Op verzoek van het kabinet heeft – na de sluiting van Aldel — de Commissie Willems de toekomst van de Noordelijke chemie geschetst en een ambitie geformuleerd. Het kabinet en de Provincie Groningen hebben ten behoeve van deze ambitie samen €40 miljoen op tafel gelegd. Voor de uitvoering is de regio zelf verantwoordelijk en dan begint de Noordelijke schoen te wringen. Mag het een onsje minder , is al snel het devies. De Cluster Commissaris is gelukkig nog wel aangesteld en heeft tot taak om de nutsvoorzieningen goed te regelen en dat is hard nodig. Daarnaast heeft de Commisie Willems de aanstelling bepleit van een persoon die chemische bedrijven naar het Noorden moet halen. Zowel de NOM als Groningen Seaports lijken echter van mening dat nieuwe bedrijven toch niet zullen komen en dus lijkt het voor de hand te liggen om de natuurlijke groei van de aanwezige bedrijven als uitgangspunt te nemen en dan heb je geen extra mankracht nodig, toch? Dan kun je het geld op zak houden.

Maar als het Noorden geen ambitie meer heeft om het chemisch cluster te laten groeien en daar niet in wil investeren, dan is één ding zeker: dan zullen er ook geen nieuwe bedrijven komen en komt het cluster terecht in een neergaande spiraal. Groningse zuinigheid en nuchterheid zijn op zich prijzenswaardig, maar ook elke Groninger weet dat om te oogsten er eerst gezaaid moet worden en weet ook dat zaad geld kost.

Nr1