Day27-Chest day
สุดท้ายก็มาถึงวันที่ 28ก.ค.60 วันที่เราต้องเดินทางกลับไปยังกทม.แล้ว อาบน้ำ เก็บของ ทานข้าว เราก็ไปรวมกันที่บ้านพ่อหลวง เพื่อทำการถ่ายรูป
วันนี้มีกิจกรรมปลูกป่าโดยนศ.แม่โจ้ บริเวณบ่อพวงตรงศาลาเอนกประสงค์ พ่อหลวง พ่อโรจน์และแม่สอน ก็ไปร่วมพิธีเปิดกิจกรรมด้วย เวลาเลยเลทไปจากที่นัดถ่ายรูปกันสัก2ชม.ได้
แต่ก็ได้เจอพี่มิ้นต์ลูกสาวพ่อโรจน์ขับมอเจอร์ไซด์พาแม่อุ๊ยมาด้วย เพราะแม่อุ๊ยคิดถึงเลยอยากมาส่งที่นี่อีกที ตื้นตันเลย
บรรยากาศการร่ำลาเต็มไปด้วยความอบอุ่น ที่นี่ต้อนรับเราดีมาก ดูแลก็เหมือนกัน ก่อนกลับก็มีเอาลำไยให้เอาไปกินอีก พอจะจากกันเลยรู้สึกโหวงๆหน่อยๆ

แม่สอนออกจากพิธีมาก่อน เพราะมีงานที่อำเภอ ก่อนจะไปแม่สอนจึงมาถ่ายรูปกับพวกเราก่อน

ถ่ายรูปรวมกันที่บ้านพ่อหลวง
เรามานี่ได้เรียนรู้อะไรเยอะแยะ เป็นประสบการณ์ครั้งแรกในชีวิตจริงๆ และต่อไปไม่รู้จะหาโอกาสแบบนี้ได้อีกที่ไหน
จากเด็กที่ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเกษตรกรรม ปัญหาเราก็รู้จากสิ่งที่สื่ิอนำเสนอ กลายเป็นเรามองภาพด้านเดียวมาตลอด แต่มาที่นี่เราได้มุมมองด้านเกษตรกร เข้าใจว่าปัญหาที่เกิดมันมีประเด็นหลายอย่างที่เกี่ยวข้อง
อย่างเช่น แต่ก่อนเราเข้าใจว่า ปัญหาหมอกควันเกิดจากการที่ชาวบ้านปลูกข้าวโพด ก็จะเกิดคำถามว่า “แล้วจะปลูกทำไม” พอมานี่ก็ได้คำตอบว่า เพราะมีปัญหาเรื่องน้ำเลยต้องปลูก ปลูกทั้งๆที่ราคารับซื้อต่ำจะตายไป
อย่างปัญหาบุกรุกพื้นที่ป่าก็ทำนองเดียวกัน ก็เพราะเขาไม่มีรายได้ ถ้าเขามีรายได้ เขาก็เลิกบุกรุกเอง
หลังจากร่ำลากันเสร็จ เราก็ไปขึ้นรถตู้ พี่หมอก คนขับรถตู้มารับเราที่วัดแม่ปาน พวกเราไปกินข้าวซอยเจ้าอร่อยกันที่ “ข้าวซอยเสมอใจฟ้าฮ่าม”

กินเสร็จเราก็แยกกับกบที่ตรงนี้ กบไปกับอาแทน
แต่นั่นก็ยังไม่จุใจกับวัยกำลังโตแบบเราๆ พวกเราที่เหลือจึงไปต่อกันที่ “สวนผักโอ้กะจู๋” ถึงจะรอคิวนานหน่อยเพราะวันนี้เป็นวันหยุดราชการ แต่พออาหารมาเสิร์ฟก็คุ้มค่าที่ได้รอ






สวนผักที่มีให้ดูหลังร้าน

ความแตกต่างของผักแต่ละชนิด
จากประโยคที่ว่า “กินคาวไม่กินหวาน สันดานไพร่” เพราะฉะนั้น เราก็จะไปต่อที่ของหวานกัน ที่ “กู โรตี” อยู่นิมมาน

+วิปครีม+สังขยา มันดีมากๆสั่งมา2รอบ

โรตี+กล้วย+ชีส+ราดช็อกโกแลต/น้ำผึ้ง ไม่อ้วนให้รู้ไป
กินเสร็จก็ไม่ไปไหนแล้ว อิ่มมากแล้ว เป็นวันที่กินและกินอย่างเดียวจริงๆ ไม่คิดจะเที่ยวไหนแล้ว พวกเราเดินย่อยดูของไปเรื่อย แล้วก็รอพี่หมอกมารับตอน3ทุ่ม ไปขนส่งนครชัยแอร์ นั่งรถกลับบ้าน

“สนุกจนใจฉันต้องร้องว้าว! กี่คราวก็สุขหัวใจกับนครชัยแอร์~”
สุดท้ายนี้ขอบคุณวิชาEC391ชนบทไทยศึกษา อ.ประชา และผู้สนับสนุน/เกี่ยวข้องทุกท่าน ที่ทำให้พวกเราทั้ง6คนได้รับโอกาสมาเรียนรู้พื้นที่จริงอยู่ที่บ้านแม่ปาน-สันเกี๋ยงตลอดระยะเวลา27วันด้วยครับ/ค่ะ