Die lastige vraag: “Wat doe jij precies?….”

“En wat doe jij precies Selma?”.

Alle ogen zijn op mij gericht. Nu moet ik natuurlijk met een goed verhaal komen.

Het is 2005 en ik ben net voor mezelf begonnen. Dus ben ik naar een netwerkbijeenkomst voor ondernemers gegaan. Want je moet nou eenmaal netwerken.

In mijn tas zitten visitekaartjes. Drie verschillende. Ik werk namelijk als trainer, coach en trainingsacteur.

Dus heb ik — heel slim vind ik zelf — drie verschillende visitekaartjes laten maken. Zodat ik per situatie kan uitdelen wat het meest relevant is.

Maar wat is nu relevant?!

De vrouwen met wie ik aan de praat ben geraakt kijken me aan. Ze zijn duidelijk benieuwd naar mijn antwoord.

Ik besluit voor trainer te gaan.

“Nou, ik werk als trainer. Ik geef dus trainingen.”

De vrouwen knikken.

Het lijkt me slim om door te gaan. Want wat heb ik nou eigenlijk gezegd?!

“Ik geef allerlei trainingen. Communicatietrainingen zeg maar. In bedrijven”.

Tjonge jonge, wat klink ik vaag.

“Je weet wel, feedbackgesprekken, slecht-nieuws gesprekken, dat soort trainingen”.

Ik krijg het steeds warmer.

“Goh” zegt een van de vrouwen. “Jaja”, zegt een ander.

Misschien heb ik toch verkeerd gekozen.

“Ik werk ook als coach” flap ik er snel uit.

“Dus dat doe je ook? Leuk.” zegt een van de vrouwen beleefd.

Misschien toch weer verkeerd gegokt?

Ik kan het niet laten.

“En ik werk ook regelmatig als trainingsacteur”.

De moed zakt me nu echt in de schoenen. Geen van de vrouwen lijkt echt geïnteresseerd. Niemand vraagt om een visitekaartje.

“Dus eigenlijk” zegt een van de vrouwen “doe je van alles en nog wat?!”.

Ik merk dat ik knik.

Wat een slecht verhaal zeg.

Gelukkig gaat de aandacht naar een van de andere vrouwen in de groep…

Had ik toen maar geweten wat ik nu weet.

Dat je niet moet vertellen wat je doet. Omdat het zo weinig zegt als je vertelt dat je als trainer werkt. Of als coach. Of trainingsacteur. Of adviseur. Of procesbegeleider.

Omdat het dan ook bijna altijd een vaag verhaal wordt.

Dat je juist moet vertellen met welke vragen mensen en/of bedrijven bij jou terecht kunnen. Dat dat veel duidelijker is.

Dat je dan vrijwel altijd een leuk gesprek krijgt. En mensen kunnen onthouden wie ze naar je kunnen doorsturen.

Dat is precies de reden dat ik met mijn klanten een Paraplu maak.

Zodat ze een goed verhaal hebben als ze de lastige vraag “En wat doe jij precies?” krijgen.

Dus mocht je ook zo opzien tegen die vraag: neem gerust contact met me op. Misschien helpt een Paraplu ook jou om voortaan een goed antwoord te hebben.

Like what you read? Give Selma Foeken a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.