd Philip Jurca gefascineerd door tekenen en schilderen. Desondanks ging hij zich later pas echt toeleggen op kunst. Af en toe, kon hij op school wel eens als een ‘ettertje’ uit de hoek komen. Hij passeerde bijgevolg ook enkele verschillende scholen voordat hij terechtkwam op de kunstschool van Genk. Pas hier ontdekte hij dat hij wel over de nodige kwaliteiten beschikten, ondanks dat bepaalde leerkrachten niet altijd het potentieel in hem zagen. Dit hield hem niet tegen om zijn passie door te zetten en zijn studies schilderkunst voort te zetten aan de Mad Faculty van de PXL Hogeschool. Via het organiseren van verschillende tentoonstellingen probeert hij zelf bekendheid te verwerven maar ook om samen met andere jonge kunstenaars, waaronder enkele vrienden, een soort van netwerk op te richten

Het menselijk lichaam is een van zijn vaste thema’s. Hierbij maakt hij gebruik van kalme maar mysterieuze settingen met diverse structuren. Twee kunstenaars waar hij naar op kijkt zijn Peter Doig & Kati Heck. Jurca probeert vooral zijn eigen stempel te drukken op de kunstscene. Wat hij ook erg belangrijk vindt, is de context waarin een werk geplaatst wordt. We zien een werk en zijn omgeving als één geheel. ‘Zoals we naar een foto kijken’, aldus Philip. We zien niet alleen het onderwerp van de foto, maar ook al de rest dat bijkomstig is. De tweede editie van Broodnodig zal de zaal onder de toren dan ook volledig gebruiken als canvas.

‘De kunstwereld is te opgeblazen. De helft van de kunstenaars klets uit hun nek, ze geloven hun eigen leugens. Zo pretentieus wil ik niet worden.’ Zijn droom is dan ook om later zich niet alleen met kunst bezig te houden maar ook om leerkracht in de kunsten te worden en jongeren te begeleiden in hun artistiek proces. ‘Al is het maar om één individu te kunnen inspireren’, besluit Philip.

Like what you read? Give Melissa Awouters a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.