Day23-เริ่มมีความหวังกับสันถ้ำ

.

#บ้านแม่ปาน

ความหวังการขึ้นสันถ้ำเริ่มจะหมด จากสภาพอากาศ ใครๆก็บอกว่ามันลื่น เดินไกลนะ เหมือนเขาจะกลัวเราไม่ไหว อาจเพราะตอนไปถามเราให้ผู้หญิงไปถามด้วย

เราเลยแก้ปัญหาด้วยการไปหาพี่เอื้องเจ้าของเฟื่องฟ้าแคมป์ปิ้งตั้งแต่เช้าตรู่แทน สอบถามเรื่องลักษณะเส้นทาง ลักษณะนักท่องเที่ยวที่ขึ้นไปเที่ยวสันถ้ำและที่อื่นๆ สิ่งที่เขาชอบ ปัญหาที่เขาเจอ เป็นการสัมภาษณ์จากเจ้าของกิจการแคมป์ปิ้งเอามาเปรียบเทียบกับสิ่งที่เราเจอ สิ่งที่เรารู้สึก เอามาปรับใช้ อะไรควรเสริม อะไรควรแก้ไข

พี่เอื้องบอกว่าขึ้นสันถ้ำได้ให้เดินตามทางหลักไปเรื่อยๆ เราเลยใจชื้น กลับบ้านมาเจอพ่อหนานรี พ่อหนานรีเป็นไกด์ให้นักท่องเที่ยวจสกเฟื่องฟ้าขึ้นกัน เขาก็บอกว่าไปได้ ..ฉะนั้นพรุ่งนี้เราจะไป

ราวๆเที่ยง พวกเราทีมแม่ปานได้รับมอบหมายภารกิจที่วิสาหกิจชุมชนจากแม่สอนให้ไปหั่นฟักเขียวและทำน้ำพริกส่งโรงเรียนราชประชานุเคาะห์31ตอนนั้นเราคิดเลยว่าจากวีรกรรมครั้งก่อนเขาจะให้เราตำพริกไทยอีกไหมนะ(ครั้งก่อนครกแตกสากหัก)

เราต้องหั่นกันทั้งหมด70 กิโล นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่มาหั่นฟักที่นี่ หั่นทุกสัปดาห์ จนสงสัยว่าทำไมโรงเรียนถึงทำอาหารที่มีฟักเป็นส่วนประกอบบ่อยขนาดนี้ ถึงจะเบื่อแต่ก็ยังดีที่เจอแม่ๆทุกคนที่นี่

เราทำกันไปสักพัก พี่เอื้องจากเฟื้องฟ้าแคมป์ปิ้งที่เจิเมื่อเช้าก็มาช่วยหั่นช่วยปอกฟักด้วย เราเลยงงว่าวันนี้ไม่ใช่กลุ่มเขานี่ ถามไปถามมาก็ได้รู้ว่า พี่เอื้องมาเอาวัน ทำให้เราเข้าใจว่าการเอาวันไม่ได้มีแค่งานด้านเกษตรกรรมเสมอไป สามารถข้ามประเภทได้เลย เช่นเขาไม่ว่าง พี่เอื้องก็อาสามาวิสาหกิจแทน ต่อไปเขาก็ต้องไปช่วยเก็บลำไย

พวกเราหั่นฟักไปร่วมชั่วโมงก็รู้สึกอิ่มตัวกับงาน พี่แจ๋วกับกบก็เริ่มแยกย้ายไปทำอย่างอื่น ไปช่วยแก๊งค์แม่ๆปอกเปลือกฟักบ้าง บดพริกบ้าง บดที่นี่จะใช้เครื่องบดหมู บดหลายๆรอบให้ละเอียดจนได้10กก. เหลือแค่พี่ตองกับมิวที่นั่งล้างและสับฟักไปเรื่อยๆนั่งเงียบๆ สับๆๆๆ เป็นชิ้น

วันนี้ที่เราหั่นกันเป็นฟักกลม ลูกเล็ก วันก่อนๆจะเป็นทรงปกติแต่มีขนาดใหญ่มาก ถามแม่ๆเขาก็บอกว่าปลูกกันปกติ เราสับจนครบ70 กิโล รู้สึกดีใจมากที่หลุดพ้นจากบ่วงพันธนาการ การสับฟักสักที..

.

ตกเย็นมาพวกเรา4คนได้ไปดูสวนสนที่บ่อแก้ว ไปกับแม่สอนและสไปร์ท เราชอบต้นสน ชอบบรรยากาศ หากรอตอนtwilightคงจะรู้สึกเหมือนอยู่ในหนังไรสักเรื่อง แต่เราไม่มีเวลาขนาดนั้น แม่สอนต้นสนบอกมันสวย แต่มันใช้ทำไรไม่ได้..

เลียนแบบท่าผู้ใหญ่เวลามาเที่ยว5555555555555555 ขำมาก ขำจริงขำจัง ปล.ทรงผมนี้ได้มาในราคา20บาทในหมู่บ้าน

“ถ้ากลับใจแล้วจะยังไงต่อหรอ” by แจ๋ว

เขาสร้างไว้ให้ถ่ายเราก็ไปถ่ายๆซะหน่อย5555

ระหว่างทางกลับ แม่สอนแวะกินหมูกระทะในตัวอำเภอ ร้านเดียวกับทีมสันเกี๋ยงที่มาเมื่อวานแหละ ที่นี่แม่ได้นัดเพื่อนที่เป็นผู้ช่วยเหมือนกันมาคุยเล่นกัน เป็นร้านเพื่อนแม่อีกคนนึง ซึ่ง..เหมือนเคย..ราคาเป็นมิตรอีกแล้วววว!!


#บ้านสันเกี๋ยง

วันนี้เป็นวันเปื่อยๆ ของพวกเรา ฝนก็ตกทั้งช่วงบ่าย แต่มีหนึ่งภารกิจที่พวกเราทำในวันนี้คือการตามล่าหาร้านเค้กพี่นุช เป็นร้านกาแฟที่เพื่อนที่แม่ปานซื้อเค้กมาฝากบ่อยๆ และเค้กของร้านนี้อร่อยมาก เราจึงเริ่มความคิดตามล่าหาร้านพี่นุช โดยเริ่มจากขี่มอเตอร์ไซด์เข้าไปตัวเมืองแม่แจ่ม และเมื่อเจอวงเวียนก็เลี้ยวซ้ายไปทางดอยอินทนนท์ประมาณ 1 กิโล แต่ด้วยความที่พวกเราไม่รู้ว่าร้านอยู่ไหน จึงได้ถามทางชาวบ้านไปตลอดทาง ได้พูดคุยกับความบ้านที่เปิดร้านอาหารและร้านกาแฟละแวกนั้น ได้รับรอยยิ้มและความอบอุ่นเหมือนรู้จักกันมานานมาเพียบ แต่ปรากฎว่าพอมาถึงร้านกลับปิดซะงั้น ทำให้ความอยากกินเค้กของร้านเราเพิ่มสูงขึ้นไปอีก ซึ่งพรุ่งนี้พวกเราจะกินเค้กร้านพี่นุชให้ได้!!!