Mohaç Yücel

Akan suyun
Yüze vurduğu andaki
Rahatlık gibi
Geldin bana

Yer yer durgun
Zaman zaman üşüten
Ama hep
İçten

Hayat
Her zaman akmıyor
Belki
Çok da istemiyor

Ne olursa
Onun için oluyor

Plansız
Çoğu zaman
Umarsız
Ama akıyor
Kendince

Çaba
Bazen
Elinde tuttuğun
Bir bıçak

Sıktıkça avuçlarında
İzler bırakıyor
Bazılarına göre
Hayat çizgin
Kimileri için
Acılarının haritası

Hayat
Geçiyor
Sen istemesende

Yavaşlamak
Onun elinde

Bir Ekim rüzgarı gibi

Ansızın gelen
Alışamadan giden

Hayat
Senin için var

Görkemiyle yaşanan
Hüzün
Olamamanın
Verdiği keder
Belki de
Buna değer

Hayat
Senin için var

Üzülme

Olup bitene

Belli ki
Sensin
Sana yetene

Hayat
Senin için var

Akan yaşlar

Henüz olmamış taşlar

Yeterince dalga geldiğinde

O yumuşacık su
Taşlara vurduğunda
Elbet bir çocuk
Gelecek
Bir taşı alıp
O suda sektirecek

Unutma
Hayat
Senin için var

O zamana kadar

Hoşça kal

M.

--

--

Akranlarıma göre geç sayılabilecek yaşa kadar sevgili edinememiş bir delikanlı oldum ben. İlk kız arkadaşımı liseden mezun olmadan hemen önce buldum. Veya o beni buldu. Ama hayatımda gördüğüm en güzel gülüşe sahipti. İlk öpüşmemi onunla yaşadım, ilk onun elini tuttum. Her şeyi ilk onunla yaşadım. Altı yıl sonrasında geride bırakılmayı…

--

--