De creatieve sector is kapot
Debby Vervoort
433

Hi Debby,

Ben het helemaal met je eens. Zelf kom ik uit zowel de grafische hoek als de hoek van copywriting en schrijf retegoede webteksten.

Dat het zo is als jij omschrijft, wist ik al toen ik begon in 2011. Wilde het ook daarom eigenlijk niet vanwege de markt die toen al meer dan 50% aanbod had t.o.v. de vraag, maar dit waren uiteindelijk de laatste kaarten in mijn handen.

Ook had ik geen oude werkgevers als klant waarmee menig zzp’er wel begint, en zo begon ik met veel (markt)kennis en verder helemaal niets.

Daarnaast heb ik zo’n beetje alles gedaan wat je zegt. Workshops gedaan die ik vaak niets vond toevoegen, en ook geld en veel tijd gestoken in trainingen op het gebied van sales. Want ik haatte vragen als: wat kost het? Leerde veel over mijn eigen krampjes, ken mijzelf nu nog beter en weet precies hoe het wel moet, maar het bleef gewoon superlastig en zal nooit een salesbitch worden, gewoon omdat dat mijn dagelijks werk niet is.

Lange inleiding, maar ik wil dus laten zien dat ik niet zomaar veel herken in je verhaal, maar ook een been there done that.

Nu mis ik — en daarom schrijf ik je — websites als Fiverr, Freelance.nl en weet ik veel waar ik nooit kijk omdat het mij groen en geel erger, in jouw verhaal. “Waar is onze trots???” heb ik mij te vaak afgevraagd. Waarom zijn we zo respectloos naar wat we doen? (Nu weet ik dat dit komt door onze eigen creatieve brein wat ons karakter heeft gevormd — iets dat wel heel belanrijk ook is in ons verhaal… can’t have it all.)

Ook website-ontwerpen en ready-made-templates liggen voor veel kleine klanten gratis voor het oprapen. Logo krijg je kado bij je visitekaartje. Erger nog: Microsoft en andere producenten leveren nu software om zelf je folders op te maken… wat sommige ook doen. De een beter dan de ander.

En eigenlijk wil je dit soort klanten ook niet!

Techniek heeft mijn vakgebied ingehaald. En met zoveel zzp’er die hebben leren schrijven op school en oud-marketingmensen die ook kunnen schrijven, kan men zelf ook de webteksten. Ook heeft het web, de manier waarop iemand omgaat met alles wat op hem af komt aan marketing kreten veranderd en zijn bepaalde reclame-specialismen niet meer van toepassing. Daar waar men eerst bakken met geld verdiende, bijten deze mensen nu op een stukje hout. Ik ken ze. Ze wonnen Gouden-reclameprijzen, zelfs in Cannes… en hebben nu niets! Wonen op kamers of anti-kraak. Net de boot gemist om hun carrière boven hun 45e nog te buigen. Ook zij zijn blij met iedere slechtbetaalde opdracht.

Daarnaast leven we dus — zoals ik al zei — in een wereld met meer aanbod dan vraag en daardoor hebben veel zzp’er zzp’ers als klant en kom je als eenpitter niet makkelijk binnen bij mooie klanten want die willen weer een groot bureau… want stel jij wordt ziek, hebben zij een probleem.
(Ook dat probleem heb ik geprobeerd te tackelen.)

Dit — de verandering in de markt en de verandering in de techniek — zijn wel hele essentiële nuances die ik als grafisch ontwerper en cypywriter, mis in jouw verhaal. Ik weet je kunt het niet te lang maken, maar de factoren bij elkaar zijn groter dan alle échte ‘creatieven’ bij elkaar invloed op kunnen hebben.

En ja, we moeten de schuld ook zeker bij onszelf zoeken! … maar in je uppie zijn je kansen gelimiteerd en zo ga ik na 4 jaar in zomer 2014 op en dat luchtte zo enorm op.

Like what you read? Give Nancy Moorman a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.