| ๒๓.๐๒.๒๕๕๘ | ทำไมนะ? (Why?)|

‘ ท้อแท้จัง… ไม่ไหวแล้ว ’

ประโยคนี้ยังคงดังก้องในหัวเราทุกครั้งที่เรารู้สึกท้อและเหนื่อยกับอะไรบางสิ่ง บางครั้งอารมณ์นี้ก็เกิดขึ้นเพียงแค่ชั่ววูบแล้วก็หายไป บางครั้งก็เกิดขึ้นและรู้สึกอย่างนี้นานอยู่หลายวัน…

บ่อยครั้งที่เรามักจะถามตัวเองเสมอว่า ‘ กำลังทำอะไรอยู่ ’ และ ‘ อะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้เรารู้สึกแบบนี้ ’

และบางครั้งเราเองก็ไม่มีคำตอบให้กับความรู้สึกนี้ ไม่มีเหตุผลหรือสาเหตุ อาจจะเป็นเพราะมันเป็นฟีลลิ่งก็คงใช่ล่ะมั้ง…

เวลาที่เรารู้สึกท้อแท้ เราพยายามหาวิธีจัดการกับความรู้สึกแบบนี้ไม่ว่าจะเป็น ฟังเพลงโปรด ดูหนังที่ชอบ อ่านหนังสือ เดินเล่น คุยกับเพื่อน เล่นกับสัตว์เลี้ยง ซึ่งได้ผลในระดับหนึ่ง แต่…พอเราเลิกทำกิจกรรมเหล่านั้น ความคิดนั้นก็วูบเข้ามาในหัวอีกครั้ง แล้วทำให้เรารู้สึกหดหู่ขึ้นกว่าเดิม

เราได้แต่ตั้งคำถาม ‘ ทำไมนะ? ’

ถามตัวเองซ้ำๆอยู่เรื่อยไป จนเลิกถามไปเอง… บางวันที่เดินทางไปเรียนหรือกลับบ้าน เราได้เจอผู้คนแปลกหน้ามากมาย เจอเหตุการณ์แปลกๆทุกวัน เจอคนที่แย่กว่าเราแต่เขายังยิ้มสู้ได้ มันเลยทำให้เราฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า

แค่เราลองเปลี่ยนมุมมองจากมุมเดิมๆดูบ้าง เราอาจจะได้พบอะไรใหม่ๆ

ที่เรารู้สึกท้อแท้อยู่นานหลายวันเป็นเพราะเรากดดันตัวเองและยังจมอยู่กับมุมเดิมๆด้วยแหละ… ทุกสิ่งเกิดจากใจทั้งนั้น

.

.

.

บอกกับคนในกระจกว่า สู้สู้นะ! เดี๋ยวก็ผ่านไปได้

กำลังใจดีๆควรเริ่มจากการให้ตัวเองก่อน :-)
Show your support

Clapping shows how much you appreciated ,เรนหนีย์’s story.