Χαιρετίσματα!

Γελοιογραφεί ο Tolis Karakatsanis

Η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, σε συνέντευξή της στην Real News, τόνισε ότι «αμφισβητούμε ότι αυτή η κυβέρνηση και αυτός ο πρωθυπουργός μπορούν να βγάλουν την χώρα από τα αδιέξοδα της κρίσης. Άλλη Κυβέρνηση και άλλο Πρωθυπουργό. Αυτό όμως που προέχει είναι να συμφωνήσουμε επιτέλους σε μια εθνική γραμμή και να την υπηρετήσουμε πριν να είναι αργά. Αυτή την εθνική γραμμή εξόδου από την κρίση και τα μνημόνια μόνο μια ισχυρή κυβέρνηση Εθνικής Συνεννόησης με ευρεία κοινοβουλευτική και λαϊκή στήριξη μπορεί να την υλοποιήσει».

Πράγματι, αυτή η κυβέρνηση είναι εξαιρετικά κατώτερη των περιστάσεων, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι και η αξιωματική αντιπολίτευση -μαζί και οι μαραμένες παραφυάδες της- μόνο σε φαιδρότητα την ανταγωνίζονται. Πράγματι, πρέπει να χαραχθεί μια εθνική γραμμή εξόδου από την κρίση, αλλά τι λόγο μπορούν να έχουν σ’ αυτή τη συζήτηση τα κόμματα και τα αποκόμματα του χρεοκοπημένου πολιτικού μας συστήματος, που είναι υπαίτια της σημερινής κατάστασης και τα οποία, κατά που ομολογούν και οι δημο(σ)κόποι, κάθε μέρα που περνά, έχουν όλο και μικρότερο έρεισμα στην κοινωνία?

Πάνω από σαράντα στους εκατό, αναζητούμε εναγωνίως τον “Κανένα”, επιβεβαιώνουν για άλλη μια φορά οι δημο(σ)κόποι… Άλλη μια φορά, τα ευρήματα της εταιρίας “Palmos Analysis”, αυτή τη φορά για λογαριασμό φιλοκυβερνητικού μέσου, δείχνουν ότι το ποσοστό της αδιευκρίνιστης ψήφου κι εκείνων που δηλώνουν ότι δεν θα ψηφίσουν, ανέρχεται αθροιστικά στο 41,9%.

Από την άλλη μεριά, το “αντιμνημόνιο” -κατά που ομολογούν πάντα οι δημο(σ)κόποι — φαίνεται να πνέει τα λοίσθια. Ο κόσμος περιμένει ν’ ακούσει συγκεκριμένα πράγματα για τον “τρίτο δρόμο” της εξόδου από την κρίση. Άγνωστος δρόμος, αλλά η δημοσκοπική καταβαράθρωση των πούρων αντιμνημονιακών , μέσα σ’ αυτό το κλίμα γενικής δυσαρέσκειας, δεν μαρτυρά τίποτα λιγότερο ούτε τίποτα περισσότερο.

Ακόμα κι αν μ’ έναν μαγικό τρόπο, όλα τα αντιμνημονιακά καπετανάτα ενώνονταν, σύμφωνα πάντα με τους δημο(σ)κόπους -αλλά και τη γενικότερη αίσθηση- το σύνολό τους δεν θα συνιστούσε αξιόλογη δύναμη.

Χρεοκοπία ιδεών, χρεοκοπία πολιτικών, χρεοκοπία γενικώς, κατά που ομολογούν κι οι δημο(σ)κόποι, λοιπόν…

Ποτέ άλλοτε, η δυσαρμονία ανάμεσα στα κατεστημένα πολιτικά κόμματα και την κοινή γνώμη, δεν ήταν τόσο έντονη. Ποτέ άλλοτε το πολιτικό τοπίο, δεν ήταν τόσο ερημικό.

Χαιρετίσματα στην εξουσία, που λέμε τόσα χρόνια