Ugly!

THE UNHAPPIEST PLACES ON EARTH

Δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, αυτό το χάλι και η ηθική κατάπτωση, αλλά στη δική μας χώρα που είναι πτωχευμένη, είναι ακραίες οι εξελίξεις και δεν τηρούνται ούτε τα προσχήματα. Έχει παραγίνει το κακό, έτσι που έχουν πέσει όλοι με τα μούτρα για τη σκύλευση του ελληνικού πτώματος.

Αν πάρουμε ως παράδειγμα ένα από τα πιο χαρακτηριστικά, που μάλιστα, Κύριος οίδε πώς, βρέθηκε να γίνει και “μνημονιακή” μας υποχρέωση, υπογεγραμμένη στα κρυφά πέρσι τέτοιον καιρό, θα παραδεχθούμε ότι βιώνουμε μια εντελώς παράλογη κατάσταση.

Μόλις αρχίσανε τα ζόρικα της ελληνικής κρίσης, ένας Έλληνας τραπεζίτης, εγκατέλειψε την Ελλάδα και μάζεψε όλα του τα κέρδη του στην Ελβετία. Εμείς, χρεωθήκαμε μέχρι το λαιμό και πληρώσαμε τις ζημιές της τράπεζας που άφησε πίσω του. Αυτός, γύρισε τώρα και με τα κέρδη του, και μάλιστα αντί πινακίου φακής, αγοράζει το οικόπεδο του Ελληνικού, που θεωρείται ως το καλύτερο παραλιακό φιλέτο που θα μπορούσε να υπάρξει.

Είναι παρανοϊκό, αν σκεφτεί κανείς, ότι οι πενιχρές πρόσοδοι από αυτήν την υποχρεωτική εκποίηση, θα πάνε για την κάλυψη των σπασμένων της τράπεζας που εκείνος εγκατέλειψε!

Στο ακαταλόγιστο οι πράξεις και οι παραλήψεις του ίδιου και των στελεχών του, που δάνεισαν ασύστολα με ανεπαρκείς εγγυήσεις, σε αφερέγγυα άτομα, επιχειρήσεις και… κόμματα, τινάζοντας την μπάνκα στον αέρα.

Αλλά δεν είναι να απορείς, γιατί είναι φως-φανάρι, πώς έφτασαν εδώ τα πράγματα της διαπλοκής των πολιτικών κομμάτων με τα οικονομικά συμφέροντα. Η Eurobank, μάθαμε τις προάλλες, «έδωσε δάνεια αρκετών εκατομμυρίων σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, χωρίς επαρκείς διασφαλίσεις, ακόμα και μόνο με μία απλή υποσχετική επιστολή (στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ), αλλά χωρίς να έχει επιστραφεί μέχρι σήμερα ούτε ένα ευρώ!».

Όχι, δεν είναι ν’ απορείς!

Τέτοια πράγματα συμβαίνουν στην Ελλάδα κι είναι αχαρακτήριστοι οι δικοί μας οι σφουγγοκωλάριοι, που παριστάνουν ότι ασκούν εθνική πολιτική. Αυτά τα αναίσχυντα πράγματα και η αποικιοκρατική συμπεριφορά, δεν εφαρμόζονται πλέον ούτε ούτε σε αποικίες!

Εν τω μεταξύ, δεν κουνιέται φύλλο, σαν την ησυχία μέσα στην καταιγίδα, έτσι που φουσκώνει η οργή μέσα μας, όσο αυξάνονται οι φόροι και κόβονται οι συντάξεις των γιαγιάδων και των παππούδων.

Raskolnick