Laten we eens ophouden over dat basisinkomen
Ronald Mulder
16753

Ik ben al een tijdje bezig met het Universeel BasisInkomen, en ik moet telkens vaststellen dat de voorstanders er niet in slagen om hun denkbeeld uit te breiden buiten hun eigen (kleine) landsgrenzen.

Dit artikel geeft een interessante denkpiste om dit in (enkel) in een rijk gebied te installeren waar reeds een sociaal systeem bestaat.

Maar wat willen we bereiken met een UBI? Voor velen klinkt het idee van “gratis geld” aanlokkelijk omdat lles wat gratis is, mooi meegenomen is.

Als belangrijkste doelstellingen wil ik echter meegeven: het oplossen van armoede en het bewerkstelligen van onafhankelijkheid van werk om aan armoede te ontsnappen, wereldwijd.

Een UBI wordt dan ook hert best bekeken als een Wereldwijd Dividend op de Globale Handel en financiële transacties. De winsten van de wereldhandel zouden moeten instaan voor het welzijn van een totale wereldbevolking.

Dit wordt het best opgestart door een internationale organisatie als UNESCO, UNICEF en UNDP te beginnen eerst met ontwikkelingslanden zodat de ergste vormen van armoede, uitbuiting en slavernij uit de wereld kunnen worden geholpen.

Op die manier zal er vanzelf een lokale én globale economische transitie ontstaan naar meer fairtrade. Ook kunnen de multinationals en de grote vermogens, die nu telkens de dans ontspringen om bij te dragen aan de maatschappij, door de internationale organisaties aangesproken worden financieel bij te dragen ter financiering en desnoods ook worden gesanctioneerd. Het voordeel dat internationale ontwikkelingshulp ook zal meefinanciëren via een “give-it-direct” systeem is meegenomen.

Het best is dit uit te betalen in een complementaire munt, dienstencheques of gratis basisvoorzieningen zoals water, openbaar transport, onderwijs, medische zorg etc. Ook omwille dat centrale banken, die de waarde van geld bepalen, beheerd worden door een onaantastbare elite die zich alleen toespitsen op zelfverrijking.

Meteen is ook het probleem van de economische vluchtelingen opgelost, wat anders toch zou escaleren naar een verrechtsing van het beleid met gesloten grenzen en een gepolariseerde wereldbevolking: the “haves” and the “have-nots”.

A Worldwide Universal BasicIncome is the way to go. De genoemde internationale organisaties staan positief tegenover dit systeem, de meerderheid van de wereldbevolking wil dit en in de rijkere gebieden zal dit weinig weerstand vinden, tenzij van de multinationals en criminele winstverslaafde opportunisten en degenen die dit eerst voor henzelf willen geïnstalleerd zien (welvaartstaten).

Laten we dus diegenen die het meest lijden onder ons economisch en financieel systeem voorgaan in de implementering van een UBI.

Dit kan opgestart worden met relatief kleine bedragen die stelselmatig worden verhoogd en stelselmatig wordt uitgebreid naar andere gebieden tot uiteindelijk iedereen op ongeveer hetzelfde welzijnsniveau geraakt is en aldus een wereldwijd duurzaam sociaal systeem ontstaat.

Wij, een bottom-up beweging van de publieke opinie moet die internationale organisaties op hun prioriteiten en missie wijzen en hen dwingen die definitief aan te pakken met de uitvoering van een UBI.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.