De vergroening van de chemie is hot. Elke dag is er wel ergens een conferentie over de kansen en mogelijkheden. Uit een paar Ronde Tafel Conferenties, georganiseerd door ICIS, kwam naar voren dat de wereldwijde beschikbare biomassa slechts voor de helft bruikbaar is en dat wanneer die biomassa geheel voor de chemie zou worden gebruikt, het zou kunnen leiden tot maximaal 15% vergroende chemische productie. De bestaande biomassa is overigens vaak een nutrient voor de bodem en een alternatief gebruik van de biomassa zal voor de landbouw repercussies hebben, waarover niet te licht moet worden gedacht. Maar goed de maximale 15% van de huidige chemische productie kan op twee manieren een invulling krijgen. De biomassa wordt bewerkt op een dusdanige manier dat het als grondstof in de bestaande procesinstallaties kan worden ingevoed en dan moet deze grondstof prijstechnisch kunnen concurreren met de fossiele grondstoffen. De andere manier is deze biomassa met behulp van nieuwe technologie omzetten in bruikbare producten en ook dan moeten deze producten concurreren met de bestaande producten. Bovendien moeten de producenten van deze groene chemische producten kunnen aantonen dat hun producten ook kwalitatief gelijkwaardig of liever nog beter zijn dan de bestaande producten. Waar de experts van de Ronde Tafel Conferentie goede mogelijkheden zien is in de sector van de huidverzorgingsproducten (close to the skin), waar consumenten gevoelig zijn voor een groen karakter en bereid zijn daar een meerpijs voor te betalen.
Voor Noord-Nederland betekent dit dat men zeker moet inzetten op de groene chemie, maar ook dat men goed moet kijken naar het type product en het type technologie in relatie tot de in Noord-Nederland aanwezige grondstoffen en dan lijken er kansen te over met twee grote biomassa spelers in de regio te weten Avebe en SuikerUnie.
Maar dan moeten de betrokken partijen er wel tijd en geld in willen steken, toch?

Nr 3