Day19 - เดย์สิบเก้าอีกไม่ถึงเก้าวันกลับ
เราว่าชีวิตที่นี่มันเริ่มอิ่มตัวแล้ว ช่วงนี้ชาวบ้านออกไปเก็บลำไยกันหมด หมู่บ้านเริ่มเงียบเหงา
ตองกับมิวไปบ้านพ่อโรจน์พบกับพี่ดรีม เบล และพี่มิ้นลูกสาวพ่อโรจน์ พี่มิ้นและพี่ดรีมชอบทำขนมอยู่เสมอ วันนี้พวกเราเลยได้ลองทำ “ขนมไข่นกกระทาหรือขนมไข่เต่า” โดยพี่มิ้นจะใส่ส่วนผสมต่างๆให้ ด้านพี่ดรีมและมิวดูเซียนกับการนวดแป้งเลยได้รับมอบหมายไป ส่วนตองและเบลจะมาช่วยก็ตอนปั้นเป็นลูกกลมๆมากกว่า




กินเสร็จเราก็รอแจ๋วและกบคุยกับพ่อโรจน์ เสร็จแล้วพวกเราทั้งหมดก็ไปสำรวจบ่อขยะกัน

บ่อขยะนี้เป็นบ่อหลุม ใช้แค่แม่ปานหมู่บ้านเดียว แต่ตอนนี้ต้องหาที่ใหม่และมี“โฉนด” เพื่อรองรับ4หมู่บ้าน คือแม่ปาน สันเกี๋ยง ใหม่ปูเลย ห้วยริน ถ้าหาที่ตั้งไม่ได้ก็ต้องเสียค่าขนส่งไปเก็บขยะที่อ.ฮอด
ตกเย็นมีพี่บูมที่เป็นเพื่อนกับลูกศิษย์อาจารย์ประชาแวะมาทักทายพร้อมของฝาก อิ่มหนำสำราญเลยตอนนี้
พี่บูมถามไถ่สารทุกข์สุขดิบของพวกเราไปเรื่อยๆจนคุยมาถึงเรื่องการปลูกกาแฟ พี่บูมบอกว่าบางพื้นที่ของแม่แจ่มสามารถปลูกกาแฟสายพันธุ์อาราบิก้าได้โดยกาแฟสายพันธุ์นี้เจริญเติบโตได้ดีในภูมิประเทศที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลประมาณ800เมตรขึ้นไป และอุณหภูมิค่อนข้างต่ำ ซึ่งหมายถึงอยู่เยื้องไปทางทิศตะวันออกของอำเภอนั่นเอง พี่บูมเสริมต่อว่า เมื่อเราสนับสนุนให้ชาวบ้านปลูกพืชเศรษฐกิจใหม่แล้ว ก็ต้องหาตลาดมารองรับเขาด้วย อาจเป็นร้านกาแฟสักแห่งที่สนใจจะสนับสนุนพืชผลระยะทดลองปลูกของชาวบ้าน
เราคุยกับพี่บูมเรื่องกาแฟมาเรื่อยๆจนถึงเรื่องราคาของเมล็ดกาแฟสด พบว่าราคาเพียงกิโลกรัมละ15 ถึง 20 บาทเท่านั้นซึ่งต่ำกว่าที่พวกเราคิดไว้มาก เมื่อฟังข้อมูลทั้งหมดแล้วความคิดที่จะเสนอให้ชุมชนแม่ปานสันเกี๋ยงหันมาปลูกกาแฟคงต้องตกไป เพราะกำไรอาจไม่คุ้มค่าเท่าความเหนื่อย
