Εξωτικά φρούτα και κολομβιανή διατροφή.

Τέταρτη βδομάδα στην Κολομβία. Περνώντας το Σαββατοκύριακο με τέσσερις Άγγλους που δουλεύουν σε παρόμοιο πρόγραμμα με το δικό μου στην Μπαρανκίγια και ζουν σε δικό τους σπίτι, κατάλαβα πόσο μεγαλύτερη επαφή έχω με τους ντόπιους και την κουλτούρα της χώρας. Στην εκδρομή λειτουργούσα ως ανεπίσημη διερμηνέας, παρ’ όλο που τα ισπανικά μου είναι επιεικώς χάλια και τους έδειξα πώς χορεύονται οι κολομβιανοί χοροί.

Σήμερα θέλω να σας μιλήσω για το φαγητό εδώ. Ας ξεκινήσουμε με ένα συνειρμό από τη λέξη “Κολομβία”. Τι έρχεται στο μυαλό σας;

Μουσική σίγουρα. Shakira. Σάλσα.

Τροπικό δάσος. Παπαγάλοι. Εξωτικά φρούτα. Φύση, ζούγκλα, Αμαζόνιος.

Αυτό που είχα εγώ στο μυαλό μου πριν έρθω ήταν: Μια ζωή πιο κοντά στη φύση απ’ ότι η ευρωπαϊκή, διατροφή πλούσια σε εξωτικά φρούτα, υπέροχη φύση και παρθένες παραλίες με λευκή άμμο. Φανταζόμουν μια ζωή πολύ υγιεινή.

Πόσο υγιεινά τρώνε λοιπόν οι Κολομβιανοί και πόσο υγιεινή είναι η ζωή τους γενικότερα; Τι νομίζετε;

Μόλις συνειδητοποίησα τι συνηθίζουν να τρώνε εδώ έπαθα σοκ. Στο κυλικείο του σχολείου, τα αντίστοιχα της δικιάς μας τυρόπιτας, κουρού κλπ, είναι όλα τηγανιτά. Παναρισμένη πατάτα με γέμιση κιμά, και άλλες ζύμες τηγανιτές με διάφορα είδη γέμισης, για παράδειγμα τυρί, κοτόπουλο με ανανά, κιμά κ.α. Τα παιδιά κυκλοφορούν συνεχώς με γλειφιτζούρια και πατατάκια.

Στο σπίτι η μαμά φτιάχνει καθημερινά φρέσκους χυμούς φρούτων όπου προσθέτει τόνους ζάχαρης. Σήμερα ξύπνησα λίγο κρυωμένη και μου ετοίμασε ζεστό νερό με λεμόνι. Περίμενα κι εγώ ένα ωραίο ξινό ρόφημα για να απογοητευτώ με τη γλυκιά γεύση του. Το πρωινό μου αποτελείται από τρεις φέτες λευκό ψωμί του τοστ, μαργαρίνη, τυρί και καφέ με ζάχαρη.

Ενώ φαίνεται ότι όλα αυτά έρχονται σε αντίθεση με την ιδέα που έχει κανείς για μια τροπική χώρα, στην πραγματικότητα είναι πολύ λογικά. Οι άνθρωποι εδώ δεν έχουν την παιδεία για να ακολουθήσουν υγιεινή διατροφή. Δεν γνωρίζουν τις επιπτώσεις του φαγητού στην υγεία ή δε συνειδητοποιούν τη σημασία τους. Έτσι, οι χώρες αυτές γίνονται ο παράδεισος των εταιριών κατασκευής ηλίθιων σνακ που στην ευρώπη έχουμε ξεκινήσει να αποφεύγουμε. Στην Ευρώπη, ακόμα κι αν κάποιος επιλέγει γρήγορο φαγητό ή φαγητά με πολλά λίπαρα και ζάχαρη, γνωρίζει ότι επιβαρύνει την υγεία του. Έτσι λοιπόν, την τάση αυτή για υγιεινή διατροφή, πλούσια σε λαχανικά και φρέσκα τροπικά φρούτα, την συναντάς μόνο σε τουριστικά μέρη.

Στο ταξίδι μου στην Ινδονησία, ως ανεξάρτητη ταξιδιώτισσα, είχα την πολυτέλεια να απολαμβάνω φρέσκα φρούτα και χυμούς κάθε μέρα. Εδώ, μιας και φιλοξενούμαι από μια κολομβιανή οικογένεια, δεν έχω την ελευθερία να επιλέγω το φαγητό μου αν δε θέλω να τρώω με δικά μου έξοδα.

Πέρα απ’ αυτά, όμως, κάποιες συνήθειες στο φαγητό τους παρουσιάζουν ενδιαφέρον. Τα γεύματά τους περιέχουν πάντα ως βάση το ρύζι, και συνοδεύονται από μία μικρή ποσότητα λαχανικών, platano ή μπανάνα, και μερικές φορές ένα κομμάτι κρέας ή σούπα. Το “platano” δεν έχει καμία σχέση με τον δικό μας πλάτανο(ευτυχώς), αλλά περισσότερο με τη δική μας μπανάνα. Στην πραγματικότητα μοιάζει πολύ με μία μπανάνα, είναι όμως πιο μεγάλο και χοντρό φρούτο, η φλούδα όπως και το εσωτερικό είναι πιο σκληρά, και δεν έχει το έντονο άρωμα της μπανάνας αλλά σχετικά ουδέτερη γεύση. Συνήθως το βράζουν για να συνοδεύσει τα γεύματα ή μερικές φορές φτιάχνουν τσιπς που είναι καταπληκτικά!

Ένα από τα πολύ αγαπημένα μου πιάτα που φτιάχνουν μόνο σε ιδιαίτερες περιστάσεις είναι το ρύζι με ινδική καρύδα(aroz de coco). Το ρύζι μαγειρεύεται σε φρέσκο γάλα ινδικής καρύδας και αποκτά τη γεύση της. Ως λάτρης της ινδικής καρύδας ανυπομονώ για την επόμενη φορά που το συγκεκριμένο πιάτο θα είναι στο μενού.

Ρύζι μαγειρεμένο σε γάλα ινδικής καρύδας και τσιπς μπανάνας.
Μεσημεριανό. Ρύζι με μαγειρεμένη μπανάνα συνοδευόμενα από σούπα με κρέας. Η μπανάνα με το ρύζι αποτελούν έναν υπέροχο συνδυασμό.
Σούπα με κοτόπουλο, ρίζα νάμι, πατάτες και καλαμπόκι.
Πρωϊνό. Γλυκιά ρίζα Cassava(αγγλικά) ή Yuca στην τοπική γλώσσα, τυρί και χυμός πορτοκάλι.

Η ρίζες Cassava και Νάμι, πλούσιες σε υδατάνθρακες και πολύ ευεργετικές, χρησιμοποιούνται πολύ συχνά στην τοπική κουζίνα. Περνάνε από ειδική επεξεργασία πριν μαγειρευτούνε για να καταστραφούν οι επικίνδυνες τοξίνες.

Κάτι άλλο που απολαμβάνω πολύ εδώ είναι τα φρεσκά φρούτα που πουλάνε στους δρόμους καθαρισμένα. Με λιγότερο από ένα ευρώ μπορείς να αγοράσεις έναν καθαρισμένο ανανά, με 25cents μία φέτα καρπούζι, και μπορείς να τα απολαύσεις απευθείας, στο δρόμο ή στο σπίτι. Ιδανικό γι’αυτούς που λατρεύουν τα φρούτα αλλά είναι πολύ τεμπέληδες για να τα καθαρίσουν μόνοι τους.

Έχω ανακαλύψει και μερικά τροπικά φρούτα που δεν είχα ιδέα ότι υπήρχαν. Το υπέροχο Guava που χρησιμοπείται πολύ για γλυκά, τα πολύ ξινά tamarindo και mamon, και το πολύ αγαπημένο μου guama(γουάμα)!

Το ξινό mamon. Μια λεπτή πολύ γλιστερή σάρκα καλύπτει το κουκούτσι του.
Το ξινό tamarindo και ο χυμός του. Το εξωτερικό του θυμίζει αμύγδαλο.

Το γουάμα δε μπορείς να το βρεις στην πόλη, το πουλάνε μόνο στη διαδρομή από την Καρθαγένη στην πόλη μου. Σε κάποια σημεία της διαδρομής υπάρχουν οικισμοί που ασχολούνται με τη γεωργία. Στο δρόμο στήνουν πάγκους και πουλάνε μάνγκο, γουάμα και αναψυκτικά.

Την πρώτη φορά ερχόμενη από την Καρθαγένη μου έκαναν πολύ εντύπωση τα γουάμα που μοιάζουν με τεράστια πράσινα φασολάκια. Όταν ρώτησα τον οδηγό τι είναι μου είπε να αγοράσω. Το εσωτερικό τους αποτελούσε τεράστια έκπληξη!

Guama
Οι σπόροι του γουάμα περικλείονται από αυτή τη λευκή σάρκα.

Δύσκολο να περιγράψω αυτό το φρούτο. Οι μαύροι γλιστεροί και τεράστιοι σπόροι του περικλείονται από από μία λεπτή άσπρη σάρκα που η εξωτερική της πλευρά έχει υφή σαν βαμβάκι. Η σάρκα είναι πολύ γλυκιά και η αίσθησή της “βαμβακερής” πλευράς της στο στόμα πολύ αστεία. Δεν έχω φάει τίποτα παρόμοιο!

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.