Hiçbir zaman program yapamazsınız , yapsanızda huzurlu olamazsınız…Bilgisayarınız sizi özler mi hayır ama siz onsuz yapamazsınız :) Bir etkinliğe katılsanız , kendinizi suçlu hissedip aklınız hep tasarımda ve yapacağınız yetiştirmeniz gereken çiziminizde kalacaktır… Juri haftayadır , yada haftaya projenizi gösterip sınıfta var oldugunuzu ve projeyi bırakmadıgınızı göstereceksinizdir… hicbir zaman huzurlu bir kahve dahi icemezsiniz :) İşin en kötü tarafı proje bitmez , her gösterilen proje revize yer , son güne son saniyeye kadar , proje bitmez … AA hiçbir projeden alınmamalı ve hiçbir prof. ün vermemesi gereken bir nottur :)
Mimar’a AA verilirmi kardeşim , ozaman Zaha Hadidin şapkasını takma zamanı gelmiştir değilmi :)
Şaka biryana söylediklerinin ve söylediklerimin hepsi doğru ve tecrübelenmiştir , daha uyku düzeninden hiç bahsetmedim , o ayrı bir başlık olur ( devam etmenizi beklerim )
Mimarlık iyidir de aslında :)
Her bir projeye farklı açılardan bakılır farklı çözümler üretilir…Bu mimara daha öğrenciyken düşünme kabileyeti , durumları çözme , zaman ve iş arasındaki dostluğu vs birçok kabiliyeti öğtetir…
Hayata bakış açınızı, problemleri çözme yeteneğini , görsel sunum ve fikir üretiminizi , yaşam kalitenizi etkiler…
Programsızlık içerisinden çıktıgınızdan hep programlı calısmayı özlemekten kendinizi alıkoyamazsınız…Türkiye şartlarında ise bu tabiki imkansıza yakındır , fakat birtürlü düzenden uzak duramazsınız…
Memnuniyet ; dengesizlik yaratır.
Eskisi kadar herşeyden memnun kalmazsınız , baktığınız heryer size neden nasıl niçin yapıldıgı sorularını sordurur ve hep birşeyler ararsınız ‘eksik’ birşeyler … bulursunuzda :) yediginiz yemek , bulundugunuz ortam , yürüdüğüz yol , yaşadığınız dünya ya kadar bulur bu memnuniyetsizlik…
Fakat bu hayat güzeldir :) tecrübelerle doludur . Mezun olduktan birkaç sene sonra , mimarlığın cok mükemmel bir sıfat ve meslek olduğunu anlarsınız…
İYİKİ MİMARIM ‘z’
Neden mi?
Çünki herşeyi yapabilirsiniz :)
