Ömürden tasarruf ...

Artık çocukları kurtarmak için gelmeyecek kahramanlar. Bütün çocukları büyümüş ömrümün. Yaşlılarımın hepsi gitmiş.

Sancılı bir gecenin sabahında başlar bitiş. Böyle günleri tutamam. Gece boyunca iple çektiğim gündüzü cebime koyup çıkacağım şimdi bu evden. Bozuk para gibi harcayacağım yine bir günü daha ömrümden.

Bozulma ışıkla başlamaz günde. Işık günle birleşince güzel olur, günışığı gelmiştir. Bozulma uyanmakla başlamaz, ben saygılıyımdır güne. Gün gelip başucuma, dalıp gitmiştir sanki kendi ışığına. Birden kalkmam yataktan. Bir yere yetişme hissini asla taşımam. Üzerimdeki örtüyü yavaşça çekerim yana, usulca kalkarım, saygıyla kalkarım. Uykunun sersemliğini taşımam üstümde. Pür dikkat kesilerek ciddi bir başlangıç yaparım. Sesimi unuturum, sözcükleri unuturum, gecenin izleri olsada hâlâ üstümde unuturum çektiğim sancıları gün ışığında. Gece boyunca hasretle gözlediğim günışığı gelip dolmuştur eve. Onu cebime koyup çıkacağım şimdi bu evden. Bozuk para gibi harcayacağım yine bir günü daha ömrümden.

Ne kalmıştı dünden, ne yapsam ne etsem tasarruf edilmiyor ömürden.